5 λέξεις δημιουργικές, δηλαδή 10

Ρουσφέτι, βρώμικος, πείνα, λυγαριά , σαρδανάπαλος! Αυτή είναι η γραμμή της Lucy of wild flowers. "Πες μου μια λέξη.." τραγουδά στο μυαλό μου ο Χόρν. Κάποτε υπήρχε μια εκπομπή στο ραδιόφωνο που έλεγες κάποιες λέξεις και ο ..ποιός ήταν άραγε στο μικρόφωνο, έφτιαχνε μιαν ιστορία!
Στα καπάκια που λένε, μιαν άλλη φίλη η Citronella καλεί και εκείνη στο ίδιο παιχνίδι!
Πευκοβελόνες,ταξί,παγωτό,εκδρομή,γέλιο είναι η δική της γραμμή.
"Σε πόσα ταμπλώ το παίζεις" η μουσική επιμένει στο μυαλό μου..

Η δική μου η σελίδα λοιπόν, παίζοντας σε δύο κατευθύνσεις, δίνει αυτήν την μικρή ιστορία:



=ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΩΝ=

O δάσκαλος ο δάσκαλος αυτός ο σαρδανάπαλος, σφύριξε οργισμένα.

Χάθηκε το εξάμηνο και το μόνο που είχε να πεί ο καθηγητής της που έκανε αποχή, ήταν ότι "λυπάται". Ένα ακόμα χρόνο, αν προσμετρήσεις και την πρακτική, θα χρειαστεί. Σκέφθηκε τους γονείς της και τους λυπήθηκε βαθιά. Στερήθηκαν τα όνειρά τους την άνεσή τους για να μπορούν τα παιδιά τους να σπουδάσουν, να μη σταματήσει για κείνα το όνειρο μιας καλύτερης ζωής. Σαν κάποιοι που βδελύσσονται το ρουσφέτι, δεν μπόρεσαν να κανονίσουν από τον προθάλαμο κάποιου βουλευτή, ώστε τα παιδιά που σπούδαζαν να βρεθούν στην ίδια πόλη. Αλλού αυτοί, αλλού η αδερφή της και εκείνη στην άλλη άκρη της Ελλάδας.

Συνηθισμένη στη μεγάλη οικογένεια, δυσκολεύτηκε μόνη σαν την λυγαριά , σαν καλαμιά στον κάμπο.
Το τηλεφώνημα την έβγαλε από τις σκέψεις της. Η παρέα, καλούσε συνέλευση στο παλιό λιμάνι να αποφασίσουν αραχτοί με φραπέ τι θα κάνουν. Δεν είχε όρεξη για καφέ. Δεν είχε όρεξη για κουβέντες που δεν βγάζουν πουθενά. Η πείνα έκανε το στομάχι της να κολλά στην πλάτη. Δεν είχε όρεξη να μαγειρέψει τίποτα, ούτε να ξεπαγώσει κάτι που έστερξε η μάνα. Κατέβηκε δυο δυο τα σκαλιά. Θα πήγαινε στην Κληματαριά να χτυπήσει δυο σουβλάκια από τον Φώτη και ας ήταν βρώμικος!
Τι έμεινε καθαρό πια σε τούτη τη ζωή!

Στην αυλή της Κληματαριάς, λόγω εποχής έστεκαν χλωμά τα πελαργόνια και οι μολόχες κάτω από τα κούτσουρα της κληματαριάς, που έδωσε το όνομα για την επιχείρηση του Φώτη, του βρώμικου. Μόνο ένα πεύκο ξεμονεμένο από παλιό κήπο που γλύτωσε το πάρε δώσε της αντιπαροχής, έδινε το χρώμα του. Οι πευκοβελόνες έκαναν στρώμα που έτριζε κάτω από τα πόδια της.
Τα σουβλάκια της φάνηκαν λίγα. Πήρε ένα παγωτό και περπάτησε προς το κέντρο. Θα ξανάρριχνε μια ματιά στα παπούτσι που της γυάλισαν στη βιτρίνα, κάποιο πάρτυ θα ετοιμαζόταν αυτόν τον καιρό.
Την κάλεσαν στο κινητό. "Ακόμα; Ωρυόταν η κολλητή της! "Τι κάνεις, έλα ετοιμάζουμε εκδρομή. Οι καταλήψεις θέλουν καλοπέραση.
Το γέλιο της ήταν βροντερό, γύρισαν και την κοίταξαν οι περαστικοί. Και εκείνη που νόμιζε ότι θα συζητούσαν πάλι και πάλι για το καυτό θέμα! Κάλεσε ένα ταξί. "Στο παλιό λιμάνι και γρήγορα" είπε. Οι ενοχές και οι σκέψεις μπορούσαν να περιμένουν για μια ζωή ή τουλάχιστον το τέλος της εκδρομής!


Ακούμε Natasha Atlas_Ne Me Quitte Pas
που την διαδέχεται ο Λάκης Χαλκιάς, στο Δάσκαλο του Μαρκόπουλου από το Θεσσαλικό κύκλο.

Σκυτάλη στους Philos,Klearchos , Markos, Marina, John boy

Tυχαίες λέξεις: θυμώνω, ζάλη, φαγητό, ξύλα, καρφιά!

Ύστερον: Μarko επιφυλάσσομαι για τη σκυτάλη (κοντυλοφόρος, μουσακάς, καλομοίρα, υποδήματα, έωλα)!