Τετάρτη, Φεβρουαρίου 08, 2006

Πετροκότσιφας ο λάλος


O βοριάς που τα αρνάκια παγώνει, ξεσήκωσε και την Αθήνα. Στροβιλίστηκε στους κεντρικούς δρόμους, χθες, παρασέρνοντας τις λεπτεπίλεπτες νιφάδες σε τρελλό άτακτο χορό. Σφιγμένοι στα ζεστά μας ρούχα, οι Αθηναίοι, μοιάζουμε ψύχραιμοι. Πως θα φερόμαστε άραγε αν το κατώφλι του σπιτιού μας το έθαβε δυο μέτρα χιόνι , όπως στη Στενή στην Εύβοια.;
Έχοντας κάποιες δουλειές και τρεξίματα ιδιαίτερα, δεν θα ήθελα ούτε να το σκεφθώ.
Το χιόνι ήταν τελικά περαστικό απο το κέντρο της πόλης.
Το πεδίο του Άρεως έμοιαζε βουβό. Ένα σμάρι παγωμένα σπουργίτια, φτερούγισαν φοβισμένα. Εικόνες σαν αυτές που βλέπουμε στις φωτογραφίες, δεν θα συναντήσουμε εύκολα στο πάρκο. Όμως ένα όμορφο πουλί, στο χιόνι, δεν είναι εικόνα αισιόδοξη;
«Το λεν οι κούκοι στα βουνά
Κι οι πέρδικες στα πλάγια
Το λέει και ο πετροκότσιφας
Στα κλέφτικά λημέρια
»
Μια όμορφη εκδρομή όπωςαυτή, ή εκείνη, θα μπορούσε να μας φέρει κοντά στη φύση και τα σπάνιας ομορφιάς πλάσματά της. Θα μπορούσε να μας δώσει μιαν ανάσα.


"Ένα πουλάκι στο ξερό κλαδί
κλαίει για το ταίρι του το παγωμένο-
Ο παγωμένος βοριάς απάνω του
και το ρυάκι κάτω παγωμένο.."<>em>
(
στίχοι απο το ΤΡΑΓΟΥΔΑΚΙτου Σέλλευ, απόδοση,Λ.Πορφύρας)


Ο βοριάς που όχι μόνο τα αρνάκια άλλα και όλα τα άλλα έμβια παγώνει, όπου σαρώνει ο χιονιάς ξανά, έριξε πάλι κάτω κολώνες της ΔΕΗ στην Κεφαλλονιά και την Εύβοια. Άραγε στην υπόλοιπη Περιφέρεια δεν παρουσιάστηκαν προβλήματα; Μήπως οι ρεπόρτερ είχαν πάρει θέσεις από την προηγούμενη φορά μόνο εκεί; Πάντως απόλαυσα την απάντηση της παγωμένης κυράς που φόρτωνε το καλάθι της ξύλα, στην επίμονη ρεπόρτερ τι θα κάνει τώρα που δεν έχουν ρεύμα. Θα απολαύσουμε ρομαντικά δείπνα στο τζάκι με κεριά, της είπε φλεγματικά και αγέλαστα.
Καλό θα ήταν, να καταργούσαν τους επί τόπου ρεπόρτερ σε τέτοια «ειδυλλιακά» θέματα, αυτούς μάλιστα, που βγαίνουν με ύφος μάρτυρα για να συμμετάσχουν στο ανόητο πιγκ-πογκ της «ειδικής» ανταπόκρισης. Τους πετροκότσιφες τους λάλους*..


Οι φωτογραφίες, είναι διαλεγμένες από την έκθεση των αναγνωστών του ΒΒC στο διαδίκτυο και είμαι ευγνώμων γιατί προσθέτουν στο κείμενό μου.


*Δανείζομαι τον τίτλο απο το ομώνυμο ποίημα του Σωτ.Σκίπη

Ο πετροκότσιφας ο λάλος
των άγριων πουλιών μεγάλος
εγώ, χαρά μου,βασιλιάς

μου δασκαλέψανε τα κρύα
τα γάργαρα νερά αρμονία
και κελαϊδήματα ο βοριάς,......
αδέρφια μου και του προβάτου
τα κουδουνίσματα εκεί κάτου
το δειλινό και την αυγή.................

κι όλοι σαν τραγουδάω σωπαίνουν
και σαστισμένοι πάντα μένουν
σαν εμπροστά σε ποιητή
.



23 Comments:

Blogger Marina said...

Τώρα που έχει παγωνιά, εσύ τάϊσες τα πουλάκια? Οχι μόνο ψίχουλα και κανένα κομμάτι κρύο λίπος αρέσει ιδιαίτερα στα σπουργιτάκια και είναι καλή δύναμη για το κρύο.

3:43 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger John boy said...

Ποτέ δε θα πειράξω
τα ζώα τα καημένα,
μην τάχα σαν εμένα
κι εκείνα δεν πονούν;

Θα τα χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτέ δε θα τ' αφήνω
στους δρόμους να πεινούν.

Ακόμα κι όταν βλέπω
πως τα παιδεύουν άλλοι,
εγώ θα τρέχω πάλι
με θάρρος σταθερό,

θα προσπαθώ με χάδια
τον πόνο τους να γιάνω
κι ό,τι μπορώ θα κάνω
να τα παρηγορώ.

επίσης...

...βου βου ο βοριάς...

κι ακόμα...

Κάνει κρύο κάνει τσίφι
για το δόλιο το κοτσύφι

κάνει κρύο κάνει χιόνι
και τα δέντρα μας παγώνει...

και το καλύτερο...

Σου έλεγα έχεις σπασμένα τα φτερά
Και μην πετάς πολύ ψηλά θα τσακιστείς
Και μου ‘λεγες καλά καλά

Σου έλεγα μη δίνεσαι μη σκορπίζεσαι
Κοίταξε λίγο και τον εαυτό σου
Και μου ‘λεγες καλά καλά

Ταξίδευες γινόσουν νύχτα λίγο λίγο
Σου έλεγα χανόμαστε χανόμαστε
Δεν το καταλαβαίνεις
Κι εσύ μου έλεγες καλά καλά

Γιατί εσύ δεν ήσουν άνθρωπος
Γιατί εσύ ήσουν χιονάνθρωπος
Που λίγο λίγο έλιωνες
εγώ σε ζέσταινα κι εσύ μου έλιωνες...

είχα μέρες να σας μουτζουρώσω και ομολογώ ότι κατα-ευχαριστήθηκα, περισσότερο δε κι από θέα του θεσπέσιου, κορμιού μου στον καθρέπτη μου!

4:32 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

-Ποιό τάισμα, ποια πουλάκια Marina μου, στιγμιαίες εικόνες στο χθεσινό μου τρέξιμο,ήταν, όπως και αυτές των επι τόπου ρεπόρτερ!
-Εύγε armiriki, πιάσε τον έλεγχο να σου βάλω καλό βαθμό, για το μουτζούρωμα! ;)
Καθρέπτη είπατε, δεν καταργήθηκαν.. δια νόμου;

5:19 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger John boy said...

τσου...

μόνο σπάνε καθώς με κοιτούν!

5:19 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger Rodia said...

Για κομπογιάννο το ξέρω αυτό το πουλάκι Κατερίνα..
Οταν βλέπαμε λοιπόν τον κομπογιάννο να κατεβαίνει στον κήπο μας, περιμέναμε πως όπου νά 'ναι θα χιονίσει.

Είδα και στα περίχωρα του Λονδίνου μπόλικους κομπογιάννους να κάνουν παρέα στα σκιουράκια. Εκεί, υπάρχουν όλο το χειμώνα.

6:21 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger John boy said...

τα πιο πολλά...¨αστικά¨ σκιουράκια τα έχω δει σε έναν κήπο στη Βιέννη...
αντιθέτως στην Αθήνα καθημερινά βλέπουμε αδέσποτα σκυλιά, ταλαιπωρημένα από το κρύο και αδηφάγα περιστέρια, έτοιμα να σε κουτσουλίσουν κατάμουτρα...
όχι ότι δεν μας αξίζει βέβαια..

για αυτό σας λέω ότι εγώ ποτέ δε θα πειράξω τα ζώα τα καημένα...μη τάχα σαν κι εμένα κι εκείνα δε πονούν;

7:08 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger nicola beerman said...

...Θυμαμαι σαν επιαναν οι παγωνιες και τα χιονια στο χωριο,βγαζαμε τα φυσεκλικια και ξεκιναγαμε για κυνηγι(απαγοπρευονταν το κυνηγι σεχιονι μονο για τους αλλους!)Προσωπικα δεν ειχα προβλημα μην με πιασουν γιατι ημουν τοσο ασχετος στο σημαδι που δεν υπηρχε περιπτωση να βρουν πανω μου θηραμα...Μαλιοστα εκανα παρεα μ'εναν μπαρμπα μου που ταν επισης ασχετος.Βασικα δεν επροκειτο για κυνηγι στο χιονι...αλλα για περπατημα στο χιονι.Παντως εμαθα πολλα.ΕΜΑΘΑ ΛΟΓΟΥ ΧΑΡΗ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΤΣΥΦΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΟ ΣΤΟ πεταγμα και δυσκολο κυνηγι.Για εμενα ακομα δυσκολοτερο.Παντως μιας και το θυμηθηκα ,η συνηθισμενη φραση μου ηταν:''το πετυχα ρε γαμωτο,το'δα που'πεσε και χωθηκε μεσα στους θαμνους,σιγουρα ειναι τραυματισμενο...''.Και ποτε ενοειται δεν το βρισκαμε το πουλι.Ευτυχως δεν την ειχα ψωνισει με το κυνηγι...και με κερδισε το κρεβατι και το πρωινο χουχουλιασμα!Ποιος μα τρεχει μες στα κρυα;

7:27 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

-Πύρρουλα μου το είπανε άλλοι, ίσως πράγματι σωστότερο,rodia μου, αλλά έτσι τό ήξερα απο μια παλιά βιολογία, έτσι το βρήκα και στο λινκ του οικοτουρισμού στην Κάρυστο. Εξάλλου ισχύει φαντάζομαι και στα blog το ποιητική αδεία.. ;)
-Είναι που δεν το πέτυχες ποτέ και σύ Nicola να μας λύσεις την απορία.. Την άλλη φορά να πάρεις τη φωτογραφική σου μηχανή!

7:46 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger Storyteller said...

Ο χειμώνας έφτασε. Ο καστανάς στη γωνία πωλεί το τίμιον εμπόρευμά του. Χιονίζει.Η φύση φόρεσε το άσπρο φόρεμά της. Μικρες νιφάδες σα πεταλουδίτσες χορεύουν στον αέρα. Σπάνια βλάπουμε χιόνι στην
Αθήνα και χαιρόμαστε παρα πολύ. Το χιόνι κάνει πολύ καλό γιατι σκοτώνει τα μικρόβια και τα κονούπια κι έτσι τα σκυλιά μας δεν κινδυνεύουν απο καλαζάρ. Κάνει πολύ κακό όμως στα λαχανικά και στα κηπευτικά και στα νεύρα του μπαμπά που βρίζει γιατι δεν μπορεί να πάει στην τίμια (επίσης) εργασία του. Ο μπαμπάς είναι οικοδόμος κι όταν χιονίζει κάθεται σπίτι και τσακώνεται με τη μαμά που δεν κάνει οικονομίες και δεν τον υπολογίζει καθόλου που γ..... στις σκαλωσιές. Απο αυτήν την αποψη καλύτερα να μη χιόνιζε και ας μην παιζαμε χιονοπολεμο. Μετά πίνουμε τσάι και τρώμε φασολάδα. Εμένα δεν μου αρέσει και η μαμά μου κάνει μακαρόνια. Οταν χιονίζει δεν έχουμε σχολείο και δεν διαβάζουμε τους διφθόγγους και τα υγρά συμφωνα στα οποία έχω μια δυσκολία και τα μπερδευω. λεω το ρ λ και το λ το λεω κανονικά λ και τρωω μπατσες απο την αγαπημένη μου Δασκάλα η οποία ειναι όμορφη και καλοποιημένη (και γλωσσοπλάστης ο μικρός)Το χειμώνα τον αγαπώ πολύ!

11:35 μ.μ., Φεβρουαρίου 08, 2006  
Blogger Juanita La Quejica said...

Όμορφες φωτογραφίες!
Κατερίνα, στην Εύβοια αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα τον τελευταίο μήνα και έχουν πάθει μεγάλες καταστροφές σε ό,τι καλλιέργειες έχουν απομείνει...

1:38 π.μ., Φεβρουαρίου 09, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Xαίρομαι που το σχολικό σας απωθημένο εκδηλώθηκε! Αγαπητέ storyteller άριστα! Εσύ και το armiriki! Αν και το τελευταίο, βγήκε εκτός θέματος (ή εκτός ορθού blog μια και ο Αθήναιος χθες έθιξε θέμα προστασίας και επιστασίας ζώων) :)
Tόσο δασκαλίστικο μου βγήκε; ;)
Σκοπός μου ήταν η ομοιότητα της εικόνας των σπουργιτιών, του πετροκότσιφα στο χιόνι και του ενδημικού είδους των δημοσιογράφων στα επιτόπου ρεπορτάζ!
-Καλημέρα Juanita μου! Με τρία μέτρα χιόνι, πυκνό και αφράτο, τι πρέπει να περιμένει κανείς!

7:59 π.μ., Φεβρουαρίου 09, 2006  
Blogger Markos said...

Πάντως τα... ρεπορτάζ σου, είναι ταυτόχρονα ολοκληρωμένες διδασκαλίες και φανταστικά ταξίδια...
Καλό σου μεσημέρι.

12:59 μ.μ., Φεβρουαρίου 09, 2006  
Blogger Angelito said...

Εδώ σε μας στα βόρει πάλι χιονίζει σήμερον! Καλησπέρες κελαηδιστές!...

2:45 μ.μ., Φεβρουαρίου 09, 2006  
Blogger Λαμπρούκος said...

@ Storyteller
Θα σου δείξω εγώ!!!!

Η αποταμίευση!
---------------
Πόσο μ' αρέσει η αποταμίευση. Έχω ενα μεγάλο κουμπαρά γουρουνάκι και βάζω εκεί όλα τα λεφτά της αδερφής μου γιατί με τα δικά μου παίρνω χαρτάκια, γαριδάκια και πάω στις γυναίκες.
Κάθε χρόνο το Δεκέμβριο σπάμε τον κουμπαρά μου με ταλεφτά της αδερφής μου και ψωνίζουμε δώρα!
ΩΩΩΩΩ πόσο μ΄ αρέσει η αποταμίευση...

5:28 μ.μ., Φεβρουαρίου 09, 2006  
Blogger Citronella said...

Καλησπέρα Κατερίνα με τις όμορφες φωτογραφίες - και το σχολικό έτοιμο για εκδρομούλα;)
Χμ..τι λέτε για ομαδικό μπλογκ με τίτλο "Χτυποκάρδια στο θρανίο"??

"Άσ' το τ' αμάξι μονάχο να κυλάει
κι όπου κι αν πάει για μένα ειναι καλά"

:D

6:16 μ.μ., Φεβρουαρίου 09, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλησπέρα, παρέα!

1:01 π.μ., Φεβρουαρίου 10, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Χικ, τι κουμπί πάτησα.. Και του είπα του συζυγάτου μου, κουτελίτης μου μοιάζει..
Τι λέγαμε;
-Κατερίνα καλησπέραμερα και σε σένα! Εμπρόςςς!
-Snowflake-άκι μου, "τράβα μπρός και".. εμείς θα ακολουθήσομε!
-Λαμπρούκο, τα ..μπέρδεψες? Εκτός θέματος παιδί μου! Περί ζωολογίας το θέμα! Αλλά επειδή διακρίνω την ικανότητα να κάνεις έργα με τα λεφτά των άλλων και να ροκανίζεις και τα δικά σου, ως αρετή για μελλοντικά αξιώματα, πχ ένας νομάρχης ένας δήμαρχος τελοσπάντων, θα σου βάλω άριστα και εσένα, με τόνο!
-Angelito μου, θα έχεις καταλάβει ό,τι κελαϊδάω, χικ,και όχι μόνο την καλησπέρα μου! Χιονίζει ε? Ατιμούτσικα, παραγγελίες και ο καιρός!
- Όσο για σένα Marco μου, ο λόγος σου με χόρτασε! Η ευγένεια υποχρεώνει!

@armiriki χρυσό μου, δεν απάντησα για τα σκιουράκια,sorry, προσεχώς θέμα!

1:16 π.μ., Φεβρουαρίου 10, 2006  
Blogger Bloggsman said...

Απο το απόγευμα σου γράφω αλλά η σύνδεση γαμιέτε. Σε ευχαριστώ για την φωτογραφία. Ω! υπέροχα πουλιά...

4:10 π.μ., Φεβρουαρίου 10, 2006  
Blogger Juanita La Quejica said...

Κουτελίτης ε; ΧΑΧΑ! Ωραία λέξη!
Καλό Σαββατοκύριακο Κατερίνα!

3:29 μ.μ., Φεβρουαρίου 10, 2006  
Blogger not me just us said...

Τι καλά! Και τι ωραία! Θαυμάσια! Τελικά, ξεκίνησα ένα blog ΄χωρίς να έχω ιδέα για την κουλτούρα του πράγματος και γιατί το βρήκα πολύ πιο εύκολο από το να στήνω website και αυτή η υπόθεση τείνει να μου ζωντανέψει την προ πολλού σε ύπνο βαθύ αισιοδοξία μου.

Κατερίνα και συ Επέστρεφε! Ωραία κείμενα, λαγαρά και φωτεινά. Κυρίως όταν σαρκάζουν.

Επέστρεφε λοιπόν και σ ευχαριστώ και την επίσκεψη.

5:29 μ.μ., Φεβρουαρίου 10, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Σε καλωσορίζω αγαπητέ Nibelungen στην παρέα. Με έκανες και έψαχνα τα ring videos εδώ! To ταξίδι με τη σκέψη των ανθρώπων στα blog, είναι πράγματι γοητευτικό! Και η συναναστροφή τους, πίσω απο το nickname ή όχι, επίσης!
Σε ευχαριστώ για την υπερβολικά ωραία και ενθαρρυντική σου κριτική..
-Juanita μου, το έρριξα έξω! Άπαξ!
-blogsman, πιπέρι! Ωραίες φωτογραφίες και ωραίο θέμα επίσης, χαίρομαι που το εκτιμάς!

Ξημερώνει Κυριακή, σε λίγο!

3:53 π.μ., Φεβρουαρίου 12, 2006  
Blogger ellinida said...

Αφήστε τα λόγια και ταίστε κανένα πουλάκι ! Τώρα με το χιόνι είναι δύσκολα τα πράγματα για εκείνα .
Εγώ πάντως ταίζω περιστέρια εδώ και χρόνια .
Στο Φάληρο ταίζα πάνω από 60 . Εβγαινα στο μπαλκόνι και αρχίζανε να πετάνε γύρω μου . Τέλειο !!!!
Συνεχίζει η μαμά μου τώρα ευτυχώς .
Μπαγιάτικα ψωμάκια , αν τα βρέξετε κιόλας ακόμα καλύτερα ή καλαμπόκι .

1:19 μ.μ., Φεβρουαρίου 13, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Είναι ωραίο να μην πηγαίνει τίποτε χαμένο!
Η γειτόνισσά μου στη Σπάρτη, μια κυρία σαν εκείνη του 11-8 κλπ έχει γάτες και κότες. Όταν πρόκειται να ταξιδέψουμε τα περισσεύματα των φαγητών τα κρατώ στον καταψύκτη και μαζεύω όλα τα ξερά ψωμιά για χάρη της. Ανακύκλωση!

1:07 π.μ., Φεβρουαρίου 14, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.