Δευτέρα, Οκτωβρίου 15, 2007

Maτζουράνα στο κατώφλι, γάϊδαρος στα κεραμίδια!*



Bloggers Unite - Blog Action Day
Σπανίζουν οσημέραι τα γαϊδούρια. Μα τι φανταστήκατε, ότι μιλώ για την αγένεια που πληθύνεται; Όχι! Μιλώ κυριολεκτικά! Το πάλαι ποτέ φιλικό κατοικίδιο, το "βασταγούρι" του Έλληνα, χάνεται σιγά σιγά απ τις αυλές και τα χωράφια, αλλά και από τα χωριά μας. Το αγροτικό αντικατέστησε τους υπομονετικούς κυρ Μέντιους που με παροιμιώδη υπομονή, τους ζυγούς των αγροτών μας σήκωναν.
Μέρα του περιβάλλοντος σήμερα,μεγάλη συζήτηση θα γίνει, κατ' επιταγή, πράγμα ξένο προς τη φιλοσοφία του blogging,όταν μόνος ο blogger αποφασίζει για τη δράση και την ανάδραση.. Όμως για καλό είναι,! 'Ισως σκεφθούμε πως ο καθένας από εμάς μπορεί να επηρεάσει το περιβάλλον γύρω του, για καλό ή για κακό..
Έτσι δεν θεωρώ έξω από αυτήν, το θέμα για τη μείωση των πληθυσμών των ζωντανών που η παρουσία τους είναι συνυφασμένη με την παράδοσή μας. Με τη ζωή μας κοντά στη φύση.Πως άραγε να επηρεάσει η έλλειψή τους τη ζωή μας και την πλάση;
Ένα υπάκουο μεταφορικό μέσο, εργαλείο δουλειάς, σύντροφος ταξιδιών και βαστάζος, θα μείνει καρικατούρα σε παλιές ταινίες και φωτογραφίες..Άντε και σε κανένα τσίρκο ή σε ζωολογικό κήπο.. Ακόμα άγαλμα, όπως αυτό στη Βρέμη: ο πιο πρόσφατο μνημείο της πλατείας είναι αφιερωμένο στους μουσικούς της πόλης. Είναι ένας γάιδαρος, ένας σκύλος, μία γάτα και ένας κόκορας, που σύμφωνα με ένα παλιό παραμύθι των Γκριμ, ήρθαν στη Βρέμη. Η παράδοση, λοιπόν, λέει ότι όποιος ακουμπήσει τα πόδια του γάιδαρου, τότε η επιθυμία του θα γίνει πραγματικότητα",όπως γράφει η Καθημερινή στις 4/10/07.
Σκέφτομαι τη συνάδελφο, που όταν η κόρη της, έδειξε ένα γάϊδαρο και της είπε "δες μαμά μια κατσικούλα με μεγάλα αυτιά", αποφάσισε να πάρει μετάθεση στην επαρχία, να μεγαλώσει τα παιδιά της με περισσότερες προσλαμβάνουσες παραστάσεις και να εξοικειωθούν με τη Φύση.
Σκέφτομαι τα παιδιά μου και όλα τα παιδιά που τραγούδησαν "Ήταν ένας γάϊδαρος με μεγάλα αυτιά".. Άραγε τα δικά τους παιδιά θα εννοήσουν γιατί δεν τ' άρεσε το παχνί κι ήθελε αρχοντιά; Θα παίξουν ποτέ το "πετάει-πετάει;"
Σκέφτομαι το γαϊδαράκο της πρώτης έγχρωμης ελληνικής ταινίας που πέρασε στην αθανασία με το τραγούδι της γλυκειάς στάρ του εγχώριου σινεμά, που γοήτευσε τα θαμπωμένα παιδικά μας μάτια..

Ευρηματικοί οι ιδιοκτήτες γαϊδάρου στα τουριστικά μέρη! Βγάζουν χαρτζηλίκι από τις φωτογραφίες με τους τουρίστες, μεταφέρουν φρέσκα φρούτα και νερό στις αμμουδιές στις παραλίες ή κάνουν ..κούρσα, καλή ώρα σαν τον γάιδαρο επάνω! Ευρηματικότερος βέβαια ο Βούλγαρος αγρότης, φωτογραφία κάτω, όπου αξιοποίησε το παλιό τράμπαντ!
Εκκαθαριστής της φύσης το αγαθό λιτοδίαιατο ζωντανό, γνωστή λειχουδιά του τα..γαϊδουράγκαθα,απάλασσε τα χωράφια από τα ξερά χορτάρια, φόβος και τρόμος μετάδοσης στις πυργκαγιές.. Με ανακυκλούμενες τις ..εκπομπές του, μια και η κοπριά πάει στα λάχανα. Καμμία σχέση με το καυσαέριο και τις άλλες ρυπογόνες εκπομπές του αντικαταστάτη του αγροτικού.
Από όποια άκρη τελικά και αν θίξεις το θέμα του περιβάλλοντος στο αυτοκίνητο και στις εκπομπές καυσαερίου φθάνεις. Καιρός να θυμηθούμε σήμερα στις πόλεις, το περιαστικό πράσινο και τα πάρκα μας, που φθίνουν σε κλίμα αδιαφορίας. Με την ευκαιρία, τι γίνεται με το πάρκο της Ριζάρη;
Συμμετέχω βέβαια σαν blogger στην ημέρα του περιβάλλοντος, γιατί το πιστεύω προσωπικά και έχω αναλογισθεί την ευθύνη μου σαν άτομο στο οξύ πρόβλημα της εποχής. Έτσι δίνω το banner που διαμόρφωσε το γραφείο του κυρίου Δήμα, πρόθυμου στις συμβολικές εκδηλώσεις και φανφάρες, απρόθυμου όμως να πιέσει επί της ουσίας τους υπεύθυνους για λύσεις...

-Σχετικό μουσικό θέμα, από τον Ν.Ξυλούρη, ποίηση Βάρναλη, Η μπαλάντα του κυρ-Μέντιου
-Ο ίδιος ο Βάρναλης απαγγέλει "Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου"

* Ο τίτλος είναι δανεισμένος από γνωστό έργο του Γ.Αρμένη που παίχτηκε στο θέατρο Κούν. Νομίζω πρώτη θεατρική εμφάνιση της Λ.Κονιόρδου.
Bloggers Unite - Blog Action Day

Ετικέτες , , , , ,

7 Comments:

Blogger Juanita La Quejica said...

Στην Ελλάδα ζούμε Κατερινάκι μου.
Θέλεις και ουσία; Πώς σου ήρθε αυτό τώρα; Καλή μας Εβδομάδα!

3:08 μ.μ., Οκτωβρίου 15, 2007  
Blogger An-Lu said...

Πάντως ο τίτλος είναι "Ματζουράνα στο κατώφλι και σε δάγκωνε στο σβέρκο, γαϊδαρος στα κεραμμίδια" και μου το έλεγε αγαπημένη δασκάλα και φίλη αντί του "άρες-μάρες-κοκουνάρες"...
Αλήθεια, πόσα παιδιά σήμερα ξέρουν με τι μοιάζουν οι κουκουνάρες;

3:14 μ.μ., Οκτωβρίου 15, 2007  
Blogger nicola beerman said...

...θυμηθηκα τη γαιδουρα της γιαγιας,θυμηθηκα την ξαδερφη μου που την ελουζε και της επλενε τα δοντια,θυμηθηκα το μεταλλιο που πηρε μ'αυτη ο πατερας μου,θυμηθηκα οτι η γαιδουρα εζησε 40 χρονια,θυμηθηκα οτι η γιαγια πεθανε πριν απ'την γαιδουρα,θυμηθηκα οτι την πηρε μετα η αδερφη της.Ηταν θαυμαστα τα εργα αυτης της γαιδουρας και οταν εφυγα απ'το χωριο,μετα απο χρονια ρωτησα μια μερα τη μανα μου:''ρε μανα ζει η γαιδουρα της γιαγιας;'' κι αμεσως μετα γελασα και ξαναρωτησα:''ρε μανα ζει η αδερφη της γιαγιας;''

4:29 μ.μ., Οκτωβρίου 15, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλή εβδομάδα παιδιά, χαίρομαι που περάσατε από εδώ!

Το θέμα μου, υπαρκτό βέβαια, έχει και άλλη διάσταση.. Γιατί υπάρχουν γάιδαροι και γάιδαροι..
Ειδικά κάποιοι που αρέσκονται σε γκαρίσματα και φανφάρες και όταν τους ζητάς βοήθεια π.χ σε θέμα αμιγώς περιβαλλοντικό, σώστε τον κήπο κλπ, σφυρίζουν αδιάφορα!
-Σωστά Juanita, στην Ελλάδα βρε παιδί μου!
-Κουκουνάρες An Lu μου; Εκείνα τα ιπτάμενα φλεγόμενα που επεκτείνουν τις καιόμενες εκτάσεις; :)
-Χαριτωμένο φίλε μου Nicola beerman,χαριτωμένο! (Ζεί άραγε;) :))

3:17 π.μ., Οκτωβρίου 16, 2007  
Blogger Χρήστος Φασούλας said...

Γράψε κάτι και για τα... μεταφορικά γαϊδούρια (όχι αυτά που... μεταφέρουν, έτσι; -καταλαβαίνεις τι εννοώ). Και ιδίως τα γαϊδούρια του εκπαιδευτικού μας συστήματος...

2:16 μ.μ., Οκτωβρίου 16, 2007  
Blogger nicola beerman said...

...katerina ακομα και τωρα δεν ξερω αν ζει η αδερφη της γιαγιας μου...ξερεις γιατι;απλα γιατι η γαιδουρα ειχε πολυ περισσοτερο ενδιαφερον απ'οτι η γριουλα...λυπηρο ε;να σε νοιαζει ενα ζωντανο περισσοτερο απο εναν ανθρωπο!...δεν ειναι δα κι η πρωτη φορα...πολλοι νοιαζονται για πιο αψυχα πραγματα και αδιαφορουν για τους διπλανους τους(για το χρημα λογου χαρη...).Τουλαχιστον στην περιπτωση μου επροκειτο για ενα 'ζωντανο'...
Αυτοι ειμαστε καλη μου...ας μην το ξεχναμε,μπας και γινουμε καλυτεροι...

3:33 μ.μ., Οκτωβρίου 16, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

-Καλύτεροι είπες φίλε Nicola; Στον σημερινό κόσμο; Εκπλήσσομαι ευχάριστα χρυσό μου!

-Εεε αγαπητέ Χρήστο Φασούλα, η ιστορία έχει τη δέουσα αλληγορία καθώς και το προηγούμενο σχόλιό μου! Άλλωστε μου αρέσει να "σκουντάω το πόδι μου", τουτέστιν να σαρκάζω! :)

8:25 μ.μ., Οκτωβρίου 16, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.