Δευτέρα, Ιανουαρίου 22, 2007

Με τα μάτια της κόρης!


Ένα συνέδριο έφερε την κόρη -τη μεγαλύτερη- στην Μαδρίτη. Γύρισε με τις ενθουσιώδεις βέβαια εντυπώσεις ενός πρώτου ταξιδιού στην όμορφη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, αλλά και φωτογραφίες και ήχους -για μένα- για την ταξιδιώτισσα της πολυθρόνας.

Μια μεγαλούπολη την περιέγραψε τη Μαδρίτη, που έχει διατηρήσει το αρχιτεκτονικό ιστορικό της προφίλ και έχει αναπτυχθεί παράλληλα, χωρίς κανείς να σκεφθεί να γκρεμίσει τα όμορφα κτίρια χάριν της προόδου και δεν παρέμειναν.. "βωβοί" οι Ισπανοί στην αλλοτρίωση της όμορφης πόλης τους, όπως μερικοί άλλοι, αλλού..

Μια πόλη που ζεί όλες τις ώρες της ημέρας και της νύκτας, ζωντανή, αρτίστικη καλοβαλμένη. Με τη δική της μουσική και τα δικά της ενδιαφέροντα . Μια τέτοια πόλη βέβαια,που το σύμβολό της είναι ένα δένδρο και μια αρκούδα, έχει πάρκα, όμορφα πάρκα, πράσινο άφθονο! Το γνωστό πάρκο Retiro, εικονίζεται στην φωτογραφία της κόρης σήμερα και με κάνει και φθονώ..
Φθονώ τον κοινό ισπανικό νού που φαντάστηκε την ξεκούραση για τον αστό της μεγάλης πόλης, τον συνδυασμό πράσινου και νερού. Φθονώ γιατί, ενώ και επιστημονικά και οργανωτικά μπορούμε να το σχεδιάσουμε, ένα τέτοιο λαμπρό πάρκο, δεν το κάνουμε. Μας αρέσει σα λαός η πίσω θέση, παρά η εμπρός φαίνεται. Συνηθίσαμε στην καθήλωση που διάφοροι, πολιτιστικά μας επέβαλλαν και ο δικός μας δουλικός ωχαδερφισμός συνδαυλίζει..

Ενώ λοιπόν από τα Ολυμπιακά έργα κάτι παρόμοια μεγαλόπνοο μπορούσε να γίνει και εδώ, δόξα τω Θεώ, η θάλασσα περιβάλλει την Αθήνα, ώστε και τεχνητές λίμνες να δημιουργηθούν και ίσως πότισμα του πάρκου με αφαλατωμένο νερό, δεν το τολμά να το συλλάβει κανείς! Εδώ βλέπετε, ο σχεδιασμός σκοντάφτει στις αρμοδιότητες και τις επιτροπές..

Αλήθεια μιλώντας για πάρκα, τόσος καιρός πέρασε και φύλλο δεν κουνήθηκε σε εκείνο το ταλαίπωρο πάρκο της Ριζάρη. Εάν και ο κύριος Σουφλιάς, δεν μπορέσει να κάνει κάτι, σκέφτομαι άραγε ποιός; Ποιός;


Χαίρε ω Μαδρίτη!

Aκούμε Doors, Spanish caravan. Ένα ακόμη άκουσμα κλασσικότερο, Spanish Quitar solo!

Υστερον: Χαριτωμένο σαν συνειρμός (σπανιόλες/ελιά/ολε), η ιστορία της Γιουτζίν, (μας συνδέει η ..δις Περαβρεχοπούλου), για μια -τη δική της- ελιά !

15 Comments:

Blogger street spirit said...

σήμερα μάς έκανες όλους ταξιδιώτες του καναπέ και της οθόνης, θα έλεγα εγώ, δυστυχώς οι καρακλοκέφαλοι αυτής της χώρας, κατάφεραν μέρη της Ελλάδας, όχι μόνο την Αθήνα, με τόση ομορφιά και άλλες τόσες δυνατότητες να τα καταρακώνουν και να τα ασχημαίνουν _ και ήθελε πραγματικά μεγάλη προσπάθεια για να το καταφέρουν _ με την ανελγησία τους και την έλλειψη φαντασίας και τόλμης

2:16 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Blogger street spirit said...

ουπς ξέχασα, καλώς δέχθηκες την κόρη σου κατερίνα ;)

2:20 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Anonymous patsiouri said...

Ναί, καλώς σου ήρθε, εγώ σήμερα κατά σύμπτωση πήγα πολύ πρωινή βόλτα στο πάρκο της Καισαριανής! Είχα να ανέβω κατά κεί από τότε που πήρα πτυχίο και έριξα μαύρη πέτρα στην περιοχή. Ρε σύ, τί φανταστικά ήταν και πόσο πιό όμορφο ακόμα θα μπορούσε να γίνει!!
Αν θυμάμαι καλά ζείς εκεί κοντά? Είσαι πολύ τυχερή (Πατησίων speaking!)
Άχ, στη Μαδρίτη δέν έχω πάει, ελπίζω να το καταφέρω σύντομα, τυχερό το κορίτσι σου!

4:08 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Γειά σου καλό μου street spirit!
H ψυχολογία κάπου αναφέρεται στην καταστροφή του ωραίου, όταν δεν μπορείς να δημιουργήσεις. Προκαλεί φαίνεται..

(Σε ευχαριστώ!! Καλό της ταξίδι και σήμερα, για Λισσαβώνα!)

4:10 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Blogger Juanita La Quejica said...

Είχα επισκεφθεί το πάρκο καλοκαίρι. Υπήρχε παιδικό κουκλοθέατρο, ορχήστρα, διάφορες δραστηριότητες, μια όαση μέσα στην ζέστη.
Θετικές λοιπόν οι πρώτες εντυπώσεις της θυγατέρας... χαίρομαι. Όταν πάει με το καλό στην Βαρκελώνη, πήγαινε μαζί της!
Λισσαβώνα σήμερα; Ζηλεύω!

6:04 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Blogger Juanita La Quejica said...

Ευχαριστούμε και για το λινκ με τις φωτογραφίες.

6:08 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Εκπληκτικό αγαπητή μου Juanita! Aκόμα αναρωτιέμαι αν..έχουμε κάνει κάτι στο πηγάδι ως λαός!

11:30 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Πολύ όμορφο το ταξίδι που μας χάρισες.

Την Ελλάδα, έχουν πάρει απόφαση οι Νεοέλληνες να την καταστρέψουν.

Κάθε φορά που γυρίζω από το εξωτερικό, σκέφτομαι να φέρομαι σαν τους πολιτισμένους που ζουν στις χώρες που έχω επισκεφτεί...
..μετά μόλις διασταυρώνομαι με τους πρώτους νεοέλληνες, αναγκάζομαι να αναπροσαρμόσω τη συμπεριφορά μου.

Περιμένουμε να ταξιδέψουμε και στη Λισσαβώνα :)

11:43 μ.μ., Ιανουαρίου 22, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Κατερίνα, μια χαρά είναι η Ιβηρική, ακόμα καλύτερα το δυτικό της κομμάτι κι εννοώ την Πορτογαλλία, ειδικά κάποια χωριά της τα οποία ακόμα δεν έχουν πειραχθεί από την τουριστική λαίλαπα.

Δυστυχώς στην Ελλάδα, τα πράγματα όσον αφορά το περιβάλλον και την καλαισθησία των πόλεων είναι πολύ γκρίζα.
Είμαστε λαός κακόγουστος;
Είμαστε λαός κοντόφθαλμος;
Είμαστε λαός πρόχειρος και χωρίς οράματα;

Μην κατηγορούμε έτσι όμως απλά τους κρατούντες, μέρος δικός μας είναι κι αυτοί, εμείς τους ανεβοκατεβάζουμε, εμείς είμαστε αυτοί κι αυτοί εμείς.

Περισσότερο όμως από όλα θα ήθελα να σταθώ στη σημερινή μουσική σου πρόταση.
Το Spanish Caravan!!!
Τι να πω πια!
Με έχεις εντυπωσιάσει!
Ένα από τα πολύ αγαπημένα μου κομμάτια που με συντροφεύουν εδώ και χρόνια...δεν έχω να πω τίποτε άλλο παρά ένα μεγάλο ευχαριστώ που μου το ξαναθύμισες.

10:34 π.μ., Ιανουαρίου 23, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Σύμπτωση, χτες έτυχε να το δω κι εγώ το πόσο μερικοί δεν αντέχουν το ωραίο..
Και το αστείο είναι πως ειναι τόσο πιο απλό (και υγιές) να κάνεις κάτι όμορφο , αλλά τελικά και η ομορφιά είναι θέμα επιλογής.

Όμορφη μέρα να έχουμε λοιπόν (και ...χωρίς γδαρσίματα).

10:50 π.μ., Ιανουαρίου 23, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Τέλεια μουσική. Ζηλεύω πες της!

3:15 μ.μ., Ιανουαρίου 23, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Καλημέρα!
Πανέμορφη η Μαδρίτη πραγματικά!!
Τωρα τι κάνουμε ως λαος σε αυτη την χώρα για να την κάνουμε χάλια είναι μια άλλη υπόθεση....
tassoula

10:23 π.μ., Ιανουαρίου 24, 2007  
Blogger oneiromageiremata said...

Πρέπει να είναι οανέμορφη! Πολύ θα ήθελα να πάω...Καλώς τη δέχτηκες!

4:10 μ.μ., Ιανουαρίου 24, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

Μας χάρισες ένα όμορφο ταξίδι
Η μουσική επίσης υπέροχη
Να είσαι καλά - και εσύ και οι κόρες σου, και όλοι αυτοί που αγαπάς-

9:03 μ.μ., Ιανουαρίου 24, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλησπέρα σας,

-Domingo, επιφυλλάσσομαι!

-John boy μάλλον γίναμε όλα αυτά σαν λαός..
Χαίρομαι που σου αρέσει η μουσική επιλογή, οι Doors δεν ξεπεράστηκαν από κανέναν.
- Citronella μου, δεν αντελήφθην ακριβώς, αλλά αντεύχομαι! :)
- Και εγώ kyrallina μου και εγώ! ;)
- Τασσούλα μου έτσι μοιάζει. Ελπίζω να πάω κάποτε.
- oneiromageiremata, το εύχομαι! Να προσθέσεις το ταξείδι στο λεύκωμά σου και να ανατρέχουμε και εμείς.
-Τάσο Ν. Καραμήτσο, σε ευχαριστώ πολύ! Να είσαι καλά και εσύ. Ακόμα και τα "ταξίδια της πολυθρόνας", εμπνέουν!

10:14 μ.μ., Ιανουαρίου 24, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.