Κυριακή, Οκτωβρίου 28, 2007

Eλληνες, Eτη πολλά!



Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη,
που με βία μετράει τη γη.

Aπ’ τα κόκαλα βγαλμένη
των Eλλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Eλευθεριά
!


Υμνος εις την ελευθερία-Διονύσιος Σολωμός.

Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.

Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,
σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,
σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ' αμπέλια του,
σφίγγει τα δόντια. Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως.
O δρόμος χάνεται στο φως κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο.
Mαρμάρωσαν τα δέντρα, τα ποτάμια κ' οι φωνές μες στον ασβέ-
στη του ήλιου.
H ρίζα σκοντάφτει στο μάρμαρο. Tα σκονισμένα σκοίνα.
Tο μουλάρι κι ο βράχος. Λαχανιάζουν. Δεν υπάρχει νερό.
Όλοι διψάνε. Xρόνια τώρα. Όλοι μασάνε μια μπουκιά ουρανό
πάνου απ' την πίκρα τους.
Tα μάτια τους είναι κόκκινα απ' την αγρύπνια,
μια βαθειά χαρακιά σφηνωμένη ανάμεσα στα φρύδια τους
σαν ένα κυπαρίσσι ανάμεσα σε δυο βουνά το λιόγερμα.

Tο χέρι τους είναι κολλημένο στο ντουφέκι
το ντουφέκι είναι συνέχεια του χεριού τους
το χέρι τους είναι συνέχεια της ψυχής τους -
έχουν στα χείλια τους απάνου το θυμό
κ' έχουνε τον καημό βαθιά-βαθιά στα μάτια τους
σαν ένα αστέρι σε μια γούβα αλάτι.


Από τη Ρωμιοσύνη-Γιάννης Ρίτσος


….Δεν είμαστε λαός νεοφερμένος στο προσκήνιο της ιστορίας. Έχουμε μια ιστορική πείρα τριών χιλιετηρίδων, έχουμε ιδρύσει πολιτισμούς, έχουμε διοικήσει λαούς, έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές τη φρενίτιδα των Βαρβάρων. Ας τους αντιμετωπίσουμε και σήμερα, όπως κάναμε πάντα, με καρτερία, με σθένος και με ακλόνητη πεποίθηση στις δικές μας αλήθειες, στις δικές μας αξίες.Δεν είναι δυνατό να πτοηθούμε από κάτι που περιφρονούμε και που ξέρουμε ότι είναι θνησιγενές.…………Η Πίνδος και το Ρούπελ, τα Δερβενάκια και το Μεσολόγγι, ο Μαραθώνας και οι Θερμοπύλες, να η πιο βαθιά, η πιο αδιάσπαστη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας, που καμιά επιδρομή, καμιά βαρβαρότητα δεν θα την καταλύσει ποτέ.
Πρωία, 14/4/1941- Γεώργ.Θεοτοκάς

Στη μνήμη του πατέρα μου Γεωργίου, που σημαιοφόρος, πολέμησε στην Πίνδο και στα βουνά της Αλβανίας και των Ελλήνων συμπολεμιστών του, που δεν λογάριασαν τον σκληρό χειμώνα, τη νιότη τους, το θάνατο και την άνιση αριθμητικά πάλη.

3Greed dances

Ετικέτες ,

8 Comments:

Blogger ο δείμος του πολίτη said...

ΑΘΑΝΑΤΟΙ...

9:44 μ.μ., Οκτωβρίου 28, 2007  
Blogger patsiouri said...

...περήφανη η κόρη τέτοιου πατέρα...

11:06 μ.μ., Οκτωβρίου 28, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Αθάνατοι..

12:11 π.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger witch of daffodils said...

δικαίως αιθάνεσαι περήφανη..
και στη μνήμη όσοων χιλιάδων σκοτώθηκαν στην αντίσταση.

9:40 π.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger philos said...

Αθανατοι στις μνήμες μας!

11:16 π.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Anonymous Θεία Λένα said...

Εχουν ακουσθεί και γραφτεί πολλά για τις παρελάσεις απο ανθρώπους που ποτέ δεν συμμετείχαν σε ένα πόλεμο. Οταν ο πατέρας σου αγαπητή Κατερίνα μαζί με τον δικό μου επέζησαν του Πολέμου και έφεραν σπίτι, τους αγώνες τους μαζί με τη περηφάνεια της συμμετοχής, δεν έχει νόημα να μη κρατάμε στη μνήμη και στη πράξη τέτοιες στιγμές.

1:58 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Eυχαριστώ witch of daffodils, philos

Eκείνοι πολέμησαν και αντιστάθηκαν για τις ιδέες και τις αρχές τους..

Εμείς, γιατί άραγε;

3:05 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Για τις παρελάσεις, αγαπητή θεία Λένα!

Τι κουτοί όλοι αυτοί που μας ζαλίζουν τελευταία μύωπες και μίζεροι, αν όχι βαλτοί!
Λοιπόν έχω την άποψή μου για την παρέλαση, άσχετη με τα κλασσικά πατριωτικά.
Το μαρς, ο σκοπός που δίνεται και ο βηματισμός, έχει το λόγο του. Συντονίζει όλους εμάς στον ίδιο τόνο. Για μια φορά βρισκόμαστε εθνικά συντονισμένοι, κάθε φορά που επετειακά γιορτάζουμε και παρελαύνουμε.
Αυτό δεν θέλουν κάποιοι, γιατί αυτό θρέφει την ψυχή του καθενός, εθνικά..
Θυμηθείτε αγαπητή, τι συνέβη στους Σπαρτιάτες όταν οι Αθηναίοι τους έστειλαν τον Τυρταίο για ..στρατηγό!
Οι παιάνες του, τους "συντόνισαν", έτσι ώστε να έχουν νικηφόρα έκβαση στους πολέμους τους!

3:11 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.