Τετάρτη, Ιανουαρίου 07, 2009

Mεθεόρτια


Τα φώτα και τα λαμπιόνια, μετά τα Φώτα, δεν έσβησαν ακόμα. Δίνουν το γιορτινό παρόν έστω και μεθεόρτια, στα αλσάκια, τις πλατείες και τους δρόμους. Ακόμα και στις βεράντες και τα σαλόνια των σπιτιών. Στη γειτονιά μας έγιναν αιτία και λαμπάδιασε ένα ακόμα διαμέρισμα. "Eυτυχώς που ήταν το ρετιρέ και δεν κινδύνευσαν αναίτια τα άλλα διαμερίσματα της πολυκατοικίας" είπαν. Τα κακά της άμεσης γειτνίασης..

Που τα πάνε τα χριστουγεννιάτικα δένδρα όταν "γεράσουν"; Σκοτωμένα έτσι κι αλλοιώς, αποκομμένα, ξεπουλημένα-καλοπληρωμένα ή "σκοτωμένα"- στις αγορές των πόλεων, φέρνουν την ευωδιά του δάσους και της ελεύθερης φύσης όπου μεγάλωσαν στο στενό ορίζοντα των σαλονιών των αστών.Φυσικά στα σκουπίδια πάνε.. Στην καλύτερη περίπτωση, αξιοποιούνται στο τζάκι. Tο δένδρο στα αμερικάνικα σκουπίδια, είναι προβαλλόμενη φωτογραφία της εφημερίδας Ν.York Times, που μου φάνηκε τόσο επίκαιρη!


Ευτυχώς δεν συμβαίνει το ίδιο με τα "δέντρα" που ανθίζουν και μεγαλώνουν την ποίηση και την λογοτεχνία. Ευτυχώς βραβεύονται και περνάνε στην Αθανασία. Ανάμεσα σε άλλους, τιμητικά βραβεύτηκαν ο Μένης Κουμανταρέας και ο Τίτος Πατρίκιος για το σύνολο του έργους τους.

Θυμόσοφα ο Μ. Κουμανταρέας σχολίασε
«Οπωσδήποτε είναι μελαγχολικό να σε βραβεύουν για το σύνολο του έργου σου. Σημαίνει ότι όπου να 'ναι, σημαίνουν κι οι καμπάνες».

και ο Τ. Πατρίκιος δήλωσε: «Ποτέ δεν είναι οι μέρες ποιητικές και ακριβώς γι' αυτό χρειάζεται η ποίηση. Και όσο λιγότερο ποιητικές είναι τόσο πιο κόντρα πρέπει να πηγαίνεις».

Αφού ο λόγος ο ποιητικός το ζητεί, ο ίδιος ο Ελύτης, στο 'Αξιον εστίν
-"Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του 'Υμνου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του 'Υμνου!
"-
λέω να τελειώσει τούτο το post απλά καθαρά ελληνικά. Γιατί η γλώσσα μας και το Ηθος μας δεν είναι για μεθεόρτια σκουπίδια. Να τελειώσει, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου, ωδή των σιωπηλών νεο-Ελλήνων, τη νέα χρονιά που συνεχίζει να ακροπερπατεί:
Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη
που με βία μετράει τη γη.
Απ' τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Εκεί μέσα εκατοικούσες
πικραμένη, εντροπαλή,
κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
«έλα πάλι», να σου πει.
Άργειε νάλθει εκείνη η μέρα,
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τά 'σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά.


Αφιερωμένο εξαιρετικά στους Γιάννηδες και τις Ιωάννες, το τραγούδι του Σαββόπουλου και το κλαρίνο του Χαλκιά.

8 Comments:

Anonymous Αntwnis said...

Kαλή χρονιά κυρία Κατερίνα.
Χαμογελώ με το συνειρμό των ιερών και οσίων με το μεθεόρτιο σκουπιδαριό!
Πάντως συγχρονισμένη με τα γεγονότα σας βρίσκω, αρχής γενομένης απ το Χάος! :))

6:00 μ.μ., Ιανουαρίου 07, 2009  
Blogger Lambros said...

Καλημέρα και καλή χρονιά ...
Συμφωνώ απόλυτα με όλο το post σου ...

12:41 μ.μ., Ιανουαρίου 08, 2009  
Blogger Τζων Μπόης said...

Αικατερίνη, δεν θα περίμενα ποτέ από εσένα ένα τέτοιο post μετά ακριβώς από τον ανασχηματισμό!
Μα πραγματικά, δεν ένιωσες ρίγος;
Μα τίποτα τελικά δεν μας αγγίζει εμάς τους αχάριστους Έλληνες;
Τι θέλουμε πια και τι γυρεύουμε;

Σε χαιρετώ
Τζων Μπόης

12:57 μ.μ., Ιανουαρίου 08, 2009  
Blogger ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ said...

Πάντως μια που αναρρωτιέσαι
"που πάει το δέντρο όταν φεύγει
γίνεται σύννεφο ή πεθαίνει"
(που λέει κι η Πίτσα Παπαδοπούλου)
το δικό μου (~3,20 γαρ) εξέρχεται δια της μπαλκονόπορτας στην κήπο, όπου ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι (που ως γνωστόν δεν κολώνιει) το τεμαχίζει και επανέρχεται λίγο πιο κει απ' την αρχική του θέση, δηλ. εντός του τζακιού.
Είναι να πετάς τίποτε τη σήμερον ημέρα;
Μη νομίζεις, 10-20 τέτοια δεντράκια να μάσεις μ' ένα φορτηγάκι, τον έβγαλες το χειμώνα...
(Αλήθεια, το τελευταίο ποίμα κάτι μου θυμίζει, ποιό είναι;)

1:10 μ.μ., Ιανουαρίου 08, 2009  
Anonymous Ανώνυμος said...

καλη χρονια με υγεια

1:23 μ.μ., Ιανουαρίου 08, 2009  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλημέρα σας αγαπητοί μου,
Θα πρέπει να διευκρινήσω ότι το ποστ το έγραψα στις 6 του μηνός και παρότι το προγραμμάτισα για τις 7 στις 8 η ώρα το πρωί αυτό δημοσιεύτηκε μόνο του ξημερώματα κατά τις 2 ή 3!!
Οπωσδήποτε δεν είχα τον ανασχηματισμό κατά νου! Τα αγαθονήσια και τα φαρμακονήσια σκεφτόμουνα και γενικά τα θέματα ουσίας, που τα έχουμε για τα σκουπίδια ενώ προβάλλουμε σκουπίδια για σπουδαία..

-Αntwni, επίσης! Ήμουν καλή αναλυτής! :)

-Lambro μου επίσης, σε ευχαριστώ! Καλή συνέχεια στην όμορφη σελίδα σου!

-Τζων Μπόη είδες! Αλλά πρόσεξες ότι βγήκαν οι Τούρκοι παγανιά, μην τύχει και περικοπούν τίποτα κονδύλια από στρατιωτικές δαπάνες και δοθούν στον κοσμάκη να ανασάνει; ή στην Παιδεία μήπως και ξυπνήσουμε επιτέλους;

-ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ μου, ωραία ιδέα! Θα βγώ παγανια στα ..σκουπίδια!
Το τελευταίο ποίημα είπες; Ε ποίημα είναι και ας ποιεί!

-Επίσης καλή χρονιά red μου, με Υγεία!

1:52 μ.μ., Ιανουαρίου 09, 2009  
Blogger KitsosMitsos said...

Πολύ μου άρεσε αυτή η προσέγγιση. Γιατί συνήθως τα ξεχνάμε...

3:56 μ.μ., Ιανουαρίου 10, 2009  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλώς όρισες αγαπητέ kitsosmitsos, καλή χρονιά!

11:38 μ.μ., Ιανουαρίου 11, 2009  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.