Δευτέρα, Φεβρουαρίου 11, 2008

Kaββαδίας, ποίσης μάθημα πορείας ..

Την επέτειο Νiκ.Καββαδία μας θύμισε ο φίλος Ωσηέ.
Του ποιητή, ιδανικού και ανάξιου εραστή, των μακρισμένων ταξιδιών του και των γαλάζιων πόντων, που αν και δεν γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά, ατενίζει απ τ Αργοστόλι τώρα τη θάλασσα. Μια και σήμερα αποκλείουμε την τηλεόραση, ας διαβάσουμε ποίηση και ας ακούσουμε τραγούδι, μάλλον τραγούδια..


Ένα σπουδαίο αφιέρωμα έκανε στην εκπομπή του "Στη μηχανή του χρόνου" ο Χρήστος Βασιλόπουλος απ όπου επιλέγουμε και αυτό . Μια εκπομπή που εξιλεώνει την εν αμαρτίαις περιπεσούσα tv, για πολλά..


ΟΙ ΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΩΝ

Οι ναυτικοί στα φορτηγά πάντα μια γάτα τρέφουν,
που τη λατρεύουνε, χωρίς να ξέρουν το γιατί,
κι αυτή, σαν απ' τη βάρδια τους σχολάνε κουρασμένοι,
περήφανη στα πόδια τους θα τρέξει να τριφτεί.


Τα βράδια, όταν η θάλασσα χτυπάει τις λαμαρίνες,
και πολεμάει με δύναμη να σπάσει τα καρφιά,
μέσα στης πλώρης τη βαριά σιγή, που βασανίζει,
είναι γι αυτούς σα μια γλυκιά γυναίκεια συντροφιά.



Είναι περήφανη κι' οκνή, καθώς όλες οι γάτες,
κι' είναι τα γκρίζα μάτια της γιομάτα ηλεκτρισμό,
κι' όπως χαϊδεύουν απαλά τη ράχη της, νομίζεις
πως αναλύεται σ' ένα αργό και ηδονικό σπασμό.


Στο ρεμβασμό και στο θυμό με τη γυναίκα μοιάζει
κι οι ναύτες περισσότερο την αγαπούν γι' αυτό,
κι' όταν αργά και ράθυμα στα μάτια τους κοιτάζει,
θαρρείς έναν παράξενο πως φέρνει πυρετό.


Της έχουν πάντα στο λαιμό μια μπακιρένια γύρα,
για του σιδέρου την κακήν αρρώστια φυλαχτό,
χωρίς όμως, αλίμονο, ποτέ να κατορθώνουν
να την φυλάξουν απ' το μαύρο θάνατο μ' αυτό.


Γιατί είναι τ' άγρια μάτια της υγρά κι' ηλεκτρισμένα
κι' έτσι άθελα το σίδερο το μαύρο τα τραβά,
κι' ουρλιάζοντας τρελαίνεται σ' ένα σημείο κοιτώντας
φέρνοντας δάκρυα σκοτεινά στους ναύτες και βουβά.


Λίγο πριν απ' το θάνατον από τους ναύτες ένας,
--- αυτός όπου 'δε πράματα στη ζήση του φριχτά ---
χαϊδεύοντάς την, μια στιγμή στα μάτια την κοιτάζει
κι' ύστερα μεσ' στη θάλασσα την άγρια την πετά

(Μαραμπού-εκδ.Κέδρος 1980)

Aφιερωμένο στην Μaria_pin Iδανικός και ανάξιος εραστής.

Ετικέτες ,

20 Comments:

Blogger Τζων Μπόης said...

Να ζεις στην ίδια πολιτεία παντοτινά
και να ΄χεις των αναχωρήσεων την μανία
μα φεύγοντας από το γραφείο τα βραδινά
να κάνεις οφθαλμοπορνεία στα καφενεία...

Από το Μαραμπού

ώρες ώρες αυτά τα blogs έχουν κάποια αξία Κατερίνα

7:45 μ.μ., Φεβρουαρίου 11, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Nαι φίλτατε,
..Οι πόλοι γίνανε σε μας πολύ γνωστοί,
θαυμάσαμε πολλές φορές το βόρειο Σέλας,
κι έχουν οι πάγοι χρόνια τώρα σκεπαστεί
από ..αδειανά κουτιά σπανιόλικης σαρδέλλας.. (!)

αφιερωμένο τότε στον Γ.Παππά το Καφάρ.
Καλό βράδυ Τζων Μπόη

8:55 μ.μ., Φεβρουαρίου 11, 2008  
Blogger philos said...

Μπραβο σου βρε Κατερίνα!
Θα συμφωνησω με τον tζων μπου ότι με τέτοια ποστς τα blogs έχουν οχι κάποια αξία αλλα πολύ μεγαλη αξία.

2:39 π.μ., Φεβρουαρίου 12, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλημέρα philos μου, αξία ναι απήχηση μμμ.. δεν ξέρω.. ;)

11:56 π.μ., Φεβρουαρίου 12, 2008  
Blogger ΩΣΗΕ said...

Κατερίνα μμου, ευχαριστώ που συνεχίζεις... Καββαδιακά!
Το αξίζει έτσι;

Φιλάκια

12:57 μ.μ., Φεβρουαρίου 12, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

Na είσαι καλά φίλε Ωσηεέ, όταν ο Τζων Μπόης λέει "αυτά τα blog", σίγουρα εννοεί και εσένα.

1:34 μ.μ., Φεβρουαρίου 12, 2008  
Blogger maria_pin said...

Δεν το ήξερα για τον Καββαδία, αλλά και πόσο δεν τον έχουμε τραγουδήσει! Και το ποίημα που διάλεξες βέβαια το έχουν πει οι Ξέμπαρκοι, σε έναν από τους πιο αγαπημένους μου δίσκους. Τα τραγούδια δε τα τραγουδάμε όλα, και από Σταυρό του Νότου, Μαρίζα Κωχ, και πολλούς άλλους.
Η μαμά μου αγαπούσε τον Καράλη "ιδανικός και αιώνιος εραστής" και εγώ τις "προσευχές των ναυτικών".

"Και οι έλληνες με τη μορφή τη βασανιστική,
από συνήθεια κάνουνε πριν πέσουν το σταυρό τους,
και αρχίζοντας με σιγανή φωνή Πατερ ημών,
το μακρουλό σταυρώνουνε λερό προσκεφαλό τους.

Αχ, τί ωραία που μας έφερες στο νου. Και να'ναι καλά όσοι τα μελοποίησαν, γιατί ξέρω όλον τον Καββαδία και το Καπνισμένο Τσουκάλι του Ρίτσου απ'έξω!!
χχχ

4:24 μ.μ., Φεβρουαρίου 12, 2008  
Blogger pastaflora said...

Τι όμορφο ποίημα! Να, για κάτι τέτοιες στιγμές αγαπώ το διαδίκτυο!

9:59 μ.μ., Φεβρουαρίου 12, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Eίναι θρύλος πια maria_pin, σύμβολο του ταξιδευτή Έλληνα.
Η φωνή του Καράλη είναι σφραγίδα για τον ποιητή και το ποίημα..
Όσο για το ποίημα που αρέσει σε σένα, αγγίζει απόλυτα και εμέ.
Πολύ χαίρομαι που το άρθρο σε συγκίνησε.

-Καλημέρα pastaflora μου, πάντα με τον καλό σου λόγο. Ας κάνει κάποιος μιαν αρχή και υπάρχει ευτυχώς ανταπόκριση.

8:08 π.μ., Φεβρουαρίου 13, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Eίναι θρύλος πια maria_pin, σύμβολο του ταξιδευτή Έλληνα.
Η φωνή του Καράλη είναι σφραγίδα για τον ποιητή και το ποίημα..
Όσο για το ποίημα που αρέσει σε σένα, αγγίζει απόλυτα και εμέ.
Πολύ χαίρομαι που το άρθρο σε συγκίνησε.

-Καλημέρα pastaflora μου, πάντα με τον καλό σου λόγο. Ας κάνει κάποιος μιαν αρχή και υπάρχει ευτυχώς ανταπόκριση.

8:08 π.μ., Φεβρουαρίου 13, 2008  
Blogger patsiouri said...

Το Μαραμπού τα σπάει...όλες οι συλλογές του είναι καλές αλλά η συγκεκριμένη ξεχωρίζει μακράν. Καλή του ώρα...

11:45 π.μ., Φεβρουαρίου 13, 2008  
Blogger Βυτιναιος said...

Λιγότερο ποιητική η δική μου αφιέρωση, αλλά έγινε με αγάπη και σεβασμό, αγαπητή Κατερίνα. Ρίξε μια ματιά. Κάποιες αναμνήσεις θα σου ξυπνήσουν οι φωτο του Πύργου που δημοσιεύω. Γεια και χαρά!

2:01 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Γλυκό μου patsiouri, δες λίγο το ΤΡΑΒΕΡΣΟ(fata morgana), το Παιδεία:
Φαίνανε πανί στον αργαλειό
και σε ταρσανά ξόμπλιαζαν κατάρτι
αντκρύ στο Νήρυτο και στο Δασκαλιό
για ένα κοριτσάκι από τη Σπάρτη.

Στο χαρίζω με αγάπη.

-Σε ευχαριστώ για τα αισθήματα και οπωσδήποτε για το αφιέρωμα αγαπητέ Bυτιναίο!

3:07 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2008  
Blogger heart n soul said...

κατερινιώ κι εγώ τον καββαδία είχα την τιμή να φιλοξενώ πρόσφατα στο βλογ μου, χαίρομαι να βλέπω και συνέχεια!:)

5:38 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2008  
Blogger ΩΣΗΕ said...

katerina mou kalimeroudia apo Amsterdam. Anavo tin pipa mou kai thymamaiton kavvadia:
Έχω μια πίπα ξύλινη παράξενα γλυμμένη. Βλέπω καπνίζοντας τα πιο παράδοξα όνειρά μου. Σκέφτομαι: «Θα ‘ναι μαγική». Μα πάλι λέω: μη φταίει ο εγγλέζικος βαρύς καπνός και η νευρασθένειά μου;

9:02 π.μ., Φεβρουαρίου 14, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Aγαπητή μου heart n soul, είμαστε δυο είμαστε τρείς, ευτυχώς είμαστε πιο πολλοί απ όσο είχα φανταστεί που αντιστεκόμαστε "ποιητικά" και ιδανικά με Καββαδία!

-Α τυχερέ Ωσηέ, πραγματώνεις τα ταξίδια του νου μας..
Να περνάς καλά και στις κάτω χώρες!

11:26 π.μ., Φεβρουαρίου 14, 2008  
Blogger Roadartist said...

τι καταπληκτικη που ειναι η ποιηση του Καββαδια! Πραγματικα κανατε πολυ σωστα που τον θυμηθηκατε ..
Μπραβο κ σε σενα κ στον ωσηε.

6:54 μ.μ., Φεβρουαρίου 14, 2008  
Blogger Π.Κ. said...

Συγχαρητήρια για τη θαυμάσια ανάρτηση!
Πέρασα τυχαία και διαπιστώνω ότι εδώ είναι ζεστά!
Χαίρομαι τα μάλα που εδώ υποστηρίζεται η Ποίηση, σε μιαν εξόχως αντιποιητική εποχή...

9:47 π.μ., Φεβρουαρίου 16, 2008  
Blogger Katerina ante portas said...

-Ευχαριστώ πάρα πολύ roadartist, o Καββαδίας απέδειξε ότι ο μέσος Έλληνας, έχει το μέτρο και το ρυθμό στο αίμα του, παρά τις διάφορες περί του αντιθέτου προσπάθειες..

-Σε τέτοιες εποχές ανθεί αγαπητέ π.κ. η Ποίηση, όταν οι καιροί είναι δύσκολοι και αντιποιητικοί. Σαν τις ανεμώνες του βράχου και του χειμώνα..
(Ευχαριστώ για τα θερμά σας λόγια)

3:59 μ.μ., Φεβρουαρίου 16, 2008  
Blogger maria_pin said...

Τώρα είδα την αφιέρωση!! Ευχαριστώ τόσο πολύ!!
χχχ

4:47 μ.μ., Φεβρουαρίου 22, 2008  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.