Τετάρτη, Ιανουαρίου 10, 2007

Operaball και οπερέττες



Ετοιμάστηκε που λέτε η μικρή μας για ΤΟ πάρτυ της και ξαφνικά νομίσαμε ότι μια άλλη, μια κοπελλάρα μπήκε στο σπίτι μας! Πιά μικρή, μικρό το μάτι μας..

Είναι στην ηλικία που σε άλλες χώρες, η είσοδος στην κοινωνική ζωή γίνεται πανηγυρικά, με χορούς ιδιωτικούς και δημόσιους. Sweet sixteen στην Αμερική, ο χορός των ντεμπυντάντ στην Αυστρία, παλιότερα ο χορός της Αμυγδαλιάς εδώ, που εξυπηρετούσε δυό σκοπούς, την είσοδο για τις νεαρές της Αθήνας, επίσημα στην κοινωνία και την αναδάσωση της Καισαριανής στον Υμηττό που είχε εθελοντικά ενστερνιστεί η Καίτη Αργυροπούλου.

Παλιότερα βέβαια, γιατί σήμερα, για ποια "κοινωνία" άραγε μιλάμε, αυτή που κατασκευάζουν οι κιτρινισμοί της τουβούλας; Τα ψώνια των P.R. ή οι διάττοντες περσόνες που κατασκευάζονται σε μουσικά ή τηλεοπτικά στούντιο..
Κάθε χρόνο αισθάνομαι και πιο αποξενωμένη στην αχανή και άναρχη πόλη μας. Οι φίλοι σκόρπισαν αναζητώντας καλύτερο επίπεδο ζωής στο λεκανοπέδιο και χαθήκαμε, μια και εμείς, λάτρεις της κίνησης του θέατρου και του κινηματογράφου, υπερασπιζόμαστε την ιδιότητά μας ως δημοτών της Αθήνας.
Χοροί λοιπόν γίνονται στην Αθήνα , όχι με το ίδιο κέφι που γινόντουσαν παλιά, ιδιαίτερα χοροί συλλόγων, που με την πρωτοβουλία μερικών φιλόδοξων και επιρρεπών στις δημόσιες σχέσεις προέδρων, βρίσκονται ευκαιρίες για συγκέντρωση. Η πίττα της Πρωτοχρονιάς, οι απόκριες, η γιορτή του..πολιούχου των τοπικών συλλόγων και πάει λέγοντας. Αλλά ποιά μικρή έρχεται σήμερα σε παρόμοια εκδήλωση, εκτός και αν έχει τμήμα νεολαίας προβλεφθεί!

Τώρα που το σκέφτομαι, ως anteportas με τρεις κόρες, μήπως να οργανώσω σύλλογο και χορό, ας πούμε ο χορός "το γοβάκι της Σταχτοπούτας"; Μήπως να οργανώσουμε ένα μπαλ μασκέ στη Μεγάλη Βρεττανία ως bloggers και εν ανάγκη εκλέγουμε και πρόεδρο!

Η φωτογραφία είναι από τον περυσινό Operaball που δίνεται τέτοια περίπου εποχή στην Βιέννη , μέγα κοινωνικό γεγονός, για όλη την Ευρώπη.

A κούμε τον Engelbert Humperdinck, στο Last Walz, ή και τον βλέπουμε.

Ετικέτες , ,

19 Comments:

Blogger aeipote said...

Καλημέρα,

Με το καλό για την θυγατέρα σας και όλα τα κορίτσια του κόσμου.
Προσωπικά έχω μείνει στις περιγραφές της Ώστεν για την "είσοδο" των κοριτσιών στην κοινωνική ζωή. Και μου άρεσε η ετικέτα που υπήρχε τότε. . .

8:36 π.μ., Ιανουαρίου 10, 2007  
Blogger kyrallina said...

Να τις χαίρεσαι Κατερινάκι. Τώρα το ντεπούτο γίνεται στα club και στην καφετέρια, τι να κάνεις αλλάζουν οι καιροί!

3:25 μ.μ., Ιανουαρίου 10, 2007  
Anonymous Patsiouri said...

Με το δεξί, με το δεξί να μπεί σε αυτή την κοινωνία, μπορεί να έχει τρείς χιλιάδες κακά αλλά η καλή ανατροφή είναι εγγύηση επιβίωσης και σε αυτό είμαι σίγουρη πως έχεις πέσει μέσα!
Άσε που και στις προηγούμενες εποχές ίσως τα πράγματα δέν ήταν τόσο αθώα παρά μόνο ως πρός το φαίνεσθαι. Σήμερα, για παράδειγμα, τα περισσότερα 16χρονα που ξέρω είναι φίλοι με τους γονείς τους ενώ παλιά σφάζονταν!!
Και επιτέλους χαίρομαι που βρέθηκε άλλος ένας να υπερασπίσει το κέντρο της Αθήνας μας!!Έχει τόσα να σου δώσει η πόλη άν ζείς στην καρδιά της και αντέχει η τσέπη σου!!! Τ΄ωρα άν είναι να τρέχουμε στα Κρυονέρια και τα Μπογιάτια δέν παμε και στη Σπάρτη καλύτερα??Την ίδια ώρα θα κάνουμε άν ο οδηγός το πατήσει λίγο να προλάβουμε το θεατράκι!!!

6:25 μ.μ., Ιανουαρίου 10, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Ωραίο θέμα θίγεις!
Μόλις τελείωσε το μουσικό χαλί του blog άρχισε απο εδώ το..."Τί έχει μείνει απο την φωτιά" -Πορτοκάλογλου-
Τελικά αναρωτιέμαι όλο και πιο συχνά τι έχει μείνει...
Ο καθένας κουβαλάει εμπειρίες, χαρακτηριστικές και όμορφες στιγμές από το παρελθόν.
Και εύκολα καταλήγουμε στο να λέμε "κάθε πέρυσι και καλύτερα".

Εδώ μιλάς για την διασκέδαση, για την κοινωνικότητα των εκδηλώσεων, και ουσιαστικά αναφέρεσαι σε κάτι απλό και ουσιαστικό στην επικοινωνία των ανθρώπων.

Αυτό που κρατάω είναι μία εικόνα παρέας.
Μία παρέα που είναι πέρα από ποσοτικούς μετρήσιμους αριθμούς ,αλλά που ανασταίνεται σε μία νότα και σε ένα ποτηράκι χειροποίητο κρασί.
Από το αμπέλι του φίλου.
Στα κοντινά μας είναι τα καλά.
Δεν συμφωνείς?

Υ.Γ. Αυτή η ιδέα με το Μ. Βρετάνεια ,ως κλασικό party animal αλλά και άνθρωπο από μεγάλο τζάκι -νομίζω ο μάστορας είχε πει πως είναι 7x5- ,είμαι με τα μπούνια μέσα!
Μοναχά τούτο: Ενημερώστε με νωρίς, γιατί πού να βρίσκεις νεράιδες διαθέσιμες τούτην την εποχή ,και νομίζω ότι δεν είναι και η περίοδος της κολοκύθας…;)
Υ.Γ.2 Καλά κουράγια για την –απ’ ότι διάβασα- τρίτη εφηβεία που αντιμετωπίζεις. :)

7:41 μ.μ., Ιανουαρίου 10, 2007  
Blogger Markos said...

Να σου ζήσει.
Να σου ζήσουν και να τις χαίρεσαι...

Το θέμα της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού, ή της πλήρους αναμόρφωσης-για να μην είμαστε αρνητικοί-είναι τεράστιο και έχει να κάνει με τις συνολικές αλλαγές που συμβαίνουν γύρω μας.
Και στο δια ταύτα, ό,τι απομένει είναι μια διευρυνόμενη μοναξιά...

11:16 μ.μ., Ιανουαρίου 10, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Καλημέρα

Δεν είναι καθόλου άσχημο αυτό
που σκέφτεσαι τώρα που έρχινται
και οι απόκριες
Ένας χορός είναι πάντα όμορφος

καλό πρωινό

9:55 π.μ., Ιανουαρίου 11, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Μέσα για οοργάνωση χορού!
Κι ας μην είναι στη Grande Bretagne! Οποιοδήποτε διαθέσιμο ballroom μας κάνει!

1:38 μ.μ., Ιανουαρίου 11, 2007  
Blogger street spirit said...

τα καλύτερα για τη θυγατέρα σου, ευχές για το νέο έτος ολίγον καθυστερημένες, εμείς την κοινωνική μας ζωή την σπαταλάγαμε στα πάρτι ;)

1:40 μ.μ., Ιανουαρίου 11, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Καλημέρα!Να τις χαίρεσε τις κορούλες σου...Πολύ ωραία το είδες το θέμα.Οντως κάθε μέρα "απομακρινόμαστε" και δύσκολα θα δείς ένα όμορφο πάρτυ που δεν θα γίνει ίδιο με το προηγούμενο που ήταν must αλλά όχι απαραίτητα και κάτι που θα περάσει ωραία ο κόσμος.

11:38 π.μ., Ιανουαρίου 12, 2007  
Blogger oneiromageiremata said...

Να τις χαίρεσαι Κατερίνα μου! Τις απόκριες ο χορός ό,τι πρέπει...

2:43 μ.μ., Ιανουαρίου 12, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Να σου ζήσουν οι κόρες
Να τις βλέπεις ευτυχισμένες και να τις χαίρεσαι

12:02 π.μ., Ιανουαρίου 14, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλησπέρα σας, φίλτατοι! Φυσικά κάνω τα συνηθισμένα αστειάκια μου ως αναφορά στο χορό "το γοβάκι της Σταχτοπούτας"! Άλλωστε ποιά παιδιά είναι εκείνα που θα ακολουθούσαν σήμερα τους γονείς, σε ρομαντικής μάλιστα αντίληψης χορούς; Ούτε εγώ το έκανα στον καιρό μου, αν εξαιρέσεις κάτι τσάγια στο Χίλτον που είχαν δέλεαρ επιδείξεις μόδας, συνήθως Τσεκλένη, όπου ακολουθούσα τη μάνα μου και τις φίλες της! Δεν είναι κακό να αναπολεί κανείς μια κοινωνία, πιο σταθερή, πιο δομημένη, με πιό ευγενικούς ανθρώπους, ακόμα και αν είναι θέμα ετικέτας...

-aeipote, σας ευχαριστώ πολύ μα πάρα πολύ. (Και εμένα μου αρέσει η Ώστεν, σαν να έχω ζήσει σε εκείνη την εποχή! Ίσως φταίει η..αγγλικών μου!)
-kyrallina μου, ευχαριστώ! Όπως τα λές! Ίσως έτσι, είναι και καλύτερα!
-Patsiourι καλή μου πολύ ευγενικό εκ μέρους σου! Σε ευχαριστώ. Λίγο περισσότερο διαβασμένοι οι νέοι γονείς, λίγο πιο χαλαροί απ'ότι παλιά, με λιγώτερη άσκηση αυθεντίας ίσως.. Πάντως ο καιρός του Θεόδωρου και του.. δίκαννου,πέρασε ανεπιστρεπτί!
(Ξέρεις κορίτσι πράμμα εσύ τα..Μπογιάτια; Νόμιζα ότι μόνο "οι παλιοί" το ξέραμε έτσι, με αυτό το όνομα..)
Όσο για την πόλη και το κέντρο, βαράτε μας και ας κλαίμε!

-Καλώς τον στην "παρέα" μας τον νέο blogger NightWhisper.
Εδώ μιλάς για την διασκέδαση, για την κοινωνικότητα των εκδηλώσεων, και ουσιαστικά αναφέρεσαι σε κάτι απλό και ουσιαστικό στην επικοινωνία των ανθρώπων.
Σε ευχαριστώ, για νέος, με διάβασες!
Ομολογώ τη Μ.Βρεττανία και τον χορό, τα πρότεινα, γιατί είναι ένα είδος κοινωνίας μέσω της επικοινωνίας η blog-όσφαιρα!
(Ώστε 7χ5! χαχα)! :))

-Αχ Marko μου, αυτή η μοναξιά, από έλλειψη κοινωνίας/επικοινωνίας, πως σπάζει; Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου, τις αντιγυρίζω από καρδιάς για τα αγόρια σου!
-Sailor, καλησπερίζω! Έρχομαι από άλλα ακρογιάλια! Παραλίγο να κολυμπήσω χθές!
-Αn-Lu, γοργονάκι μου, κουνάς την..ουρίτσα σου ή μου φαίνεται; :)
Καλή ιδέα να ξεφαντώναμε!

-street spirit μου και τη δική μας ομοίως! Σε ευχαριστώ για τις ευχές της χρονιάς. Χρόνια σου πολλά, να σε χαίρονται/χαιρόμαστε!

-tassoula μου, σε ευχαριστώ! Party animal και εσείς; Που αφήνετε τον γυιόκα σας τότε;

- oneiromageiremata, ευχαριστώ πολύ! Έχω χορέψει και καταδιασκεδάσει -στον καιρό μου- στο χορό που κάνετε στη Ζάκυνθο, με την καρδιά μου! Ξημερώματα Καθ.Δευτέρας, ακολουθήσαμε τη μυρωδιά της ψημένης πίτας και βγάλαμε το φούρναρη με τα σώβ..εεε με τη φανέλλα του από τα βάθη ενός φούρνου!
-Τάσο Ν. Καραμήτσο, σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Ποιός άραγε μπορεί να προσδιορίσει τι είναι η ευτυχία άραγε, ίσως η ισορροπία εντός μας..

6:23 μ.μ., Ιανουαρίου 15, 2007  
Blogger Juanita La Quejica said...

Ανοίγει και η μικρή τα φτερά της ε; Πρέπει να είναι αρκετά δύσκολο για τους γονείς να βλέπουν τα παιδιά να μετατρέπονται σε ενήλικες. Όμορφο, αλλά και δύσκολο...

6:39 μ.μ., Ιανουαρίου 15, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Nαι Juanita μου, τα ανοίγει! Όμορφο είναι, αλήθεια! Όχι ευτυχώς δεν είναι δύσκολο! Μαγευτικό...

8:14 μ.μ., Ιανουαρίου 15, 2007  
Anonymous Patsiouri said...

Τα ξέρω τα Μπογιάτια και τα σιχαίνομαι όπως ο διάολος το λιβάνι!Μόνο για διακοπές θα τα χρησιμοποιούσα σάν τον παλιό καλό καιρό!!Άσε που και σάν έφηβη είχα ζήσει όλη τη δυστυχία των φιλαρακίων που δέ μπορούσαν ποτέ να βγούν μαζί μας γιατί μπορεί και να τα κατασπάραζε καμιά αρκούδα έξω από το σπίτι στην Παλλήνη και φυσικά ούτε λόγος για συγκοινωνία ή ταξί τότε μέσα στην ερημιά! Αμ στα χιόνια που εμείς παίζαμε χιονοπόλεμους στη βίλλα Δρακοπούλου(Πατήσια)και γυρίζαμε με τα πόδια όλη την πλάκα και εκείνα τα καημένα ήταν μιά βδομάδα κλεισμένα στο βίντεο???Πα πα πα, κεντράκι και πάλι κεντράκι, ή επαρχία το ξαναλέω, αυτά τα ημίμετρα μου τη δίνουν!!Φιλιά στη Μικρή Γυναίκα!

10:45 μ.μ., Ιανουαρίου 16, 2007  
Blogger nanakos said...

Wraia ola afta alla mia fwtografia tis prigkipessas den mas edeixes!
:-(

11:31 π.μ., Ιανουαρίου 17, 2007  
Blogger Heliotypon said...

Τι μου θύμισες! Τον χορό των Debutantes στην Αθήνα! 'Εγραφε τότε ο Ταχυδρόμος και οι κοσμικογράφοι του (αν θυμάμαι καλά ο Χατζηπαπάρας ή δεν είχε γίνει ακόμη κοσμικός τότε;) και έσπευδαν οι "καλές" οικογένειες να εγγράψουν τα φυντάνια τους μπας και κάνουν "καλές γνωριμίες" προς τον σκοπόν του γάμου οι νεαρές και προς άγραν αξιολόγου προίκας ή συνενώσεως των περιουσιών οι νεαροί! Από τότε ανακατευόταν το στομάχι μου με αυτά τα καραγκιοζιλίκια κι ας ήμουν πιτσιρικάς. Καλλίτερα που σταμάτησαν (τουλάχιστον αυτά).

10:20 π.μ., Ιανουαρίου 21, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα!
Είμαστε party animal εμείς είναι και ο μικρός party animal.Μουσική δώστου.....
tassoula

10:09 π.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλημέρα σας,
-patsiouri, η μικρή μου κυρία σας ευχαριστεί!
-Nanako ψάχνω, ψάχνω να σου βρώ μια με το στέμμα! (Ντυμένη πριγκίπισσα τις απόκριες!)
-heliotypon, μμ μάλλον θυμόμαστε το ίδιο πράγμα αν και εγώ διάβαζα Εικόνες!
-tassoula από τώρα, από τώρα! Μη γίνει ..μούχλας το παιδί!

4:22 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.