Πέρασε κιόλας ένας χρόνος στα blog-ια!

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα, ρομαντικά, τρυφερά και χαλαρά στο διαδικτυακό μου ταξίδι. Ήξερα ότι ήθελα πολύ να επικοινωνήσω, αλλά δεν ήξερα πως θα διαμορφωθεί το πράγμα, τι θα αντιμετωπίσω.

Πρώτοι επισκέπτες και στήριξη, η αγαπητή Juanita o Xoirovoskos, o George/Man, o Landlord45, η Lilly (τώρα) και μετά η Snowflake γνωστή και ως citronella, ο Ellinas stin ameriki, η Marina, ο Polyvios, η eirinetta, ηcd και μετά όλοι Εσείς που σας έχω στους συνδέσμους μου.

Σπάνια απευθύνθηκα σε blogger και με αγνόησε ή με πρόσβαλλε και αυτό δείχνει τη δύναμη της επικοινωνίας με αυτό το μέσο, πάνω από ηλικίες, νοοτροπίες, μορφωτικό ή πολιτικό επίπεδο, σαν να είμαστε οι κάτοικοι ενός νέου τόπου, μια νέα "φυλή"!

Είναι ωραίο το ταξίδι τελικά, πολλών ανθρώπων την ψυχή γνώρισα, σαν να διάβασα χιλιάδες βιβλία και βέβαια είμαι ευγνώμων γιατί υπάρχετε όλοι, έτσι όπως ακριβώς εμφανίζεστε και επικοινωνούμε.



Το παρόν blog πήρε διάφορες μορφές. Άλλοτε το εκφράζει η επάνω φωτογραφία και άλλοτε ακροβατεί με μπρίο σε κάτι διαφορετικό, καλή ώρα σαν την φωτογραφία την κάτω! Μέσης κατάστασης εικόνα, δεν ανακάλυψα ακόμα, αλλά σίγουρα υπάρχει !


Κ αλή μας συνέχεια λοιπόν, αγαπητοί συνταξιδιώτες!


Για όλους εκείνους τους φίλους, που είτε εγκατέλειψαν, είτε άφησαν τα blog τους χωρίς ενημέρωση, ένας χαιρετισμός, ""Οι φίλοι οι παλιοί"- Καραλής/Σπανός/Ελευθερίου.
Για εκείνους που επιμένουμε και ειδικά χαρισμένο στη Juanita να το μοιραστεί με τον καλό της, το "Χάρτινο το φεγγαράκι" - Αστεριάδη/Χατζιδάκις/Γκάτσος
(Όταν τα ελληνικά τραγούδια μελοποιούσαν ποιητές)..

Η μουσική που ακούεται background είναι "Napoletana ταραντέλλα.