Στου βοτανικού τα πέριξ και στα Λεμονάδικα

Μ’ ένα πράσινο καινούργιο παπιγιόν προχωρώ για τον χορό των μπιζελιών
Ήρθ’ η ώρα πια και γω, ήρθ’ η ώρα πια και γωνα χορέψω με λαχτάρα, αγκαλιά με μια αγκινάρα το πρώτο μου ταγκό (Απο το Εδώ Λιλιπούπολη -81 ).


Καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός την ..αγκινάρα, για να παραλλάξουμε τη γνωστή παροιμία. Τα δυο τους είναι από τα λουλούδια που δεν στολίζουν το τραπέζι μας, αλλά πραγματικά το αρτύζουν μια και είναι το μέρος του φυτού που τρώγεται, πριν ανοίξει καλά το άνθος.
Σαν ανοίξει η αγκινάρα, συνήθως έχει το γνωστό μωβ χρώμα ώστε να κάνει τον προβληματισμό μας, πως στο γνωστό τραγουδάκι "αγκινάρα με τα αγκάθια". έχει λουλούδια άσπρα και που μοσχομυρίζουν κιόλας!
Παρότι στην τη Σπάρτη και στην Κρήτη επίσης υπάρχουν οι άγριες αγκινάρες με τα αγκάθια, δεν θυμάμαι αν έχουν λουλούδι άσπρο μοσχομυριστό. Όμως, θυμάμαι ότι είναι απο τις νοστιμιές που τρώγονται ωμές και συνοδεύουν την τσιπούρα ή το ρακί. Επίσης βραστές με λάδι και λεμόνι. Το άρθρο του φίλου Αθήναιου, εδώ, με έκανε να συνειδητοποιήσω ποια γευστική ισορροπία κρατείται. Η κυναρίνη που περιέχει η αγκινάρα, κάνει γλυκά ότι γευτεί κανείς έπειτα.
Η Νταϊάνα Κόχυλα, πάλι, στα Νέα, περιγράφει μια λιχουδιά ενός μεγάλου σέφ που σερβίρει "ξυρισμένη" αγκινάρα με καρούλια παρμεζάνας. Όπου "ξυρισμένη" αποκαλεί την αγκινάρα κομμένη ωμή σε τόσο λεπτές σαν τσιγαρόχαρτο φέτες, ακόμα και αν χρειάζεται.. μαντολίνο για αυτές!
Η γνωστή αγκινάρα του εμπορίου, βασίλισσα των λαχανικών της εποχής, σφύζει από ιχνοστοιχεία μαγνήσιο κάλιο κλπ, βιταμίνες κυρίως C, β-καροτένιο, φυλλικό οξύ. Ισχυρό αντιοξειδωτικό η ίδια, προστατεύει τα αντιοξειδωτικά βιταμίνη Α και Ε. Επίσης, βοηθά στην καλή λειτουργία του θυρεοειδούς, της καρδιάς, των λείων μυών γενικώς, των οστών και των δοντιών, στην παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και στην προστασία του νευρικού συστήματος. Περισσότερα για την θεραπευτική της δράση, εδώ,rainTree.com και εδώ,medNutrition,διαιτολόγος Κούτσικας Κωνστ..


Kάποιοι συνδέουν την αγκινάρα και με την Μυθολογία μας. Νεαρά καλλίπυγος, νησιώτισσα, αρνήθηκε τον έρωτα του πανίσχυρου Δία, που την απήγαγε, την εγκατέστηκσε κοντά στον Όλυμπο και κατάφερε να δραπετεύσει. Η οργή του θεού τη μεταμόρφωσε σε ..άγριο μπουμπούκι! Ως εκ τούτου, είχε παλαιόθεν συνδεθεί με την αντίληψή της ως πανίσχυρου αφροδισιακού, ως στοιχείου βελτίωσης και ισχυροποίησης της σεξουαλικής επίδοσης! Η κατανάλωσή της από εγκύους, έφερνε λένε, τη γέννηση αρσενικού παιδιού!

Φαγητό των ..πλουσίων στην Αρχαία Ρώμη όπου μαγειρευόταν κάπως με μέλι, κύμινο και κρασί, σήμερα είναι ανοιξιάτικο φαγητό των πάντων, με κουκιά, με πατάτες και καρότα ala πολίτα, με αρνάκι, με αυγά ομελέτα τηγανητές, μουσακάς με κιμά, με ρύζι, κοκκινιστές με ελιές και μάραθα και άλλους τρόπους που μπορεί κανείς να σκεφθεί ή να συναντήσει στη Γιορτή της αγκινάρας, στη Μικρομάνη Μεσσηνίας. Περισσότερες συνταγές με αμερικάνικη νότα, θα βρούμε εδώ. Παραδοσιακή αγκινάρα αλα πολίτα εδώ και αγκινάρα αυγολέμονο!


Χαρισμένη σε όλους εσάς, Στου βοτανικού τα πέριξ, είτε Κάτω στα λεμονάδικα, η μουσικούλα του Χατζιδάκη, για να συνοδεύσει το ανάγνωσμα.