Σάββατο, Νοεμβρίου 01, 2008

Περπατώ εις το δάσος..

Gingo, Gingo είσαι εδώ;

Πόσα άραγε να είναι τα ελληνικά blog σήμερα; Όταν ξεκίνησα ήταν μετρημένα, τώρα δάσος ολόκληρο! Άλλα ενεργά, άλλα ανενεργά, ξεχασμένα.. Όπως εκείνο του φίλου Gingo, που και ευαισθησίες έχει και πολλαπλά ενδιαφέροντα επίσης!

O φίλος μου Γ.λοιπόν, ενεργοποίησε επιτέλους το ιστολόγιό του και το μετέφερε στην πλατφόρμα του wordpress.
Kαλορρίζικος!! Ασχολείται σήμερα, σε δύσκολους καιρούς με ..πρίγκηπες!

A, όμως αγαπητέ φίλε, μη μιλάς για υπεραξίες.. μη μιλάς!

Μιλώντας για δάσος, της Μαρίνας τοις ρήμασι πειθόμενη, αποφάσισα να φυτέψω διάφορα χρηστικά καλλωπιστικά, πέρα από βασιλικούς και δυόσμους, σέλινο και μαϊντανούς. Λόγω δε της απουσίας μου, φούντωσαν καί λόγγωσαν τον τόπο όλο!

Έτσι ντοματάκια μελιτζάνες πιπεριές και πιπερίτσες εκόσμησαν, άνθισαν και δίνουν καρπούς στις ζαρντινιέρες μου! Συνεπώς, το πρωινό μου περπάτημα πλέον γίνεται στους καντηφέδες και τα ζαρζαβατικά του μπαλκονιού μου!

Όλα μικρά αυτόν τον καιρό στη ζωή μας.. Μικροί μισθοί, μικρά σπίτια, μικρότερα αυτοκίνητα..Μικροί άνθρωποι, μικρά αισθήματα.. Μικρές προσδοκίες, μικρά όνειρα, κήποι σε ζαρντινιέρα δηλαδή..

Ακούμε Νέο Κύμα, Γ.Ζωγράφος - Λ.Κόκοτος-, "Μικρό παιδί"..

Ετικέτες

28 Comments:

Blogger kiki said...

...Μικρές ντοματούλες, μικρές πιπερίτσες, μικρές αξίες, λίγη αξιοπρέπεια και πάει λέγοντας...Όλα μίκρυναν Κατερίνα μου...όλα...

3:01 μ.μ., Νοεμβρίου 01, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Δυστυχώς Κiki μου ότι έχει αξία μικραίνει κάθε μέρα και η υπεραξία δίνεται σε πρόσκαιρα και ανόητα.."σε στύλ vulgaire", που λέει και ο Gingo

5:32 μ.μ., Νοεμβρίου 01, 2008  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Μικρά αλλά πολύτιμα
όμορφα καλλιεργημένα,
με ύδωρ αφού ποτίζονται
κι' αγάπη από εσένα...

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

10:09 μ.μ., Νοεμβρίου 01, 2008  
Blogger KitsosMitsos said...

Γεμίσαμε χρώμα και ομορφιές!
Καλό μήνα και καλή συνέχεια στις βόλτες!

12:44 μ.μ., Νοεμβρίου 02, 2008  
Blogger Ταχυδρόμοοοοοοοοοος ! ! said...

Κατερίαν μου τα όνειρά μας παραμένουν μεγάλα. Μικρά όνειρα, μικρή ζωή..

4:16 μ.μ., Νοεμβρίου 02, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Eποίησες αγαπητή φυρδην-μιγδην!! Πάντα πίστευα ότι το blog είναι η συνέχεια των λευκωμάτων με τις χαλκομανίες των νεανικών μας χρόνων!!!

5:42 μ.μ., Νοεμβρίου 02, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Αγαπητέ μου Kitsosmitsos πάντα με τον καλό σου λόγο!
-Καλό μήνα και συνέχεια σε σένα!

-Είδες το blog του φίλου Gingo?

5:43 μ.μ., Νοεμβρίου 02, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Εντυπωσιακή είσοδος αγαπητέ ταχυδρόμοοοοος!!

-Έτσι πρέπει να σκέφτεται ένας νέος άνθρωπος, ως εσύ, μεγάλα!! Σου το εύχομαι με όλη μου την καρδιά!

5:46 μ.μ., Νοεμβρίου 02, 2008  
Blogger ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ said...

Ναι...ναι..πολύ μου αρέσει αυτό με τα λευκώματα, μιας και το δικό μου χάθηκε...
Μου είχαν καρφιτσώσει μια βελόνα με κλωστή "Για όταν σου χρειαστεί" έγραφε...
Καλή εβδομάδα!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

9:59 μ.μ., Νοεμβρίου 02, 2008  
Blogger ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ said...

Καλημέρα και καλό μήνα.
Ωραίο αυτό το σύνδρομο Μαμαλάκη (ντοματούλα, πιπερίτσα, κουταλάκι...).
Εποχή συρρίκνωσης. Από τη φέτα του ψωμιού του τοστ (για παρατηρήστε, η τοστιέρα σας πλέον χωράει 6 τεμάχια...) έως τις μέρες λειτουργίας των λαϊκών πάλκων (μακριά από μας...).
Με την αλλαγή της ώρας επίσης, μικρές χειμωνιάτικες μέρες.
Κι εμείς; "Μικρός λαός και πολεμά", που λέει κι ο πατριώτης μας...

1:50 μ.μ., Νοεμβρίου 03, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

=Kαλή εβδομάδα φύρδην μίγδην!!
Κάπου υπάρχει ακόμα το δικό μου..Ούτε οι κόρες δεν το καταδέχτηκαν!!



=Αγαπητά μου τα δύο ΠΙ, μου αρέσει ο όρος "σύνδρομο Μαμαλάκη", το υιοθετώ!!;)
Μικροί ναι συρρικνωμένοι ποτέ~που λέει η αντεπόρτας δηλαδή-!!
(καλέ μήπως κάναμε λάθος, ποιός χειμώνας και ποιό φθινόπωρο!!)

6:54 μ.μ., Νοεμβρίου 03, 2008  
Blogger Marina said...

Μ' αρέσει που το αποφάσισες. Ο μικρός δικός σου λαχανόκηπος θα σε ανταμείψει περισσότερο απο τις εξυπνάδες που μας κάνει το κράτος! Πατάτες να βάζεις σε τακτά διαστήματα (πχ μία κάθε εβδομάδα) ώστε να έχεις συνεχή συγκομιδή. Το χειμώνα μερικά είδη πιάνουν καλύτερα απο άλλα, ραπάνια, ρέβες, κουνουπίδια, μαρούλια και βεβαίως φρέσκα κρεμμυδάκια και σκόρδα.
Μικρός αλλά πολύτιμος ο προσωπικός σου κόπος. Και άσε τους πολιτικάντηδες της Ελλάδος να λένε. Ο ένας στραβός τραβάει τον άλλο

10:14 μ.μ., Νοεμβρίου 03, 2008  
Blogger Marina said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

10:14 μ.μ., Νοεμβρίου 03, 2008  
Blogger Marina said...

Ορίστε και μερικές φωτογραφίες της περσινής μου προσπάθειας εδώ
http://www.panoramio.com/user/1287666/tags/Orchard

10:19 μ.μ., Νοεμβρίου 03, 2008  
Blogger cook said...

πολύ αληθινη η τελευταία παραγραφος....ας είναι τα αισθήματα πλούσια τουλαχιστον :)

10:39 μ.μ., Νοεμβρίου 03, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Ναι αγαπητή Marina, έχει πιέννες ο κρεμαστός λαχανόκηπός μου! Αν εξαιρέσεις τις κανονικές ντομάτες που μετά την πρώτη συγκομιδή αρρώστησαν και ξέπεσαν, όλα τα άλλα πήγαν καλά! Αυτή τη στιγμή θα μαζέψω άλλες δέκα μελιτζανες -μικρές βέβαια- αρκετές πιπεριές που περιμένω να κοκκινίσουν, ντοματάκια για στόλισμα στις σαλάτες κλπ

Η συγκομιδή σου στο Panoramio με ενθαρρύνουν για πατάτες!

1:05 μ.μ., Νοεμβρίου 04, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Αγαπητέ Cook χαίρομαι που συνεννοούμαστε οι bloggers χωρίς πολλά πολλά, λακωνικά! ;)

1:06 μ.μ., Νοεμβρίου 04, 2008  
Blogger eleni said...

Κατερίνα,γεια σου κι από κοντά!
Πολύ χρηστική ιδέα και χωρίς φυτοφάρμακα.Ηκαλοκαιρινή μου απόπειρα για μπαξέ,δεν ευδοκίμησε και τα παράτησα.

1:54 μ.μ., Νοεμβρίου 04, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Γειά σου Ελένη μου! Μια απόπειρα στον κήπο στη Σπάρτη, στέφτηκε αποτυχίας, γιατί βρωμούσες και ζουζούνια κατέφαγαν τα φυτάρια. Ενώ αυτά, στις ζαρντινιέρες στην Αθήνα, επέζησαν και κάρπισαν!

8:17 μ.μ., Νοεμβρίου 04, 2008  
Blogger Citronella said...

Μετρημένα και σκέψου ότι από αυτά "εφαγα" στα λινκς το δικό σου! Τώρα το είδα (γκρρ..).
Τεσπα. Τα έχουμε ξαναπεί: τα μικρά βρίσκονται σε αφθονία, ας παίρνουμε δύναμη από τις φωτεινές εξαιρέσεις.
Καλό σου βράδυ Κατερίνα μου.

12:38 π.μ., Νοεμβρίου 05, 2008  
Blogger Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas said...

Ευτυχώς που υπάρχουν κι οι λιγοστοί κήποι. Αλλιώς θα χάνονταν ακόμη περισσότερα χρώματα και μυρωδιές. Μέρα καλή

10:50 π.μ., Νοεμβρίου 05, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Καλό βράδυ αγαπητή Citronella!
Eλπίζουμε να υπάρχουν εξαιρέσεις, πάντα.

-Γειά σου Λάκη Φουρουκλά, πάντα με διάθεση ποιητική! Ευχαριστώ, μέρες καλές και εσύ! :)

11:30 μ.μ., Νοεμβρίου 06, 2008  
Blogger "Δημήτριος ο Ταξιδευτής" said...

Have a nice weekend with an old song from Demi Roussos

It's five o'clock
and I walk through the empty streets
thoughts fill my head
but then still
No one speaks to me
My mind takes me back
to the years that have passed me by
(interlude)
It is so hard to believe
That it's me
that I see
in the window pane
it is so hard to believe
that all this is the way
that is has to be
It's five o'click
and I walk through the empty streets
The night is my friend
And in him
I find sympathy
And so I go back to the years that have to past me by
(interlude)
It is so hard to believe
That it's me
that I see
in the window pane
it is so hard to believe
that all this is the way
that is has to be

It's five o'click
and I walk through the empty streets
The night is my friend
And in him I find sympathy
He gives, gives me day
gives me hope
and a little dream too

11:41 μ.μ., Νοεμβρίου 07, 2008  
Blogger Panos pigreco said...

Γεια σου ξαδελφη.
Γιατι εβαλλες αυτο το τραγουδι του Ζωγραφου;
Αυτο ειναι αποπειρα δολοφονιας μου.
Κι εσύ Βρούτε;

2:07 μ.μ., Νοεμβρίου 09, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Δημήτριε ταξιδευτή, σου ευχήθηκα; Δεν σου ευχήθηκα! Χρόνια πολλά και καλά!
(Για 5 ο'clock tea τραγούδι! )-;))

- Γι' αυτό με λές ξαδέρφη, "αδερφέ" μου Πάνο; LOL :)))
(έχουμε φάει τις μπουάτ με το κουτάλι, έτσι;)

2:34 μ.μ., Νοεμβρίου 10, 2008  
Blogger patsiouri said...

Απέτυχαν στη Σπάρτη και κάρπισαν στην Αθήνα?????
Απίστευτο!

Εχεις δίκιο, όλα μικρά...το μόνο καλό βέβαια της σμίκρυνσης των πορτοφολακίων μας θα ήταν να σταματήσουμε λίγο να χτίζουμε σαν παλαβοί, να καίνε λιγότερο τα μικρότερα αυτοκίνητά μας και να μην έχουμε 4 κινητά ο καθένας...

Το αισιόδοξο Πατσιούρι!

8:57 μ.μ., Νοεμβρίου 10, 2008  
Blogger Juanita La Quejica said...

Ολα μικρά... όμως τουλάχιστον να είναι αληθινά και να τα προσεγγίζουμε με αγάπη και με ειλικρίνεια.
Οταν μας πρωτόειδε μαζί ο Ζωγράφος (τον πρόλαβα στη δύση του, αλλά τον χάρηκα για 4-5 χρόνια) στο δεύτερο ραντεβού μας με τον Δ, μεταξύ ενός τραγουδιού και αρκετών γουλιών βότκας με πορτοκάλι μας δήλωσε ότι είμαστε πολύ ταιριαστοί και πως θα παντρευτούμε σίγουρα. Τον θυμόμαστε και οι δύο με αγάπη, αλλά και με θλίψη, γι αυτό το πολύ μοναχικό τέλος.

11:35 μ.μ., Νοεμβρίου 15, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Πατσιούρι απαισιόδοξο δεν υπάρχει στο λεξικό της ζωής~!! Τώρα όσο για τον καταναλωτισμό δεν νομίζω ότι οι κακές συνήθειες κόβονται! Ούτε πρόκειται να χρεοκοπήσουμε,μην ακούς, εκτός και αν γίνει πόλεμος..

-Τι γλυκειά ιστορία! Είδες ένας καντηφές και ένας λαχανόκηπος σε ζαρντινιέρα τι έφεραν στην επιφάνεια; Πολύ μου άρεσε, Juanita μου, ένας καλλιτέχνης έχει διορατικό μάτι..

3:05 μ.μ., Νοεμβρίου 16, 2008  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.