Στα σαγόνια του Μινώταυρου σήμερα,πάλι..

Ο Θησέας, γιος του Αιγέα και της Αίθρας είναι το καταλυτικό πρόσωπο της κατάργησης του αιματηρού φόρου, που επέβαλλε η Μινωϊκή Κρήτη, στους τότε Αθηναίους, περι το 1300 π.Χ.
 Είναι ολόκληρη ιστορία, μάλλον θέμα της Μυθολογίας, το πως και γιατί ο Μίνως ζητούσε την ανθρωποθυσία,δηλαδή την υποχρέωση των Αθηναίων, να στέλνουν κάθε ένατο χρόνο εφτά νέους κι εφτά νέες στην Κρήτη ως τροφή του Μινώταυρου. Φταίει και ο γυιός του, ο Ανδρόγεω που ως πρωταθλητής των Παναθηναίων,ανέλαβε αποστολή να σκοτώσει τον Ταύρο της Κρήτης. Αλλά απέτυχε, δεν σκότωσε, δεν άρπαξε απ τα κέρατα τον Ταύρο , αυτόν που κουβάλησε ο Ηρακλής στην Τίρυνθα, ως ο μύθος δηλοί, απο την Κρήτη..Αυτόν που άφησε ελεύθερο,μετά τον άθλο του Ηρακλή ο Ευρυσθέας  και έφθασε να κάνει  καταστροφές στον κάμπο της Αττικής και το Μαραθώνα.. Ο βασιλιάς της Αθήνας, ο Αιγέας θανάτωσε τότε τον Ανδρόγεω,γυιό του Μίνωα. Ο Μίνωας πολιόρκησε την Αττική, καταστρέφοντας τα Μέγαρα..Οπότε ενέσκηψε η Κρίση στην Αθήνα. Θανατικό και πείνα σου λέει.. Καλή ώρα σαν και τώρα.. 

Αν προσαρμόσουμε το Μύθο στην σημερινή πραγματικότητα τι θα έχουμε;
Βάλτε στη θέση του Ταύρου τη δύσκολη οικονομική συγκυρία,  το Σημίτη και τον ΓΑΠ στη θέση των Αθηναίων, τα ελληνικά ομόλογα, σουάπς κλπ στη θέση του Ανδρόγεω, τη Μέρκελ και το Σόϊμπλε στη θέση του Μίνωα και το αδηφάγο ΔΝΤ,την ευρωπαϊκή στήριξη-τρομάρα μας-και την ανακεφαλοποίηση των Τραπεζών, στη θέση του Μινώταυρου.. Δεν χρειάζεται να προσδιορίσω ποιός είναι ο εσμός των ανθρωποθυσιών.Εμείς όλοι  οι βαθιά χαρατσωμένοι, οι άνεργοι, οι αυτόχειρες  μοιραίοι,αμίλητοι,τραγικά θλιμμένοι σημερινοί πολίτες.. Στη θέση του ανίσχυρου Αιγέα, η τριανδρία  της σημερινής καρικατούρας της κυβέρνησης..
Σύμφωνα με το Μύθο, η πίεση και η διαρκής ταπείνωση ανέδειξε έναν περήφανο, ένα φιλόπατρι Θησέα. Που οικειοθελώς μετείχε στην αποστολή των μελλοθάνατων νέων και βρήκε τον τρόπο να σκοτώσει το θηρίο, να ξεμπλέξει με το Λαβύρινθο  και να κερδίσει  τη σοφή Αριάδνη και το μίτο της! 
Μένει να βρούμε λοιπόν και εμείς, ένα νέο, Έλληνα Θησέα, αρκετά περήφανο,αρκετά φιλόπατρι να ανεχθεί άλλο  τις ταπεινώσεις  των Γερμανών και των αμερικάνων λογιστών. Ένα Θησέα  που θα δανειστεί κάτι από τον άλλο μύθο, τη λύση του Γόρδιου Δεσμού απ τον Αλέξανδρο  και θα μας οδηγήσει  στην Ελευθερία.. Όσο για την τριανδρία, πολλή μεγάλη χάρη θα κάνει στο Ελληνικό,πέρα ως πέρα, να ακολουθήσει τον Αιγέα, να "αυτοκτονήσει", να "πάει να πνιγεί",  πριν  οι Έλληνες  αναλάβουν μισθαποδοτική  δράση..




 *Η φωτογραφία: Theseus & the Minotaur, Athenian red figure kylix C6th B.C., Musée du Louvre, Paris

Kαλή Xρονιά! -Θεοφάνεια στο Παρόρι

Γλίστρησε και το 2012 στο παρελθόν... Νέα χρονιά χωρίς φανφάρες, χωρίς ιδιαίτερες χαρές υποδοχής. Με κρύο γεναριάτικο, βασανιστικό,  πραγματικό  και όχι μόνο στις ψυχές μας απ την πολιτιστική-εθνική-οικονομική κρίση.
Εκ Θεού άρξασθε όμως,  έτσι  σήμερα  φιλοξενούμε  τις φωτογραφίες απο τον εορτασμό των Θεοφανείων όχι στα παραθαλάσσια  αλλά στα ορεινά! Στο Παρόρι δίπλα απ τον  Μυστρά, κάτω απ τα γέρικα πλατάνια  στις βρύσες που φέρνουν το νερό απ τις πηγές στον Ταΰγετο, εκεί έγινε η τελετή του Αγιασμού των Υδάτων.  Ο φίλος μου και άοκνος  τοπικός "άρχων" ο Σταύρος ο Περγαντής, δίπλα απ τον ιερέα, πρέπει να είναι περήφανος που κατάφερε αυτή η Θρησκευτική τελετή να γίνεται σ'αυτόν τον πανέμορφο χώρο.

Έτσι, μια πομπή ξεκινά απο το χώρο του αγ.Νικολάου,μετά τη Λειτουργία των Φώτων, διασχίζει δίπλα απ το ποτάμι τα δρομάκια του χωριού, για να φθάσει στον Κέραμο, στην πλατεία με τα νερά.Στο ιδανικώτερο σημείο, αγιάζονται Υδατα και άνθρωποι, άλογα και έλλογα  με την ευλογία του γέροντα ιερέα π.Θεολόγου:
-Δίπλα απ το εκκλησάκι της Παναγίας, πάνω απο την αρχαία πετρόχτιστη καμαρωτή βρύση,στο πλάτωμα,
-Δίπλα απ το ποτάμι που κατεβάζει  στο φαράγγι της Λαγκαδιώτισσας με τον ίδιο ζείδωρο αρχέγονο ήχο του νερού,  απο  "τας πηγάς των Υδάτων"
-Δίπλα  στη ρίζα  του αρσενικού βουνού, του Ταΰγετου,με την καθαρή ανάσα του βουνού...

(Ακούμε το χορωδιακό, The Lord Bless You and Keep You,  του John Rutter)

Χριστούγεννα τέλος για φέτος..

Η πρώτη και τελευταία κάρτα για φέτος έφθασε! Από την αμετανόητη φίλη των παραδόσεων, που αυτή τη στιγμή δρέπει καλοκαιρινές στιγμές στην Αυστραλία: Merry Christmas!
Merry όπως επι μέρους φέτος τα Χριστούγεννα, δόξα Σοι ο Θεός.. Επιμερίστηκαν οι προμήθειες, τα έξοδα ακόμα και η πνευματική προετοιμασία της Γιορτής. Ο,τι δε μοιράζεται, δεν είναι ακέραιο, όμως είναι το Όλον..
Οικογενειακές οι στιγμές μας χωρίς ιδιαίτερες ανατάσεις, εντός Αθηνών, εκτός κλίματος. Πολλά χρόνια πριν, έχουμε αποφασίσει ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι κοσμική γιορτή και ρεβεγιόν. ΄Ετσι δεν μας κακοφάνηκε η φετινή, λιτή, εντός στενών πλαισίων εορταστική συνεύρεση.

Όμως έρχεται κάτι, απρόσμενο και δίνει την ευχάριστη νότα σε αυτή την ξεχωριστή ημέρα! Όπως ένας καφές στο σαλόνι του ιστορικού ξενοδοχείου. Όπως οι φίλοι που μοιράστηκαν χαμόγελα και στιγμές χαλαρές ουσιαστικής επικοινωνίας. Ναι μεν, μοιραστήκαμε τις στιγμές, η χαρά όμως ήταν ολόκληρη!
 Στο πιάνο, ζωντανή -όπως συνηθίζεται να λέγεται- μουσική, κόσμος γύρω πολιτισμένος, που αναζητούσε την ψευδαίσθηση του αθηναϊκού σαλονιού,των παλιών καλών εποχών, ή τη συνήθεια του Λονδρέζικου τυπικού. Ενόσω μάλιστα,μαζί με το τσάι ή τον καφέ, έφερναν άπειρα Χριστουγεννιάτικα γλυκά, χρεώνοντας το άτομο και όχι την ποσότητα.
Η όμορφη Χριστουγεννιάτικη διακόσμηση, ήταν η μόνη που είδα, τόσο πλούσια, όσο πουθενά στην Αθήνα, των αστέγων, των κλειστών μαγαζιών, των καταρρακωμένων νοικοκυριών..
Χριστούγεννα, καλά ή κακά, τέλος.. Ας έχουμε τη δύναμη να περιμένουμε τα επόμενα.-
-Ακούμε  "Vaya con Dios" με τους  Les Paul and Mary Ford (χάρις στη Juanita που εμπνέει!)

Μνήμη Δικαίου, του πατρός μου

Ξέχασα πόσα χρόνια πάνε..δέκα; Ο πατέρας μου άλλωστε δεν "έφυγε" ποτέ απο την καρδιά μου. Τα κατάφερε όμως,  να πάει να συναντήσει τη μάνα, την επομένη της γιορτής της και να είναι παρόντες στο θρόνο του Θεού ανήμερα Χριστούγεννα οι δυό τους, όπως πάντα σ'αυτή τη ζωή.. Να σφραγίσει τις παραμονές των Χριστουγέννων με την Απουσία του για μας..
Ο γλυκύτατος μπαμπάς μου, ο χαρισματικός.. Γλυκύς σαν τα γλυκά που καταβρόχθιζε, μανιώδης γαρ καπνιστής και που δεν πρόσθεταν γραμμάριο στο ισχνό παρουσιαστικό του..Δυστυχώς, εκεί δεν του έμοιασα!
Αυθεντικός, άνθρωπος Αγάπης, με ευρύνοια, υπηρέτησε τη Δημόσια Διοίκηση υποδειγματικά και ακέραια.Πόσο με εκπλήσσουν οι σημερινοί του "συνάδελφοι" με τους άτεγκτους τρόπους που ασκούν εξουσία για την εξουσία ή για άλλους "κοστολογούμενους" λόγους..
Θυμάμαι περιστατικά που προτεραιότητα ήταν η εξυπηρέτηση του πολίτη, η επίλυση των προβλημάτων του και που οδηγούσαν σε δομημένη διασταλτική ερμηνεία των άρθρων Νόμου, κάτι που υιοθετούσε η κεντρική Διοίκηση εν τέλει.
Είπα λοιπόν στις 23 Δεκεμβρίου, ημέρα αποχωρισμού, να του στείλω, να τους στείλω, χαιρετίσματα και αγάπη, με "γλυκούλι", με κόλλυβα δηλαδή και ένα πρόσφορo ζυμωμένο απ τα χέρια μου έστω και αν δεν είναι απολύτως άψογο.
Εσάς αγαπητοί, που θα διαβάσετε αυτές τις γραμμές,παρακαλώ, πείτε ένα Κύριε ελέησον για τον Γεώργιο και την Αναστασία, τους γονείς μου,αιωνία τους η μνήμη.-

Blog διαίτης!

Εποχή Λιτότητας, εποχή ψυχοκαταναγκασμού  τι καλύτερο να αρχίσει κανείς  δίαιτα!  Μαζί και νέο blog ειδικού προβληματισμού  και  ανίχνευσης!  Δίαιτας το ανάγνωσμα! Σας συστήνω λοιπόν.

Η επαφή μου  με τα Αθέατα Περάσματα   και η  αποτελεσματική  όσο ποτέ στη ζωή μου, δίαιτα που προτάθηκε  από τον π. Ανδρέα,  είναι η αιτία.  Πράγματι  ποτέ στη ζωή μου δεν ισορρόπησα  σε χρόνο και απώλεια κιλών  όσο με τη δίαιτα  που προτάθηκε για μένα. Ποτέ στη ζωή μου δεν κρατήθηκαν τα κιλά και στο διάστημα  διακοπής της.Άσε που η επικοινωνία, ηλεκτρονική και σχεδόν "απρόσωπη",αν και η στήριξη και η παρακολούθηση είναι διαρκής,  πέρασε την ευθύνη του ελέγχου στα χέρια μου,κάτι που μου άρεσε.

Ένα δημόσιο ευχαριστώ  στον π.Ανδρέα Κονάνο και μια αναγνώριση λοιπόν  για την "ασκητική της απώλειας των κιλών" που  έγινε ομαλά και χωρίς ιδιαίτερες στερήσεις, χωρίς την "αυθεντία" του διαιτολόγου, αλλά την επιστημονική εφαρμογή της γνώσης και της αγάπης.

O αγ.Φίλιππος ταξιδεύει με χρώμα και φώς!

Η αφίσσα αναγγέλει τα εγκαίνια και τη διάρκεια της έκθεσης έργων ακουαρέλλας, της ζωγράφου Βάσως Γώγου*.
Δηλαδή από 22 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ "ταξιδεύοντας στο χρώμα και το φως" θα εκτεθούν οι υδατογραφίες της Λαρισαίας ζωγράφου στην αίθουσα Τέχνης Πόρτα, Εστιατόριο Kuzina, 2ος όροφος, οδ. Αδριανού 9, κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό του Θησείου. Λίγο πιο κάτω απο την εκκλησία του αγ. Φιλίππου δηλαδή.
 Το πρωτότυπο δεν είναι η αξιόλογη έκθεση καθ'εαυτή, τα εγκαίνια στον χώρο ή το κουαρτέτο εγχόρδων Αθηνών που θα αποδώσει έργο αρ.10-σολ ελάσσονα- Cl. Debussy! Αλλά το ότι η είσοδος αντί 8 ευρώ, των εγκαινίων και οι πωλήσεις των πινάκων, θα διατεθούν από την κυρία Βάσω Γώγου για τη μικρή ενορία και το ναό του αγ. Φιλίππου.
 Λατρεύω, σας είναι γνωστό,  το μικρό εκκλησάκι και τη θέση του στην παλιά αγορά. Αγαπώ τη μικρή ενορία κυρίως νέων ανθρώπων με πολλαπλά ενδιαφέροντα και σύγχρονη ματιά, σε αυτόν τον εξαγιασμένο ιστορικό ναό, το επώνυμο και μη φιλακόλουθο πλήρωμα.. Εκτιμώ κάθε προσπάθεια του άοκνου λειτουργού του, του παπα-Δημήτρη, του παπα-Τζιμ όπως λέν χαϊδευτικά οι κόρες μου που επίσης "τον πάνε", τον εκτιμούν! Κόντρα στο καθόλου πνευματικό περιβάλλον, κόντρα στο χρόνο και τις αντιξοότητες από την αρχαιολογία, κόντρα στην απουσία πραγματικού ποιμνίου, αγωνίζεται στον όμορφο παλιό Ναό, εφ'ώ ετάχθη και αναπαύει τις ψυχές μας.
Αξίζει λοιπόν να στηρίξουμε με την παρουσία μας στα εγκαίνια, την προσεχή Δευτέρα, στις 7 μμ. την προσπάθεια και προσκαλείσθε όλοι!
Ακούμε Debussy, υπό τη διεύθυνση του Leon.Bernstein, Prélude à l'après-midi d'un faune, που μου  αρέσει:


:  


*:Η Βάσω Γώγου γεννήθηκε το 1957 στα Τρίκαλα. Σπούδασε Θεολογία και Ιστορία-Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και διδάσκει στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Θεολογία και Πολιτισμική και Αισθητική αγωγή. Από το 2003 διδάσκει στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας. Yστερον: Yστερον: Από τις 11/11 έως την εορτή του Ναού στις 14/11, διαρκεί η πανήγυρις του αγ.Φιλίππου. Η μικρή ενορία οργανώνει μια αγορά, με χειροποίητα γλυκά, φαγώσιμα, μαρμελάδες,λικέρ, αλλά και πανέμορφα χειροτεχνήματα, πχ σαπούνια, κοσμήματα κλπ Ζητάμε το μεράκι σας αλλά και την καλή διάθεση να ενισχύσετε την προσπάθεια! Ελάτε να εκκλησιαστείτε, ελάτε να γνωρίσετε τα νέα παιδιά που έχουν αναλάβει τη στήριξη του ναού του "teeager αγίου, Μιχαήλ Μπακνανά", να φέρετε τη δική σας προσφορά, να αγοράσετε τα καλούδια! Ακόμα, θα μπορούσατε να προβάλλετε την πανήγυρι όπως το κάνει ήδη η φίλη Πηνελόπη απο το blog Άρωμα βανίλλιας Ο άγιος Φίλιππος, βοήθειά μας!

Αύριο γάμος γίνεται..

Παντρεύεται η κόρη της πρώτης μου εξαδέλφης αυτό το Σάββατο. Παίρνει ένα παλλίκαρο απο την Κρήτη και έτσι συμπεθεριάζει πάλι η Μάνη με τη μεγαλόνησο! Ετοιμάζομαι λοιπόν για κάθοδο στη Σπάρτη. Δωρική βεβαίως, όχι εκ της καταγωγής, αλλά λόγω της εποχής. Ας όψεται η κρίση. Πάντως φιλακαλούμεν και έτσι το απαραίτητο συμμάζεμα κομμωτηρίου κλπ κλπ λόγω διακοπών, έγινε!
Πόσο εύκολη είναι αυτή η απόφαση σήμερα; Ποιά νέα παιδιά, όλων των φύλων,αποφασίζουν το μεγάλο βήμα της μόνιμης σχέσης; Η αμβλυμένη εποχή, ο εγωϊσμός, η ευζωΐα, η οικονομική κρίση αλλά και η πνευματική στις ημέρες μας, καθιστά ηρωϊκούς τους μελλόνυμφους.
Είναι ο γάμος ξεπερασμένος; Πιστεύω ότι όχι. Είναι σύμφυτος με τη δημιουργία μας. "Ου καλόν είναι τον άνθρωπον μόνον, ποιήσωμεν αυτώ βοηθόν" λέει η γραφή. Πάντα θ'αναζητά κάποιος το ιδανικό του ταίρι, πάντα θα θέλει να χαρεί τα δικά του παιδιά, πάντα θα υπάρχουν όμως, όλα τα γνωστά εμπόδια, να διαστρέψουν τη σχέση και την πορεία και πάντα θα υπάρχουν οι αισιόδοξοι που θα το "παλεύουν".. Θάρρος και τόλμη χρειάζεται λοιπόν αλλά και ελευθερία για να χτιστεί η σχέση και η νέα οικογένεια. Είναι γεγονός ότι στη νυφική παστάδα θα κουβαλήσει ο καθείς τους..γονείς του! Εννοώ όλα τα σχήματα αντίδρασης,συμπεριφοράς ζεύγους που είδε-διδάχτηκε στο σπίτι του. Πιάνω ακόμα τον εαυτό μου, μετά 37 έτη συζυγίας, ν'αντιδρά θυμίζοντας τη μάνα μου! Άσε που πιά τη θυμίζω και κατ'εικόνα! Είδα τον εαυτό μου σε αντανάκλαση τζαμιού και στράφηκα να δώ αυτήν που έμοιαζε..της μάνας μου! ;)
Η συμβουλή μου είναι μία: αγάπη,Αγάπη, ώστε να γίνεται η δυάς, ένα. Αυτή είναι η "ασκητική" του γάμου, "ίνα ώσιν έν"! Του γάμου, που όπως όλα, ωριμάζει περνώντας από όλες τις φάσεις ενηλικίωσης. Στα δύσκολα ας αναλογίζεται ο καθείς, για ποιούς λόγους θέλχτηκε απο το έτερον ήμισυ και ας αγωνίζεται. Να  θυμηθούμε με την ευκαιρία  και τον άγιο κατ'εμέ πνευματικό μου π.Ευσέβιο Γιαννακάκη τι έλεγε για τους συζύγους, "λεμβούχους στην ίδια λέμβο".
 Έτσι λοιπόν ευχόμαστε και από εδώ στο μελλόνυμφο ζεύγος,Βασιλικής και Μάρκου, να έχουν "ζυγόν" ελαφρύ ως σύζυγοι, να ζήσουν να υπηρετήσουν το σχέδιο του Θεού και να φέρουν στον κόσμο όμορφους απογόνους, που θα τους τιμήσουνε! Όσο γι'αυτό, θα είναι η επόμενη αφορμή για ποστ!

Παναγία η Γάλαξα η Θαλασσοκρατούσα

Mα την Παναγία την Κανάλα, μα την Πορταΐτισσα, την Τρυπητή, την Tριχερούσα, μα την Παναγία της Βλασσαρούς, δεν είχα ξανά ποτέ ακούσει για την Παναγία την Γάλαξα,τη Θαλασσοκρατούσα..

Πόσο μ'αρέσει αυτή η συνήθεια του λαού μας, να προσαγορεύει αγαπητικά και να φέρνει πιο κοντά του την Κυρία Θεοτόκο, τη "Μάνα" του.. Tη μεσίτρια, την παρηγοριά του, την ελπίδα του, την τροφό του, τη Σκέπη του, την προστασία του.. 

Ώστε Θαλασσοκρατούσα η Παναγία η Γάλαξα, που χτίζεται στην κορυφή της χερσονήσου Τράχηλας Γαλαξειδίου, στην περιοχή Ανεμοκάμπι! Που μοιάζει καράβι με θέα το γαλάζιο του Κορινθιακού και τις Πελοποννησιακές ακτές!
Πως άλλωστε να εκφραστεί αλλοιώς ο θαλασσοδαρμένος ντόπιος ιστορικός λαός, που κατοικεί τη χώρα της γοργόνας Γάλαξα..Ο προκομένος λαός,που χτίζει ιστιοφόρα ταξιδιάρικα σ'όλες τις γωνιές του κόσμου, με κρεμασμένη στο κατάρτι την εικόνα Της.. Που φέρνει τα καλά του εμπορίου, πραμάτεια και χρήματα ώστε να ευπορίζεται η περιοχή.

Αφορμή για αυτό το άρθρο , είναι αυτή τη φωτογραφία, απο το επιτάφιο εκεί, τη Μ.Παρασκευή, που έλαβα πρόσφατα. Η κατανυκτική ατμόσφαιρα που φαίνεται να αποπνέει η όμορφη αυτή φωτογραφία, έγινε αφορμή να αισθανθώ το σπουδαίο έργο που γίνεται  εκεί, τούτη τη στιγμή. Να καταλάβω την αγωνία των ανθρώπων που ανέλαβαν το επαχθές της ανέγερσης  αυτή μάλιστα την εποχή.. Να φανταστώ πως είναι  να βλέπεις ότι τρέχουν οι υποχρεώσεις και οι ημερομηνίες και να αδυνατείς..

Από τη σελίδα του πνευματικού (π.Ανδρ.Κονάνος), αντιγράφω στοιχεία, που ενδεχόμενα θα έδιναν την ευκαιρία σε κάθε ένα από εμάς, με τον "οβολό της χήρας" να νοιώσει, να γίνει κτίτωρ μοναστηριού, μιας τέτοιας όμορφης και σημαντικής προσπάθειας και μας καλώ  να συνδράμουμε:

"-Εθνική Τράπεζα : 040/296223-31
IBAN : GR8801100400000004029622331
SWIFT/BIC : ETHNGRAA
-Τράπεζα Κύπρου : 0150-01-009645-00
 ΙΒΑΝ CY17002001500000000100964500
SWIFT BCYPCY2N."

Η Ζωή εν τάφω..

Σήμερον ο κρεμάμενος επι ξύλου, "κηδεύεται" με τη θλίψη της συνενοχής και της Απουσίας. Η κατάσταση της Χώρας, τα ψυχολογικά αδιέξοδα, η πνευματική ένδεια, ο Θυμός για την προδοσία, κάνουν τη συμμετοχή στο εκούσιον Πάθος και τον εκκλησιαστικό επιτάφιο, αδήριτη αναγκαιότητα. 

Ο κόσμος, έχει την ανάγκη να θρηνήσει. Στο Θεανδρικό πρόσωπο να απεικονίσει τους αγαπημένους που έφυγαν, να κλαύσει για την υπέρτατη Αδικία. Να ταυτιστεί με τη Μητέρα που η καρδιά της διαπερνάται από Ρομφέα, να πενθήσει μαζί Της. Να μοιρολογήσει για τα χαμένα όνειρα και τις προσδοκίες, για το μίζερο και σκοτεινό παρόν, το πιο σκοτεινό Μέλλον και τη Ζωή που σωριάζεται αναίτια και εκκωφαντικά γύρω του.. Να συναιστανθεί πως είναι να γίνεται άθυρμα της Εξουσίας, όποιας, όποτε, που τον συμπαρασύρει σαν εκτελεστή της σε σκοτεινά σχέδια.. 

Όμως η Θλίψη και ο Θάνατος δεν είναι οριστικοί, έρχεται πάντα η Κάθαρση και η Ανάσταση. Έρχεται η Ανοιξη, η εαρινή ανάταση..Η Ζωή  δεν γνωρίζει  τα όρια του Τάφου! Η Ζωή επιδιώκει το "Πέρασμα", τη Λαμπρή..

(η φωτογραφία της Αγγελίνας, είναι απο τη σημερινή περιφορά του Επιταφία στον περίβολο της Ι.Μ.Αγ.Σαράντα, στη Σπάρτη.Ακούμε τον Χ.Αηδονίδη και τη Νεκταρία Καρατζή στα Εγκώμια)

Ψυχομαχάει..ο Τύρος, απόψε!

Καθαρά Δευτέρα-Σαρακοστή αύριο.. Τι δίαιτα, χμμμ.., διατροφή να ακολουθήσει κανείς.. Πολύ αλατισμένα, πολύ παχυντικά, πολύ χοληστερινούχα.. Το απλό είναι και νόστιμο και όμορφο! Σαλάτες λοιπόν, βραστές πατατούλες, ελίτσες λαγάνα..
 Άλλωστε, για τη Σαρακοστή, πέθανε ο..κρέος  :
   
Τ΄ ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;
Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος
σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια
Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια
και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια
(Δημοτικός σατυρικός θρήνος Φθιώτιδας) 


Oι Αθηναίοι ετοιμάζονται να κολωνιάσουν τους χαρταετούς και  για τους ποικίλους εορτασμούς για τα πατροπαράδοτα Κούλουμα!  Μου αρέσει η ετυμολογική εξήγηση του Α. Καμπούρογλου, που σημειώνει ότι: "ο όρος είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του ναού του Ολυμπίου Διός που τις αποκαλούσαν στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι columna, κόλουμνα, κούλoυμνα, κούλουμα, χωρίς όμως αυτό και να προσδιορίζει την αρχή της εορτής που πιθανολογείται κατά τη περίοδο της τουρκοκρατίας".

Η υπέροχη φωτογραφία του χιονισμένου Ταΰγετου και του Μυστρά, είναι του Κυριάκου Τριλιούρη, που κάνει ότι μπορεί να μας ξυπνήσει το νόστιμον ήμαρ..

Ερχονται και χαρές!

H μικρή μας, λίγο πριν τα Χριστούγεννα μας έδωσε στιγμές χαράς. Πήρε το πτυχίο της. Ηταν η ευκαιρία να ξαναδούμε την όμορφη- τόσο μικρή που μου φάνηκε τώρα- λαμπρή αίθουσα τελετών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Η τελετή σχετικά σύντομη, τα παιδιά χαρούμενα, η ομιλία του κοσμήτορα της Σχολής τους θερμή, εγερτική, αισιόδοξη. 

Ο όρκος καθηλωτικός. Εδώ ξεκινά η σταδιοδρομία των νέων επιστημόνων. Της νέας δύναμης της πνευματικής της χώρας μας.  Κύτταζα τα πρόσωπά τους.. Ανάμεσά τους σίγουρα θα υπάρχει ο νέος Σεφέρης, ο νέος Παπανικολάου, ο νέος Καραθοδωρή, ο νέος Νανόπουλος, η νέα Γλύκατζη-Αρβελέρ...

Η  δύναμή τους  η  ελπίδα μας..

υγ. Σηκώνω τα χέρια ψηλά.. ο Βlogger, μπλοκάρει τη δική μου επεξεργασία και επιθυμία εμφάνισης του ποστ.. Αλλος ένας λόγος να απέχω τελικά..

Συννεφιές..

H συννεφιά σιγά-σιγά εκτοπίζει τη λιακάδα. Η θάλασσα αντικατοπτρίζει τη διάθεση τ'ουρανού. Τη διάθεση της ψυχής μας..
Αψηφίσαμε τα πρώτα δείγματα, δεν πιστέψαμε τόση μεγάλη προδοσία.. Η ελεύθερη βούλησή μας βαδίζει σε αχνάρια φθινοπωρινά..
Ακούμε τη Γαλάνη να ερμηνεύει Χατζηδάκι-Γάτσο: Ασπρο Περιστέρι

Σεπτέμβρης

Μέσιασε ο Σεπτέμβριος, ο πρώτος μήνας κατά το εκκλησιαστικό έτος, ο έβδομος κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο, εξ ού -απο το septem- το όνομά του έως σήμερα. Αν και είναι δάνειο ελληνικότατο μια και το επτά δασυνόμενο γίνεται=σεπτά, σεπτός δε είναι ο σεβαστός! Το επτά λοιπόν, πάντα και σήμερα θεωρείται ιερός, σεβαστός αριθμός, "σεπτός"! (Στοιχεία ετυμολογίας κατά Α.Τζιροπούλου, από το εκλεκτό blog της Όλγας).
Φθινοπωριάρης λοιπόν τυπικά ο μήνας αν και το καλοκαιράκι και η ζέστη καλά κρατεί।
Του Σταυρού την ύψωση γιορτάζουμε μέσα στις άλλες τις γιορτές του Σεπτέμβρη, οι Ορθόδοξοι. Σαν Μεγ.Παρασκευή η μέρα! Μοιράζεται στις εκκλησιές βασιλικός και λούλουδα, για να θυμόμαστε πως εντόπισε η Αγ.Ελένη που ήταν θαμένος ο Σταυρός πάνω στον οποίο πέθανε κατά την ανθρώπινη φύση Του ο Χριστός.: Απο την αψια και γλυκειά μυρουδιά του βασιλικού που φύτρωσε επάνω από το κατάχωμα, του "σταυρολούλουδου".
Ο γλυκύτατος-σαν το πετιμέζι του τρύγου-τούτος μήνας απ'αυτό, απ το Λαό ονοματίζεται και Σταυρίτης, αλλά φέρνει και άλλα παρωνύμια, Σποράρης και Τρυγητής ή Τρυγομηνάς। Σαφές τι υποδηλοί κάθε ονομασία। Εξ ου και οι παροιμίες "Το Σεπτέμβρη στάρι σπείρε και σε πανηγύρι σύρε!" ή "Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια τον Οκτώβρη τα κυδώνια!"
Αυτή τη μέρα, εκκλησιαστήκαμε στον αι-Μόδεστο, απλά και ησύχια. Πήραμε βασιλικό απ του παπα-Μανώλη το χέρι και είπαμε να κάνουμε προζύμι.. Όμως ή στραβός ήταν ο γιαλός ή στραβά αρμενίσαμε, ή το αλεύρι δεν ήταν αρκετά σκληρό ή κάτι κάναμε ή παραλείψαμε που χάλασε την παρασκευή.. Ο βασιλικός όμως υπάρχει και θα ξαναπροσπαθήσουμε!
-Καλό Φθινόπωρο, σε όλους! (Μην πτοούμαστε με τα σκληρά, ανάλγητα μέτρα της κυβέρνησης και της ξένης Κατοχής. Η Μελαγχολία, είναι μόνο στα τραγούδια. Αλλά, κατά δύναμη, αντιστεκόμαστε..ειδικά στην κατάλυση στην πράξη του Συντάγματος που 3 του Σεπτέμβρη παραχωρήθηκε το πρώτον στο Λαό..)

Ακούμε τον Κώστα Καρρά, στο τραγούδι απ την παράστη με την Έλλη Λαμπέτη "Θυμήσου τον Σεπτέμβρη".

Χάρτες δασικοί και ΒΑΡΚΙΖΑ

Πριν μας αφήσει για τα κλεινά Παρισινά άστεα η "πράσινη Τινα",η πρώην υπουργός περιβάλλοντος, την "έκανε γυριστή", κατά το κοινώς λεγόμενο, στον περιούσιο Λαό,που πειθήνια ψήφισε την παρούσα Κυβέρνηση. Τράβηξε απ το συρτάρι της, χάρτες του..1945(!), όταν όλη η Ελλάς έθαλλε! Τα δάση ή οι πυκνοί σχηματισμοί δένδρων, όσων γλύτωσαν την υλοτομία τις δύσκολες εποχές του Β΄Παγκοσμίου πολέμου, κύκλωναν τις πόλεις-μου μιλάνε για το δασωμένο Γαλάτσι και το Παγκράτι- και έφταναν ως τη θάλασσα.. Της φάνηκε λογικό λοιπόν να στοχοποιήσει συγκεκριμμένες περιοχές. Να δώσει νούμερα εισπράξεων..άραγε πως θα το ονομάσουν, φόρους, πρόστιμα(;), δικαίωμα έχειν;; Πως;
Όχι, όχι το Καστρί "βρε κουτά" που θά'λεγε η Μαλβίνα,εκεί μένει ο Πρωθυπουργός και πρωθιερέας της! Όχι, όχι την Πολιτεία, εκεί μένουν οι βουλευτές, όχι όχι την Κηφισιά, το Κρυονέρι κλπ. εκεί είναι επιχειρηματίες και εργοστασιάρχες με ελεύθερο στη μόλυνση στο περιβάλλον. Ούτε καν Ερυθραία και Πεύκη, ούτε σκέψη για Εκάλη, κατακαϋμένο Διόνυσο και τα συν αυτώ. Να τα βάλει τώρα στα καλά καθούμενα με τους Λάτσηδες και τους Βαρδινογιαννέους.. Μακριά από Φιλοθέη,αγ.Παρασκευή, Χαλάνδρι.. Ούτε Βουλιαγμένη, Θεός φυλάξοι σε απ τα Ξενοδοχεία, ούτε Βάρκιζα ούτε καν σημειολογικά!

Ανερυθρίαστα λοιπόν η πράσινη κυρία,που διαβάζουμε ότι πράσινη-πράσινη αλλά χτυπά υψηλούς μισθούς και ex-patriate θέση, αφήνει τους έχοντες και κατέχοντες στις ακριβές περιοχές απείραχτους και στοχεύει σοσιαλιστικό θήραμα! Ποιούς; Τους μικρομεσαίους, που θέλησαν ένα εξοχικό στην Ανατολική Αττική, στην Αύρα, στο Μαραθώνα, στην Νέα Πεντέλη κλπ..Aμφισβητεί τη γη και την ανέγερση οικοδομής τους..
-Που κατά κανόνα ακριβοπλήρωσαν σε ιδιώτες ή συνεταιρισμούς, νόμιμα κατέχοντες και έδωσαν ουκ ολίγους φόρους στο αδηφάγο κράτος.
-Που εκτός απ' αυτά, τα "ακούμπησαν" στο κράτος -ακριβή μου οικοδομή- και απ'όπου αλλού: από την Πολεοδομία για την άδεια, απο το ΙκΑ ,από την εφορία ξανά, απο το Κτηματολόγιο, απο την ανεξέλεγκτη ως προς την άνοδο πάντα αγορά υλικών..
-Που είδαν να ανατρέπεται πολλές φορές ο προϋπολογισμός και το όνειρό τους..
-Πού είδαν αντίπαλο για μια φορά ακόμα το κράτος και δεν ελπίζουν σε κράτος δικαίου..
Τους μικρομεσαίους, που κλήθηκαν να πληρώσουν τώρα, στους δύσκολους καιρούς, αμοιβή μηχανικού ή τοπογράφου, να πληρώσουν χαρτόσημα, παράβολα κλπ. να ταλαιπωρηθούν σε στυγνή προθεσμία προσέλευσης στην άλλη άκρη, στο..Μαρκόπουλο, για να υποβάλλουν ένσταση στο Κτηματολόγιο.. Στο οποίο έχουν ήδη καταθέσει όλα αυτά τα χαρτιά όταν ήταν η προθεσμία καταγραφής του τόπου-(ανίκανο ηλεκτρονικό κράτος)!! Άσε που θα συσταθούν επιτροπές βέβαια και που θα τις πληρώσει υπερωριακά το Δημόσιο(διάβασε λαός), και.. κατ' ανέμου θα πάει ό,τι μάζεψε, εκτός αν υπολογίζει σε κέρδη ξεζουμίζοντας τους φόρου υποτελείς του..
-Ουαί υμίν πράσινη Τίνα και οι διάδοχοί σου, που δεν σε κόπτει πραγματικά η καταστροφή στο περιβάλλον. Αν ήταν αυτό, δεν θα είχε χωματερές και υλικά οικοδομών πχ στο περίφημο ελος του Σχοινιά, ούτε η περιοχή γύρω απο το Κωπηλατοδρόμιο, δεν θα συγχωρούσες την παράνομη υλοτομία χαριν της ανάπτυξης κέντρων αναψυχής των "δικών" και αδίκων, δεν θα άφηνες εργοστάσια να ρυπαίνουν..
-Ουαί υμίν πράσινη Τίνα & διάδοχοι, γιατί καταπίνεις την καμιλλον των ατασθαλιων των υμετέρων και δένεις μια ακόμα θηλειά στο λαιμό των ανθρώπων που δεν αυθαιρέτησαν, και αγαπάνε τον τόπο τους όσο και συ, ίσως πιο πολύ απο σένα..
-Ουαί υμίν Τίνα, που σε νανούρισε "του μικρού βοριά,παράγγειλα νά'σαι καλο παιδάκι" τραγούδι της μανας σου..

Ακούμε Βασίλη Σαλέα, το Όλον,χαρισμένο στον κοσμο που αγαπά την Ελλάδα Του


-Φωτογραφία με το κινητό μου από τη δασωμένη Βάρκιζα που δεν την γνωρίζω καν όπως τη θυμάμαι απο παιδί.

Καλοκαιράκι

Οικείο καλοκαίρι, αγαπημένη εποχή δηλαδή! Η εποχή της καρδιάς και των ονείρων μας। Για πολλούς ευκαιρία ταξιδιού και αναψυχής, για περισσότερους σήμερα, εποχή ανασυντάξεων, εννοιών, υποχρεώσεων.

Αλλοτροιωμένοι στις πόλεις, μακρια από την ελληνική παράδοση που θέλει το καλοκαίρι να συνδυάζεται με μικρά και μεγάλα πανηγύρια και γιορτές στον τόπο μας, αναζητούμε όμως τις ανάπαυλες του Θέρους. Αναζητούμε την αλλαγή, την επανασύνδεση με μνήμες, τη χαλάρωση.
Ο βασιλικός στην ασβεστωμένη απλή αυλή, η ευωδιά του γιασεμιού, οι χρωματικοί καταρράκτες των λουλουδιών στους μπαξέδες, η γαλάζια θάλασσα, το πράσινο της ελιάς και του πεύκου, τα τζιτζίκια, εικόνες διακοπών ελληνικού καλοκαιριού, αντιμάχονται τις τρέλλες στις.. Σευχέλλες, στον αγ.Μαυρίκιο ή στο Ντουμπάι! Είμαστε πρόθυμοι να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη και.. και μετά, καλή καρδιά! Σαν τους ανέμελους ήρωες στις ασπρόμαυρες ταινίες!

Επειδή νοσταλγήσαμε θερινό σινεμά, ακούμε την Ρένα Βλαχοπούλου στο "Ας πάει και το παλιάμπελο", αφιερωμένο εξαιρετικά στην παρούσααα α- Κυβέρνηση
Η φωτογραφία Καλοκαιριάτικο Ξημέρωμα, είναι με το κινητό μου, με θέα το Αιγαίο.