Σάββατο, Ιανουαρίου 21, 2006

Aικατερίνενμπουργκ, -31C υπο το μηδέν και Μόσχα τα ίδια



Χωρίς λόγια, εικόνες που συμπληρώνουν το προηγούμενο άρθρο για την παγωνιά στη Ρωσσία. Νεκρή η καθημερινότητα, πως να θυμηθούν ότι σαν σήμερα πέθανε ο Λένιν.

Nεκρές οι συγκοινωνίες, νεκρά τα αυτοκίνητα, η ηλεκτροδότηση, η υδροδότηση και πάει λέγοντας .

Άλλαξαν οι συνθήκες, αναρωτιέται ο φίλος μου ο Πολύβιος,στο προηγούμενο post, μήπως γυρίζουμε στους παγετώνες; Παρόμοια αναρωτιούνται και οι επιστήμονες. Θυμάμαι τα διάφορα φοβικά εργάκια φυσικών καταστροφών που στηρίζονται ακριβώς σ' αυτό. Στο φόβο, στο δέος που έχει ο άνθρωπος, ο μικρούλης θεός κατά τα άλλα, μπροστά στη δύναμη της Φύσης.


Στη Μόσχα, ο παγωμένος ποταμός, διασχίζεται πεζή. Στην κόκκινη πλατεία, οι οπαδοί των ιδεών του, δεν μπόρεσαν να τιμήσουν τη μνήμη του Λένιν. Η κόκκινη σημαία τους πάγωσε, σαν την μνήμη.

Σαν σήμερα πριν 25 χρόνια ήρθε στον κόσμο η πρωτοκόρη μου. Σωθήκαμε και οι δυο στο παραπέντε.

Μια μέρα μετά, αποκλειστήκαμε στο ΗΡΑ απο τα ανεπάντεχα χιόνια, που κράτησαν και άλλο. Ευτυχία, μου είπαν γιατρός και νοσοκόμες και κρατάει ακόμα.

Η αίσθηση να κλείνεις το μικρό πλασματάκι αγκαλιά, -αλήθεια, μήπως τελικά η αγκαλιά είναι η τεράστια μικρούλα δική του- είναι ανεπανάληπτη. Έχω μια φωτογραφία που την κρατώ να γελάει στον ύπνο της, δίπλα στο παράθυρο. Έξω ο χιονισμένος Χολαργός, οι λευκοί κήποι των χαμηλών ακόμα σπιτιών στο προάστιο.


Μόνες μας, γιατί απρόσμενα δεν μπόρεσαν να έρθουν δικοί και φίλοι.
Για μας λοιπόν το χιόνι έχει μόνο χαρές και μνήμες καλές.

'Αλλοι, όμως που οι κόποι της χρονιάς τους γίνονται ατμός στις ριπές του παγωμένου βοριά και του στιβαγμένου χιονιά;
Άλλοι που ταξιδεύουν;
Άλλοι που δεν έχουν κεραμίδι πάνω απ το κεφάλι τους;

Τα αδέσποτα αυτής της πόλης;
"Ανθρώπους και κτήνη σώσoις Κύριε", κατά Παπαδιαμάντη η ευχή.

7 Comments:

Blogger nicola beerman said...

Mπορει να μην θυμουνται το θανατο του Λενιν,αλλα σιγουρα 20 χρονια μετα θα θυμηθουν το θανατο των αγαπημενων τους...απο το πολικο ψυχος.

χρονια πολλα,ευχομαι το καλυτερο για την κορη σου.

9:55 π.μ., Ιανουαρίου 22, 2006  
Blogger Citronella said...

Χρόνια Πολλά, να σου ζήσει Κατερίνα:)

(Η άλλη πλευρά του να νιώθουμε πόσο "μικροί" και ταυτόχρονα "μεγάλοι" είμαστε!)

11:11 π.μ., Ιανουαρίου 22, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Ευχαριστώ πολύ παιδιά! Η αλήθεια είναι ότι την χαίρομαι και την καμαρώνω και το αξίζει!
_Μήπως ο Αίσωπος το μύθο της κουκουβάγιας τον έγραψε για μένα;-

:D

3:12 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2006  
Blogger alombar42 said...

Ενδιαφέρον το ποστ, αλλά το έκλεισες με τα αδέσποτα και αυτό... πονάει όσο νάναι.

Ουφ!

6:25 μ.μ., Ιανουαρίου 23, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Έχω άδικο φίλε Alombar? Kάπως δεν πρέπει να σκεφθούμε και τα υπόλοιπα πλάσματα του Θεού, εμείς οι "μικροί θεοί";

10:17 μ.μ., Ιανουαρίου 23, 2006  
Anonymous Ανώνυμος said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

4:47 μ.μ., Οκτωβρίου 02, 2006  
Anonymous Ανώνυμος said...

Cool blog, interesting information... Keep it UP »

6:21 μ.μ., Μαρτίου 16, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.