Τετάρτη, Οκτωβρίου 26, 2005

Επετειακό άσμα ηρωϊκό,



με την πέννα του Γεώργιου Θεοτοκά:

Αφιερωμένο στη μνήμη του πατέρα μου Γεωργίου, υπερήφανου σημαιοφόρου στο έπος της Πίνδου.


Απόσπασμα πρώτο:

Κάποιος θέλησε να πνίξει την Ελλάδα. Νιώσαμε τα κρύα δάχτυλα γύρω στο λαιμό μας. Ανατριχιάσαμε. Ύστερα μονομιάς ξύπνησε η φύση μας. Σφίξαμε τα δόντια και κάνουμε πόλεμο.

Ο εχθρός δεν μας ήξερε. Ποτέ Δε φαντάστηκε την κρυμμένη δύναμη του μικρού ομίλου των ανθρώπων που ζούσαν πλάι του , στους βράχους του Αιγαίου, ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να μας γνωρίσει και να μας καταλάβει.
Νόμισε πως είχε να κάμει μ’ ένα κρατίδιο χωρίς τιμή, χωρίς παράδοση και χωρίς νου, έτοιμο να διαλυθεί και να πουληθεί με την πρώτη φοβέρα. Ο εχθρός σκέφθηκε μονάχα πως είτανε δέκα φορές ισχυρότερος από μας.
Δεν ήξερε το Εικοσιένα και τα εκατόν πενήντα χρόνια των απελευθερωτικών μας αγώνων, δεν ήξερε το πνεύμα μας και την ηθική μας ζωή, δεν ήξερε το Σολωμό, τον Κάλβο, τον Κοραή, τον Ψυχάρη, τους πυρπολητές, τους ευζώνους. Τώρα αρχίζει να μας μαθαίνει.

Θα κάνουμε τον πόλεμο ως το τέλος ως τις έσχατες συνέπειές του. Το πήραμε απόφαση όλοι μαζί, από την πρώτη στιγμή, με μια σκέψη, μ’ ένα ένστικτο οι βουνίσιοι κι οι καμπίσιοι κι οι κάτοικοι των πόλεων κι οι θαλασσινοί οι παλαιοί κι οι νέοι, οι συντηρητικοί κι οι ριζοσπαστικοί, οι ποιητές κι οι εργάτες κι οι μεταπράτες.

Δεν θα ζητήσουμε ανακωχή για να σώσουμε τα σπίτια και τα εργοστάσια, ούτε καν για να σώσουμε το κεφάλι μας που κινδυνεύει.
Δεν θα νοσταλγήσουμε τις μικρές απολαύσεις της ατομικής ευτυχία, που συνέβηκε τυχόν να γνωρίσουμε μες στην ασφάλεια και την ειρήνη.
Δεν θα πούμε εμείς: οτιδήποτε εξόν από τον πόλεμο.
Θα πούμε και λέμε ήδη: οτιδήποτε εξόν από τη δουλεία και την ατιμία.
……
(Νεοελληνικά Γράμματα 9/11/1940)

Απόσπασμα δεύτερο:
….
Δεν είμαστε λαός νεοφερμένος στο προσκήνιο της ιστορίας. Έχουμε μια ιστορική πείρα τριών χιλιετηρίδων, έχουμε ιδρύσει πολιτισμούς, έχουμε διοικήσει λαούς, έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές τη φρενίτιδα των Βαρβάρων. Ας τους αντιμετωπίσουμε και σήμερα, όπως κάναμε πάντα, με καρτερία, με σθένος και με ακλόνητη πεποίθηση στις δικές μας αλήθειες, στις δικές μας αξίες.
Δεν είναι δυνατό να πτοηθούμε από κάτι που περιφρονούμε και που ξέρουμε ότι είναι θνησιγενές.
…………
Η Πίνδος και το Ρούπελ, τα Δερβενάκια και το Μεσολόγγι, ο Μαραθώνας και οι Θερμοπύλες, να η πιο βαθιά, η πιο αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας, που καμιά επιδρομή, καμιά βαρβαρότητα δεν θα την καταλύσει ποτέ.
…………
Χίτλερ! μπορεί ο κόσμος να σε φοβάται, αλλά εμείς , οι φαντάροι της Ελλάδας, Δε σε φοβηθήκαμε ποτέ, ούτε και τώρα, που έστειλες εναντίον μας τις φονικές μηχανές σου. Τι μπορείς ν κάμεις; Να μας σκοτώσεις;
Τρεις χιλιάδες χρόνια αυτή τη δουλειά κάνουμε, σκοτωνόμαστε για να ζει η Ελλάδα και για να προκόβει ο κόσμος με τα φώτα και τα παραδείγματα που η Ελλάδα του δίνει.
………
Εμείς δεν είμαστε λαός αρχόντων, είμαστε κάτι σπουδαιότερο, είμαστε ο λαός που αιώνια θυσιάζεται για τις υπέρτατες αξίες της ζωής και που δεν πεθαίνει ποτέ.
..
Για τούτο δε σε φοβόμαστε, γιατί εσύ θα φύγεις και το έργο σου θα χαθεί, ενώ η Ελλάδα θα μείνει.-


(Πρωία, 14/4/1941) - δημοσιεύτηκε ανυπόγραφο γιατί ο συγγραφέας ήταν στρατιώτης

Ετικέτες

5 Comments:

Blogger Citronella said...

Να είσαι γερή να τιμάς τη μνήμη του!

11:42 π.μ., Οκτωβρίου 28, 2005  
Blogger Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Δεν φοβάσαι το ότι θα χαρακτηριστείς
με αυτά που παραθέτεις;

Aκούς εκεί Ελληνική Ιστορία και πολιτισμοί και Θεοτοκάδες, και κουραφέξαλα.

2:23 μ.μ., Οκτωβρίου 28, 2005  
Blogger Katerina ante portas said...

Λόγω μικρής απουσίας, απαντώ με μεγάλη καθυστέρηση και ευχαριστώ πολύ και τους δυό σας!

Snowflake μου, λένε όπου Γιώργος και μάλαμα! Ο πατέρας μου, έμοιαζε σε πολλά του Θεοτοκά. Όταν άκουσα στις ειδήσεις γι τη μικρή που αρνήθηκε την τιμή της σημαιοφορίας, σκέφθηκα εκείνον. Τις ιστορίες του απο τον πόλεμο, τον αγώνα του και τον φλογερό του ενθουσιασμό, που μετέφερε μετά και στην καθημερινή και υπηρεσιακή ζωή του. Φαντάστηκα ότι δεν θα υπήρχε πιο κατάλληλο κείμενο!

Φίλε μου Γεώργιε, ήδη για πολύ λιγότερα, χαρακτηρίστηκα μεσοαστή και ..(ας παραλείψω τους -πράγματι-υβριστικούς χαρακτηρισμούς), σε άλλο σημείο στο διαδίκτυο!
Μήπως πρέπει να λυπάμαι που η δική μου γενιά και Ελληνική ιστορία έμαθε -σε δύσκολους καιρούς- και με λογοτεχνία και ποίηση έθρεψε τη γλώσσα της, τα όνειρά της και τα τραγούδια της;
Γνωρίζεις την ιστοριούλα με το τρελλό νερό που έλεγε ο Κόντογλου; Μήπως η εποχή, τώρα, τη μιμείται;

7:41 μ.μ., Οκτωβρίου 30, 2005  
Anonymous Ανώνυμος said...

best regards, nice info »

10:38 π.μ., Μαρτίου 05, 2007  
Anonymous Ανώνυμος said...

This is very interesting site... film editing schools

10:39 μ.μ., Μαρτίου 15, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.