Σάββατο, Ιανουαρίου 28, 2006

Αυταπάρνηση, πέρα απο τα στενά όρια του Εγώ


Μια λέξη παλιά και ασυνήθιστη στην εγωκεντρική μας παρουσία ήρθε στην επιφάνεια η
Αυταπάρνηση= Η τέλεια απάρνηση του 'εγώ', οικειοθελώς,από τον άνθρωπο για να μπορέσει να πετύχει έναν κοινό σκοπό και στόχο, ένα ιδανικό που αποβλέπει στην εξυπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου.
Απο το περιστατικό της ασυνήθιστης ληστείας σε κεντρική τράπεζα, με τον αστυνομικό, που με κίνδυνο της ζωής του, περαίωσε αυτό που θα λέγαμε "καθήκοντά" του, ξεμύτισε στα καθ'ήμάς, η έννοια αυταπάρνηση, η ξεχασμένη .
Μέχρι τα περιστατικά των τελευταίων ημερών, με πλήθος ανθρώπων να αγωνίζεται πέρα απο τα συνηθισμένα όριά του, νοιώσαμε ξανά, την έννοια της λέξης.
Οι εικόνες του πλοίου που βούλιαζε στις Σποράδες και που πήρε μαζί του δυο απο τους 16 Τούρκους ναυτικούς του, έτσι όπως τους πλεύρισαν οι δικοί μας, οι Έλληνες, μές την κοσμοχαλασιά, το χιόνι, τα δεκάμετρα κύματα και το αφόρητο κρύο, αυτή τη λέξη πήραν και σφραγίστηκαν.
Οι τροχονόμοι και όσοι είχαν διατεταγμένη υπηρεσία τις τελευταίες μέρες της κακοκαιρίας, όπως οι πυροσβέστες που απεγκλώβιζαν, οι οδηγοί των εκχιονιστικών που κρατούσαν τους δρόμους ανοιχτούς, ή οι υπάλληλοι της ΔΕΗ εναερίτες και προσγειωμένοι, που αγωνίστηκαν-αγωνίζονται ακόμα- πέρα και πάνω απο τις δυνάμεις τους, αυτή τη λέξη διαχειρίστηκαν.


Οι εθελοντές που εκούσια κινήθηκαν τα κρύα βράδυα, να εντοπίσουν ή να στηρίξουν άστεγους, όσοι αυτοβούλως πρόσφεραν ένα χέρι βοηθείας γύρω τους και αυτοί που άνοιξαν τα σπίτια τους να ζεστάνουν και άλλους, αυτή την έννοια καρφίτσωσαν στο στήθος τους.
στρατιώτες, που αγωνίστηκαν ξάγρυπνοι δίπλα στους αποκλεισμένους στην εθνική οδό οδηγούς προσφέροντάς τους ξηρά τροφή και ένα ζεστό ρόφημα.
Ακόμα και εκείνοι που κίνησαν τους συρμούς όλο το παγωμένο βράδυ και έδωσαν την ευκαιρία της ασφαλούς μετακίνησης και επικοινωνίας, με αυταπάρνηση άφησαν τα ζεστά τους σπίτια.
Σε αυτούς φαντάζομαι τους ανθρώπους αναφερόταν η νέα επισκέπτρια του χώρου μας peftasteri που εμφανίστηκε με το σχόλιό της σε περασμένοάρθρο μου.

Μεταγενέστερο ως προσθήκη: Το σχόλιο της Μαρίνας μου υπενθύμισε το εξαιρετικό κείμενο της ellinidas όπου η αυταπάρνηση χωρεί για δυο ζωντανά, πλάσματα του Θεού και αυτά. Μετά θυμήθηκα και την ωραία ιστορία του Νικόλα του φίλου beerman εδώ.

Ετικέτες

15 Comments:

Blogger Marina said...

Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στην Ελλάδα που χωρίς ιδιαίτερη σκέψη κάνουν το καλό και το ρίχνουν στο γιαλό. Οπως η ελληνίδα http://ths-ellinidas.blogspot.com μπλογκοφίλη μας.

Οι υπόλοιποι έλληνες μου θυμίζουν μιά ρήση της Ελεν Κέλλερ "Οταν κλείνει μια πόρτα ευτυχίας, μιά άλλη ανοίγει. Συχνά όμως πολλοί κυττάνε την κλειστή πόρτα και δεν βλέπουν την άλλη που έχει ανοίξει για αυτούς"..Η "κλειστή πόρτα" είναι το κράτος, η "ανοιχτή" όλοι οι άνθρωποι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον αλλά και τα ζώα γύρω μας.
Την καλημέρα μου.

3:51 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Πράγματι Marina μου, άλλωστε "Ελληνες αεί παίδες" με την παιδικότητα όπως την δίνει ο Xoirovoskos και εμένα να επιμένω ότι το "νηπιώδες, σώζει". Χάρηκα και εγώ που ανακάλυψα την Ellinida. Πρωτόβουλα την.. ενέταξα στην παρέα μας!
Φιλώ σε!

4:11 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Anonymous Titanas said...

Γιατί έχω την εντύπωση ότι αποτελούν την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα;

7:29 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Εξαίρεση,NAI, δεν αυταπατώμαι τουλάχιστον εγώ, Titana. Γι αυτό μιλώ για "ξεχασμένη έννοια". Αυτούς τους άλλους συνανθρώπους μας "έδειχνα" σε περασμένο άρθρο, που εγκλωβισμένοι στην Κηφισίας, περίμεναν "ακίνητοι" το "κράτος".
Πάλι καλά που δεν έβγαλαν το remote control, όπως κάνουν με την τηλεόραση, να πατήσουν απεγνωσμένα το κουμπί.
Αλλά αν, λέω άν, ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει τέτοια υπέρβαση, τότε όλοι μπορούν, χωρίς καμμιά δικαιολογία..

7:59 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Blogger Citronella said...

Όλοι μπορούν, λίγοι θέλουν. Γι' αυτό και όσοι "τραβάν το κουπάκι" πρόθυμα, ώστε να μπορούμε εμείς να χαιρόμαστε, αξίζουν τουλάχιστον να ακούν όσα πιο πολλά μπράβο γίνεται.
Και τη μαγική λεξούλα "Ευχαριστώ"!

9:11 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλησπέρα snowflake μου. Το υπερτροφικό εγώ μας ή η "μπεμπελάκ" που μας ταίζουν χρόνια, μας έκαναν ακίκανους να πούμε το αυτονόητο ευχαριστώ. Ή να δηλώσουμε αισθήματα ευγνωμοσύνης, μην τυχόν θεωρηθούμε αδύναμοι, μικροαστοί(!), έντιμοι ή "αγαθοί"(όχι αγαθιάρηδες ή αγαθούληδες).
Φιλώ σε.

9:26 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Blogger ALKIBIADES said...

Εγώ πάντως με το ρεμότ κοντρόλ καθάρισα το πεζοδρόμιο.

10:01 μ.μ., Ιανουαρίου 28, 2006  
Blogger Rodia said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

12:12 π.μ., Ιανουαρίου 29, 2006  
Blogger Rodia said...

ΔΕΛΤΙΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ
Μια νουβέλα το Φλεβάρη
Aυτό ειναι το σωστό..

12:25 π.μ., Ιανουαρίου 29, 2006  
Blogger peftasteri said...

Όταν μια τυφλή (εκ γεννετής) κοπελίτσα είναι εθελόντρια σε ένα οίκο ευγηρίας και ταίζει κουταλιά κουταλιά τον ανήμπορο γέροντα, με κάνει να δακρύζω από ευτυχία.

Όταν αργότερα στην εξομολόγηση της αναρωτιέται με ταπεινότητα μήπως στεναχωρεί τους γέροντες καθότι μη μπορώντας να δει τους λερώνει το στόμα καθώς τους ταίζει, ζηλεύω αφόρητα.

Ζηλεύω που δεν οικτίρει τον εαυτό της μα στεναχωριέται για τον άγνωστο σε αυτή συνάνθρωπο της, ζηλέυω για την απέραντη αγάπη της.

Αν αυτό δεν είναι αυταπάρνηση, τότε τι είναι;

9:57 μ.μ., Ιανουαρίου 29, 2006  
Blogger ellinida said...

Σας ευχαριστώ πολύ . Κοκκίνησα ! Χωρίς αστεία τώρα , αυτό δεν πρέπει να κάνουμε όλοι ? Να βοηθάμε όποιον έχει ανάγκη ? Ακόμα και εκείνους που δεν την ζητάνε . Να προσφερόμαστε , να τους θυμίζουμε ότι γύρω τους υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι αδιάφοροι .
Δεν ξέρω αν είναι ανταποδοτικό , αλλά όσες φορές χρειάστηκα βοήθεια , πάντα βρισκόταν . Χωρίς να ζητήσω κιόλας ! Δεν θα τολμούσα να διανοηθώ να αφήσω άνθρωπο ή ζώο αβοήθητο .

6:09 μ.μ., Ιανουαρίου 30, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

"Να προσφερόμαστε , να τους θυμίζουμε ότι γύρω τους υπάρχουν άνθρωποι που δεν είναι αδιάφοροι"

Συμφωνώ ellinida και κάποιος πάντα πρέπει να κάνει την αρχή.
Ανταποδοτικό λές, το πιστεύω! Πως λέει η παροιμία, "ότι κάνεις λάβεις"

9:58 μ.μ., Ιανουαρίου 30, 2006  
Anonymous Ανώνυμος said...

What a great site » » »

2:38 π.μ., Μαρτίου 02, 2007  
Anonymous na_na said...

Αρκεί η αυταπάρνηση...να είναι πραγματική. Να μην συνοδεύεται από "χορηγίες", αναφορές και προβολή της πράξης. Αλλιώς καταλήγει να είναι ό,τι χειρότερο. Η διαφήμιση και η προβολή του "εγώ" και των υποπροϊόντων αυτού οδηγεί αναπόφευκτα στην αποξένωση, την εκμετάλλευση και την δυστυχία (προσωπική και των ανθρώπων γύρω μας).
Συγχαρητήρια για το blog σου.

11:52 π.μ., Μαΐου 16, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Ευχαριστώ na_na! Δεν εχω λόγους να διαφωνήσω, αν και βρίσκω σχήμα οξύμωρον την παράθεση των άλλων εννοιών....
Γιατί θεωρώ ότι "αυταπάρνηση" είναι έννοια αυτο-δεσμευτική! Δεν μπορεί να επιζητεί "τα εαυτής", με ό,τι συνεπάγεται τούτο, αφού τα.. απαρνείται! :)

6:22 μ.μ., Μαΐου 23, 2008  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.