Τρίτη, Απριλίου 11, 2006

Καιρός φέρνει τα λάχανα;

"Τον πλούτο πολλοί εμίσησαν, την δόξαν ουδείς"

-Την ματαιοδοξία άραγε, των πραγμάτων ; Που βάζει πόδι στην ισορροπία ψυχής και σώματος, πνεύματος και νού;


Προϋποθέτει αφενός, συνήθως και τον πλούτο και τη δόξα. Την υπερηφάνεια αφετέρου, που χωρεί , για ασήμαντα πράγματα, σημαντικά μόνον για εκείνον που τα νομίζει έτσι, στο συγκεκριμένο χρόνο. Ίσως και την αλαζονεία.
Η Παπαδάκη, η διαλάμψασα ηθοποιός του Εθνικού, διαβάζω στο βιβλίο του Μάνου Ελευθερίου, μπορεί να έχασε τότε, στους δύσκολους καιρούς του εμφυλίου τη ζωή της, απο φθόνο για μία ζώνη, πολύτιμη απο πλατίνα!

Ναρκισσισμός, αυταρέσκεια, δημιουργία εντυπώσεων, είναι τα πρόσφορα στο έδαφός της. Εξουσία, έλεγχος, διακαής επιθυμία για κοινωνική άνοδο, για απόσπαση διάκρισης έστω και ολίγων λεπτών, οι καρποί της. Δεν ενδιαφέρει σήμερα η δόξα επί της ουσίας, για ηρωϊκά ή υπεράνθρωπα επιτεύγματα, για επιστημονική ή πνευματική διάκριση. Ενδιαφέρει η διάκριση για υλιστικά επιτεύγματα, τι, πόσα, που. Δηλαδή, τι αυτοκίνητο οδηγείς, πόσα (χρήματα) βγάζεις, που κατοικείς. Επίσης, τι φοράς, πόσα κιλά είσαι, που αγοράζεις τα φετίχ της ματαίας εικόνας σου.


Σε τέτοιες σκέψεις, με έβαλε το άρθρο για την υπερχρέωση των νοικοκυριών και την κυριαρχία του πλαστικού χρήματος. Βλέπουμε στις ασπρόμαυρες ταινίες, την αναφορά στις δόσεις και τους δοσάδες που έντυσαν και στήριξαν τα νοικοκυριά μετά τη δεκαετία του 50 και του 60. Αλλά τίποτε δεν συγκρίνεται με το ρόλο που επιφυλάσσουν τελευταία οι Τράπεζες στις εταιρίες τους, ως διαχειριστών, των αγορών επί πιστώσει.


Τι καθορίζει το status σήμερα; Κυρίως η εικόνα, μέσα από το ντύσιμο με επώνυμα ρούχα και απαραίτητα αξεσουάρ.

Βιτρίνες πρόκληση και πρόσκληση, μάτια άπληστα για εφήμερη δόξα και υπεροπτική ενατένιση των άλλων και ακόμα καλύτερα, του φακού της επικαιρότητας.

Σε ενημέρωση-newsletter το λένε- μεγάλου πολυεθνικού περιοδικού, που έρχεται τακτικά στο email μου, πέφτω απο τα σύννεφα. Ποιός καθημερινός άνθρωπος- γιατί σε αυτούς υποτίθεται ότι απευθύνεται το περιοδικό- θα έδινε 1000 δολάρια για ένα ζευγάρι παπούτσια τάδε φίρμας; Ή γυναικείας τσάντας, που θα μεσουρανήσει για τρεις μήνες, όσο μια σαιζόν;
Ποιά είναι η οικονομική ευχέρεια στο σημερινό καταναλωτή, να κάνει τις αγορές του μετρητοίς;


Αναρωτιέμαι, πόσο εύκολα πέφτουμε στην παγίδα της αυταρέσκειάς μας. Πόσο ευτυχισμένους άραγε μας κάνουν όλα αυτά;
Είναι η δική μας επιλογή, η ζωή που θέλουμε να ζήσουμε, ή προέρχεται από την έξυπνη στρατηγική της οικονομικής ελίτ που κατευθύνει τις τύχες μας;

Είμαστε εντέλει ελεύθεροι ή δούλοι;



Ύστερον και.. μάταιον:
-Ποίημα "Δεν είναι κόσμος εδώ" του Μ.Ελευθερίου -"Νεκρό Καφενείο"/Καστανιώτης:
"Δέν είναι κόσμος εδώ και μήτε τόπος για να ζήσουμε.
Χρυσάφι ντροπής στοιβάζουν οι άνθρωποι.
Ευεργετούν τον πλούτο και ελεούν το ασήμαντο
."

- Μουσική απο την Καραίνδρου, rock της Mobil, ταξίδι στα Κύθηρα.
-Το cartoon είναι του John Prichett, η μόδα των Gautier,Rob.Cavalli και τα αξεσουάρ Tod, Marc Jacobs.
-(Η ματαιοδοξία, όλη δική μου, μήπως φανταστείτε ότι δεν είμαι..in!) ;)

16 Comments:

Blogger Mirandolina said...

Ελεύθεροι; Απλώς προσθέτουμε δεσμοφύλακες στην αυλή μας, με πιο πρόσφατο τις τράπεζες...

Καλημέρα Κατερίνα!

11:29 π.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλημέρα ψυχή μου. Δεσμοφύλακες; Που καταντήσαμε..

11:49 π.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger John boy said...

εγώ νομίζω ότι τελικά είσαι εστέτ!
και μη το πάρεις ως κακό, γιατί εγώ αντιθέτως το θεωρώ τίτλο τιμής!

11:50 π.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Dimitris Nikolsky said...

Tο πράγμα είναι απλό. Όσο υπάρχουν έμποροι (κάτα περίφραση του όσο υπάρχουν άνθρωποι) θα δημιουργούνται και οι τεχνικές ανάγκες για καταναλωτισμό. Εμείς όλοι, όσο και να κάπιοι αντιστεκόμαστε(-όνται) θα υποκείπτουμαι στο τέλος στα πάθη της κατανάλωσης.

Τι παίζει η μόδα φέτος?

12:22 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Λαμπρούκος said...

Α! κι άλλη εστέτ. Καλέ γεμίσαμε εστέτιους (τι είναι εστέτ γμτ μου)

1:50 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Marina said...

O κόσμος άλλαξε μυαλά. Στην εποχή των γονέων μου, καλά ντυνόντουσαν αλλά βάζανε και στην μπάντα λεφτά για κάποια κακιά ώρα, ή για διακοπές. Τώρα έχουμε μπεί στο λούκι του ξοδεύειν. Τίποτα δεν μένει για αργότερα.
Ο μιμητισμός βρήκε τον Ελληνα απροετοίμαστο και του κάθισε στο σβέρκο. Κυρία μου εσείς γιατί να μην έχετε μανικιούρ σαν της κας Μπέκαμ? Και εσύ νεαρέ μου (που μένεις με τους γονείς σου ακόμη) γιατί να μην καβαλάς μιά Ducati?
Πάντα υπήρχε μόδα, λίγοι την ακολουθούσαν κατά γράμμα γιατί δεν υπήρχαν και αρκετά λεφτά. Η μόδα όμως προσαρμόστηκε για όλα τα βαλάντια. Και με μικρά βηματάκια προωθήθηκε ο καταναλωτής να αγοράσει το συνολάκι των ονείρων του, το αυτοκίνητο, το κινητό, το σκάφος..
Οι τράπεζες κατέβηκαν απο το θρόνο τους και άκουσαν τα όνειρα των ανθρώπων. Και τους τα έφεραν στη πόρτα τους. Τι? Χρέη?
Ε! Τι νόμισες, τζάμπα σου πουλάμε τα όνειρα?

2:07 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Juanita La Quejica said...

Ελεύθεροι να επιλέξουμε... πάντα όμως ζώντας στο προσωπικό μας κλουβί.

3:20 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Citronella said...

Και για να συμπληρώσω την εικόνα, υπάρχει κι η ματαιδοξία του "διαννοουμενου" , του "εγώ είμαι μακρυά από όλα αυτά, τα πολεμάω, τα φτύνω, δεν έχω τιβί" και τελικά απλώς ..ναρκισσεύεται.
Το κλειδί νομίζω είναι να μην υπηρετούμε τίποτα, και καμιά εικόνα που νομίζουμε ότι μας δείχνει καλύτερους.
Με λίγα λόγια, να στεκόμαστε γερά στα πόδια μας και να μην κυνηγάμε τα ψεύτικα μπράβο.
Γιατί τα αληθινά μπράβο έχουν άλλη γλύκα ;)

5:05 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Αγαπητοί μου καλησπέρα! Απογείωση και προσγείωση μαζί στα σχόλια, ισορροπία λοιπόν.
-armiriki μου σε ευχαριστώ πολύ. Πόρρω βέβαια απέχω.
(Δεν σπρώχνεις βέβαια το ..πόδι της ματαιοδοξίας μου, έτσι?) ;)
-dimitri γεννηθήκαμε καταναλωτές και δυστυχώς η ματαιοδοξία είναι στα ανθρώπινα κύτταρά μας. Τρέμω στη σκέψη ότι μπορεί να χρειαστεί να γίνω..παραγωγός, δεν με παίρνει.
-Λαμπρούκο μου, υπάρχει και ΑΛΛΗ? Δεν είμαι ..η ΜΟΝΗ? ;(
(πάντως αν το εννοείς, τότε δες εδώ!)
-Μarina μου θυμάμαι εμένα και τον άνδρα μου στο ξεκίνημά μας και μας βλέπω τώρα. Τα πράγματα δυσκολέψανε αφάνταστα και πιστεύω ηθελημένα, κατασκευασμένα.
Όσο για το όνειρο, το απατηλό, ακριβοπληρώνεται!
-Στο κλουβάκι και στο χέρι juanita μου! Αλήθεια δεν μπόρεσα να έχω το τραγούδι του Picasso που έβαλες στο σχόλια του προηγούμενου post. Μήπως μπορείς να το στείλεις στο email μου?
Σε ευχαριστώ πολύ, πάντως!
-Snowflake μου είπες τη σωστή λέξη, γερά στα πόδια μας, προσγειωμένοι. Ματαιοδοξούμε και με τη σκέψη μας μόνο καμμιά φορά!

7:35 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger nicola beerman said...

''Eυτυχισμενος αυτος που εχει μονο δυο τζιν παντελονια,βαζει το ενα πλενει το αλλο κ.ο.κ.''(αλλος το'πε)

10:47 μ.μ., Απριλίου 11, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

-Juanita τελικά το λίνκ απο μόνο του δούλεψε! Σε ευχαριστώ!
-Η επιτομή της λιτότητας, Nicola! Δεν έφυγες ή επέστρεψες;

12:54 π.μ., Απριλίου 12, 2006  
Blogger ellinida said...

Αδιαφορώ πλήρως πλέον για τα καταναλωτικά αγαθά . Αγοράζω μόνο ότι μου είναι χρήσιμο . Μπορεί να περάσει και εξάμηνο χωρίς ν'αγοράσω τίποτα .
Εγώ έχω ξεφύγει εντελώς λέμε ! :)))

10:54 π.μ., Απριλίου 12, 2006  
Blogger Juanita La Quejica said...

Στείλε στοιχεία και θα σου έρθει ολόκληρο το cd με ταχυδρομικό περιστέρι, αν σου άρεσε το Por Los Ríos.

1:18 μ.μ., Απριλίου 12, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλημέρα όμορφες!
-ellinida μου όλοι πέφτουμε στον πειρασμό των αγορών. Θλίβομαι όταν πρέπει να αποχωριστώ κάτι που μου αρέσει, γιατί το φόρεσα πολύ και "τι θα πουν οι άλλοι". Έτσι και εγώ αντιστέκομαι, κατά δύναμη.

-Juanita μου αυτό ακούω τώρα δά! Πρώτη φορά τους ακούω βέβαια.
(Δεν θέλω να σε κουράσω βρέ και μόνο η σκέψη σου, αρκεί!)

3:35 μ.μ., Απριλίου 12, 2006  
Anonymous Κυκλοδίωκτον said...

Αχ, αυτή η ματαιοδοξία Κατερινάκι...
Από τα πρώτα μου ποστ, αυτό το θέμα έθιξα:
"Κατέχουμε για να είμαστε"

''Υποβιβάσαμε την ύπαρξή μας στο να Κατέχουμε για να Είμαστε. Και ξεπουλιόμαστε όσο-όσο. (Διαφθορά, μίζες, επίορκοι, λαδώματα, φακελάκια…)
Όπου κατοχή: "πάσης φύσεως υλικά" όπως γράφει ο τοίχος του Λοΐζου
και πάσης φύσεως κοινωνικά προσωπεία μέσα από αξιώματα, τίτλους, διακρίσεις και προσφωνήσεις του Εγώ μας. Για το βόλεμά μας.
Εξωτερικό και Εσωτερικό.''

Καλή σας μέρα!

8:39 π.μ., Απριλίου 13, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Moυ αρέσει κυκλοδίωκτον, που συμπλήρωσες τον προβληματισμό μου, "Nα έχεις ή να είσαι".
Μόλις τελείωσα ένα εκπληκτικό βιβλίο για τον Ευγένιο Ρόουζ, ένα σπουδαίο φιλοσοφικό μυαλό, ένα οργισμένο νέο των 50', που εγκατέλειψε λαμπρή ακαδημαϊκή καριέρα αηδιασμένος απο την υποκρισία και τις δημόσιες σχέσεις του συναφιού. Αναζητώντας την Αλήθεια, την ανακάλυψε στην Ορθόδοξη ρωσική εκκλησία και σταδιακά, μέσα απο μια μεταστροφή εξαιρετικής ευαισθησίας και συγγραφής, υποκατέστησε τον αγνωστικιστή Ευγένιο, με τον μη έχοντα και τα Πάντα κατέχοντα, πατέρα Σεραφείμ Ρόουζ.

7:29 μ.μ., Απριλίου 13, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.