Παρασκευή, Μαρτίου 03, 2006

Έαρ, με αέρα αποκριάτικο


"Στους κλώνους της Αμυγδαλιάς, σμίγουν ανθοί και χιόνια
και φέρνουνε την Άνοιξη γοργά τα χελιδόνια.." (Γ.Δροσίνης, Η πατρίδα μας).


Ημερολογιακά η Άνοιξη μπήκε ήδη. Ξανοίγει ο καιρός όμως, μετά την εαρινή ισημερία, μετά τις 21 Μαρτίου δηλαδή. Τότε περίπου, κοντά στην παρέλαση, σαν παιδιά, πετάγαμε τα παλτά του χειμώνα, στις πρόβες και ανήμερα, στα κλεφτά, το χαρτζιλίκι μας πήγαινε στα παγωτά που ξεμύτιζαν.
Ο Μάρτης δε λείπει απο τη Σαρακοστή. Το τριήμερο της αποκριάς με την Καθαρά Δευτέρα, ήταν και είναι έξοδος, εξοχή, διασκέδαση,ξενοιασιά και τραγούδι. Πέταγμα χαρταετού, κούλουμα στο Αλωνάκι του Μυστρά,
κάτω από την Παντάνασσα ή στην Αλκυόνα του Κατάκωλου ή στην Ήλιδα της Ολυμπίας, στο Πρόβαρμα, τη Γεωργιούπολη και στον Ομαλό των Χανίων, ή στη Βαρυμπόπη και το Μαύρο Λιθάρι στην Ανάβυσσο. Λουλούδια στις αμυγδαλιές και τις ροδακινιές, μπουμπούκια στις μηλιές, ανεμώνες, μαργαρίτες και καμπανούλες στα χωράφια που πρασινίζουν.


Η φύση αφουγκράζεται τον παλμό της πλάσης, ή η πλάση λούζεται στα χρώματα της φύσης, όπως ωραία το συνθέτει ο Mahler και μεταφράζει ο δικός μας Μητρόπουλος, απο το έργο του "Lieder eines fahrenden Gesellen" - Τραγούδια ενός ταξιδιάρη συντρόφου, (ή "Τραγούδια του Οδοιπόρου" όπως είναι γνωστο στα καθ'ημάς),


Βγήκα σήμερα το πρωί στον αγρό και στα λειβάδια
Η πρωινή δροσιά ήταν ακόμα επάνω στα χόρτα
Και ένας σπίνος μου 'πε χαρούμενα καλημέρα,
Δεν είναι ωραία η πλάση σήμερα;
Και αίφνης άρχισε να λάμπει όλη η ζήση (πλάση)
Από τις αχτίδες του ήλιου
Και όλα, μεγάλα και μικράΠήρανε χρώμα και ήχο.

(Μάλερ)"Ging heut' morgen ubers Feld".

Τραγουδιστή της Φύσεως, ήθελε να τον αποκαλούν ο Μάλερ όταν τελείωσε την τρίτη συμφωνία του, καθώς έγραψε σε μια φίλη του:

"Το έργο μου αυτό θα με παρουσιάσει στο κοινό ως τον Τραγουδιστή της Φύσεως- αλλά ότι αυτή η Φύση περιέχει μέσα της κάθε τι ανατριχιαστικό, φοβερό, μεγάλο, αλλά επίσης και κάθε τι γοητευτικό (ακριβώς αυτό ήθελα να εκφράσω μέσα σ' όλο το έργο μου μ' ένα τρόπο επαναστατικά εξελιγμένο), από αυτά όλα, φυσικά, κανείς δεν θ' αντιληφθεί τίποτε. Μάλιστα μου φαίνεται παράξενο πως οι περισσότεροι, όταν μιλούν για Φύση, εννοούν πάντα λουλούδια, πουλιά, τον ψίθυρο του δάσους κτλ. - το θεό Διόνυσο όμως, τον μεγάλο Πάνα, κανείς δεν τον σκέπτεται: να ένα είδος προγράμματος ή καλύτερα ένα δείγμα του πως εγώ γράφω μουσική. Είναι πάντοτε και παντού μόνον φωνή της Φύσεως."


Στην εποχή του Μάλερ (είχε την τύχη να ζήσει σε αυτό το χρονολογικό πλαίσιο), βέβαια, η Φύση ήταν πιο σταθερή από πλευράς καιρού, πιο συνεπής στην εναλλαγή εποχών, ανεξερεύνητη αρκετά, απάτητη και αλώβητη απο την επέλαση του ανθρώπινου παράγοντα και του συμφέροντος, επομένως μυστηριώδης και φοβερή. Οι προσλαμβάνουσες εικόνες, ημέρωναν τον άνθρωπο, του γλύκαιναν την ψυχή, τον έκαναν να θυμάται τη χαμένη Παράδεισο και να γίνεται ρομαντικός, ισορροπημένος, στοχαστικός, θυμόσοφος παρατηρώντας τους κύκλους της ζωής γύρω του.

Οι σημερινοί αστοί, όμως, κλεισμένοι στα τείχη των εκτρωμάτων που συνιστούν τις μεγαλουπόλεις, πως μπορούν να αφεθούν στο κάλεσμα της μουσικής και να ανατριχιάσουν στη virtual παρουσία της;
Μένουν τα πάρκα των πόλεων για να ξυπνήσουν συνειρμούς, που η ευνομούμενη Πολιτεία, φροντίζει με πολεοδομικούς σχεδιασμούς να δημιουργήσει όταν δεν υπάρχουν, ή να αξιοποιήσει αυτά που έχει. Φανταστείτε λοιπόν, μια ευαίσθητη και θαραλλέα αρχή, να μετέτρεπε π.χ. το πάρκο Ριζάρη, σε κήπο ηρεμίας, χαλάρωσης και ξεκούρασης σαν εκείνον της φωτογραφίας!



Να
φυτέψει δένδρα που ανθίζουν σταδιακά όλη την Άνοιξη και οι καρποί τους φαιδρύνουν το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο, όπως οι κήποι με τις κερασιές στην Ουάσιγκτoν.

H εαρινή προσέγγιση διαμορφώνεται με την ανάλογη διάθεση και άκουσμα Mahler.
Καλή αποκριά, καλή Σαρακοστή!

Ετικέτες , , ,

22 Comments:

Blogger Panajiotis Oikonomou said...

Υπέροχο κείμενο...όπως πάντα άλλωστε.

3:33 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Epicuros said...

Τι θα γίνει Κατερινούλα; Αντίπραξη στο Blog Μου θα κάνεις με τις πανέμορφες φωτογραφίες σου; Θα μου το κλείσεις! :-)

6:46 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Λύσιππος said...

Η Ανοιξη μπαίνει στις 21 Μαρτίου.
Περίμενέ με......μην αργήσεις.

7:29 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Citronella said...

Τι όμορφο άρθρο Κατερίνα μου, κι έχει και τέτοια λιακάδα!:)

Σ'ευχαριστώ πολύ και για τον Mahler και φυσικά για τις φωτογραφίες!!
Επειδή έχω την τύχη να έχω πολύ κοντά μου τέτοιες ομορφιές, εύχομαι να έχει αποτέλεσμα ο αγώνας σας για το πάρκο Ριζάρη!

Θυμάμαι μικρά που τρελλαινόμασταν να παίζουμε με τις παπαρούνες, που κόβαμε τα μπουμπούκια και προσπαθούσαμε να μαντέψουμε αν είναι άσπρη ή κόκκινη..μόλις είδα τη φωτό αυτό μου'ρθε στο μυαλό μαζί με τη μυρωδιά της παπαρούνας..:)))
Καλημερούδια!

8:35 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Λαμπρούκος said...

Κάνε μας χάλια με το Mahler!
Τον έψαξα στο Αθηνόραμα αλλά δεν τον βρήκα πουθενά, δε παίζει αυτή τη σεζον πουθενα???

Κατά τα άλλα για ακόμη μια φορά μας μάγεψες με την αρμονία εικόνων ήχων και λέξεων.

8:39 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger morgana said...

Κτισαμε κουτια μεσα στα οποια κατοικουμε.

Αποξενωθηκαμε απο τη φυση.

Δε τη γνωριζουμε.

Τη ξορκιζουμε.

Τη φοβομαστε.

Αν το σκεφτεις...χεζουμε εκει που τρωμε (εννοω τον πλανητη που μας θρεφει και μεις το μολυνουμε)...

Εχουμε ανοσια σε καθετι φυσικο.

Δε ξερουμε τι ειναι φυσικο/δε το θελουμε.

Ειμαστε οντως η κορωνιδα της πλασεως!!!!

8:50 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλημέρα σας!
-panajiotis oikonomou, προ των πυλών βλέπω και σένα! Εντυπωσιακή προμετωπίδα στο blog σου!
Σε ευχαριστώ!
-epicuros, α π ο κ λ ε ί ε τ α ι!
Η έμπνευσή σου και η στόχευση είναι μοναδικές! Και είναι ολότελα δικές σου (ενώ εγώ, καταφεύγω αλλοτρίως και κυρίως στον Ian Britton για βοήθεια)
-Λύσιππε, θα έχουμε..αγώνα;
Ισημερία μόνο, απο όσο ξέρω! :)
-Snowflake μου, όλα χαρισμένα τα λουλούδια σε σένα! Και ο Μάλερ!
Αυτό με την παπαρούνα το κάναμε και εμείς!
Καλά να περνάτε!

8:51 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλά πότε προκάνατε βρε?
-Λαμπρούκο μου, επειδή το έχουμε ρίξει στους παίδαρους (Κωστάκης,Γιωργάκης,Άκης,Βενιζελ-άκης κλπ κλπ) είπα να πάω Μέγαρο, ante Portas σου λέει ο άλλος!
-Μorgana, μια συνάδελφος, πριν λίγα χρόνια, όταν ο γυιός της της έδειξε μια κατσίκα και της είπε "κύττα μαμά ένας μικρός γαϊδαράκος", τα μάζεψε και πήγε να μεγαλώσει τα παιδιά της εκτός των τειχών, στην επαρχία..
Υπάρχει ακόμα καιρός.

9:08 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger not me just us said...

Κατέφθασα στο γραφείο μου πριν από λίγο (9 και 30) άνοιξα τον υπολογιστή, σκόρπισα κάποιες καλημέρες, άκουσα διάφορα σχόλια για τη γραβάτα με τα μικρά πουα ...έχετε παρουσίαση σήμερα;;; Όχι...μα τότε γιατί η γραβάτα; μα έχει ήλιο και φως πολύ και είπα να κλείσω το μάτι στη μέρα...(τους μπερδεύει συχνά πυκνά το μαλλί μέχρι τους ώμους συνδυασμένο με γραβάτα )...έφτιαξα τον καφέ μου μαύρο σκέτο και καυτό όπως πάντα χειμώνα καλοκαίρι και ήρθα στη γωνιά της Κατερίνας. Φόρτωσα το cd με την 7η του Λουδοβίκου (είναι από τα έργα που ακούω σχεδόν μια φορά τη βδομάδα κάθε βδομάδα) Άρχισα να διαβάζω το σημερινό της άρθρο, το τελείωσα με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό κι αρώματα και χρώματα , με πλάνα από το Θάνατο στη Βενετία και με τη φωνή μιας ανόητης εκφωνήτριας του Τρίτου πριν χρόνια να επιμένει να αποκαλεί τον Mahler ...Μάχλερ...Η ίδια είχε κάνει τον Σμέτανα ποταμό και τον Μολδάβα, συνθέτη....Ω, ναι....Έχω σκάσει στα γέλια, αυτή εδώ η σελίδα μου προκαλεί ευφορία και σας καλημερίζω από τη Λευκωσία. Χτες το βράδυ στη βεράντα μου δεν μπορούσες να μείνεις όρθιος. Σε καθήλωνε το νυχτολούλουδο σε μεθούσε η πασχαλιά.

Καλημέρα σας.

9:54 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Angelito said...

Καλώς δεχτήκαμε την Άνοιξη!

10:26 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Dimitris Nikolsky said...

Καλημερά σας, Πολύ ωραίο το κείμενό σου κατερίνα. Μας έφερες την άνοιξη στο γραφείο. Πολύ καλή επιλογή ο mahler αλλά και η "άνοιξη" του Vivaldi από τις 4 εποχές θα ταίριαζε γάντι.

...σαν να ακού ήδη το quarteto εγχόρδων, μέσα στους αγρούς, να πλημμυρίζει με εξαίσια μουσική το χώρο.

Καλά κούλουμα!!!

10:26 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Mirandolina said...

Ευχές για καλή Σαρακοστή, ανοιξιάτικη Κατερίνα!

11:20 π.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Επιτελους ανοιξη...
Ελπιζω να μη μας πληγωσει...

7:48 μ.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger Rodia said...

Κατερίνα μου, όλα πάρα πολύ όμορφα, όπως πάντα!:-)

Αλλά. Εδώ κολλάω, στο 'αλλά'.
Αλλά.. να το πάρω απόφαση ότι είμαστε η πιο αδηφάγα ράτσα, όσον αφορά το περιβάλλον μας..?
Δεν ξαναπατάω π.χ. στα Βριλήσια, που τα θυμάμαι εξοχικά εξοχικά.. τι 'εξοχικά' δλδ, ένα χωριό αραιοκατοικημένο θυμάμαι.. Τώρα έχει γίνει τσιμεντούπολη:-((( ΦΡΙΚΗ!!!!!
Χαλάντρι..?
Τι να γράψω για το Χαλάντρι; ε;
Ας μην αναφέρω Ζωγράφου και Κυψέλη.

Τα λουκούμια του κεντρου είναι το πάρκο της Ριζάρη και της Ρηγίλης.. και.. τα 'βλέπω' να τσιμεντάρονται οσονούπω.

Τι έγινε με το υπαίθριο θεατράκι πίσω απο το Μέγαρο; Σκασίλα μου για το Μέγαρο, που, μεταξύ μας εντελώς, ΔΕΝ πληροί τις προδιαγραφές των δρώμενων για τα οποία κατασκευάστηκε. Να εξηγούμαστε.
Οταν χτιζόταν λοιπόν το εν λόγω "μέγαρο" δηλώθηκε ότι θα γίνει ο χώρος (που βρίσκεται τώρα πάνω από το γκαράζ) όπως ηταν. Και..? Απο δηλώσεις να φάν κι οι κότες! Αλλά, κότες είμαστε και τα τρώμε όσα μας πετάνε.
ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΠΤ. απλό.

Για Ριζάρη και Ρηγιλης, τα σχέδια είναι '..έτοιμα από καιρό' που λέει κι ο ποιητής, αλλα ο ποιητής για άλλους "έτοιμους απο καιρό" έγραφε...
Ασε βρε Κατερίνα, κάθε φορά που μπαίνω στο χώρο σου, με πιάνει η ψυχή μου επειδή ο αγώνας είναι άνισος.

Παρ' όλ' αυτά, ΚΑΛΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ:-)))

7:58 μ.μ., Μαρτίου 03, 2006  
Blogger lemon said...

Κατερίνα, μας έφερες την άνοιξη μ αυτές τις παπαρούνες...τι όμορφα!

Αυτό με τον γάιδαρο-κατσίκα μου θύμισε μια φίλη-γεωπόνο, που όταν τους έβαλαν να αναγνωρίσουν μυρωδιές λουλουδιών στη σχολή της, κάποιος αναγνώρισε τη μυρωδιά "σουπλίν με άρωμα λεβάντα"...

Πάντως εμένα αυτή η μανία με τη φύση που κάνει όλους να φεύγουν σε καραβάνια και να γυρίζουν σε καραβάνια, δεν μου αρέσει καθόλου...

1:51 π.μ., Μαρτίου 05, 2006  
Blogger gravoura said...

Πόση καλαισθησία φανερώνει το ημερολόγιό σου!!!! Αρμονία εικόνων και λόγου. Χαίρεται κανείς να το διαβάζει. Ζηλεύω!!!!!
ΥΓ: Δεν κατάφερα τίποτα με το flickr (είμαι και πολύ άσχετη)!!!!

12:02 μ.μ., Μαρτίου 05, 2006  
Blogger alombar42 said...

Λουλουδιασμένο και μουσικό το μήνυμα, άρα ανοιξιάτικη η Κατερίνα!

Δε στέλνεις λίγο κήπο κι από το τσιμέντο μας;

(ευτυχώς έχουμε τη θάλασσα!)

1:27 μ.μ., Μαρτίου 05, 2006  
Blogger Καλλίστη said...

Ημερολογιακά η Άνοιξη μπαίνει μρ την Εαρινή ισημερία.
Έχει δίκιο ο Λύσιππος.
Επίσης το καλοκαίρι μπαίνει με το θερινο ηλιοστάσιο, το φθινόπωρο με την φθινοπωρινή ισημερία και ο χειμώνας με το χειμερινό Ηλιοστάσιο.
Κατά τα λοιπά, εξαίρετο άρθρο!

1:37 μ.μ., Μαρτίου 05, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλημέρα σε όλους σας, ανοιξιάτικη, σαρακοστιανή, χαμογελαστή, αισιόδοξη!
- Δύοντα ανατέλλοντα, πιο γλαφυρή και λογοτεχνίζουσα περιγραφή των "απέναντι", αυτών που με επιλέγουν, δεν θα μπορούσα να έχω!
Σε ευχαριστώ. Προσεχώς αφιέρωση! Και εσύ εξιτάρεις τη φαντασία της μνήμης και της όσφρησης με το νυχτολούλουδο της Λευκωσίας!
-Αngelito μου, καλώς και περίκαλα! Με ταξιδάκια και αποδράσεις "του μυαλού και του χάρτη μας"
-dimNikolsky, εσύ μας ταξιδεύεις με τον αετό σου, "όλο ψηλότερα"!
Ο Vivaldi θα ήταν αναμενόμενος, έτσι είπα να προσεγγίσω την ¨Ανοιξη με mahler. Πέρασες καλά στα Κούλουμα; Καλή Σαρακοστή!
-Επίσης Mirandolina μου, επίσης!
Ας αφήσουμε την Άνοιξη να κατακλύσει το είναι μας!
-Όμορφη και χειμαρρώδης rodia μου όπως και στις σελίδες σου! Εγώ δεν θα πάψω να ελπίζω ότι κάποτε θα βρεθεί Ένας, ΕΧΕΦΡΩΝ, που θα δεί τα πράγματα απλά ως έχουν, με την οπτική του αυγού του Κολόμβου..
Η πολεοδομική βελτίωση της Αθήνας ξεκινά απο τα πάρκα της και τους ελεύθερους χώρους της.
-Γειά σου Lemon μου με την τρυφερή σου ματιά! Ανεμώνες, ίριδες(αυτοφυείς),κίτρινες κοντές μαργαρίτες και άσπρες, κίτρινες ξινήθρες, γέμιζαν τα χωράφια στη Σπάρτη. Ήταν μαγεία.Αλλά το καραβάνι που λέει "πίσω στη δουλειά σας τώρα", μας γύρισε στο Κλεινόν Άστυ. Θα αντισταθούμε, φυτεύοντας στα μπαλκόνια!
-Καλώς την! Σε ευχαριστώ gravoura. Σου απαντώ με μήνυμα για το φλικρ.
-Αλλαγές καλέ μου Alombar42, άρα η Άνοιξη χτύπησε και τη δική σου πόρτα! Πήγα στη Σπάρτη το τριήμερο. Φαντάσου, δεν άφησα τον άνδρα μου, να ξεριζώσει τα αγριόχορτα, που ήταν ανθισμένα ή μπουμπουκιασμένα, γιατί μου φάνηκε πολύ άδικο. Έναν ολόκληρο χειμώνα περίμενε ο σπόρος να δώσει με όλη του τη δύναμη την αναστάσιμη βλάστησή του!
-Τη Καλλίστη: Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Και για τις πληροφορίες..περισσότερο! ;)

1:19 μ.μ., Μαρτίου 07, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Κάποιον ξέχασα, κάποιον που πληγώνεται εύκολα, κάποιον που στέκεται ευάλωτος ακόμα και απέναντι στην Άνοιξη.
Συγνώμη drugstv, μου ξέφυγες!
Ξέρεις, πληγώνει κάποιος, αν εμείς αφήσουμε να το κάνει. Στο λέω γιατί μου έχει συμβεί αμέτρητες φορές όταν με ενσυναίσθηση καταλαβαίνω τα αισθήματα ή ακόμα και τις σκέψεις του άλλου. Προσπαθώ-ακόμα να το πετύχω δυστυχώς- να αγαπώ και να εκτιμώ τον εαυτό μου ισορροπημένα,(να μην καβαλήσω και κανένα καλάμι τελικά) και να μην επιτρέπω στον καθένα να προβάλει επάνω μου, την αγωγή, την κουλτούρα, την αναισθησία του και τόσα άλλα.
Με αγάπη.

4:31 μ.μ., Μαρτίου 07, 2006  
Blogger Juanita La Quejica said...

Ρίξε μια ζακετούλα πάνω στο μπλογκ, ήρθαν πάλι τα χιόνια! Για λίγο αυτήν την φορά, φαντάζομαι...

11:17 π.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλημέρα! Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκάφτης! ;Eτσι δεν λένε; Αλλά που θα πάει, είναι να μη μπει η Άνοιξη, (Είδες τι ωραία το λέει ο Δροσίνης: Στους κλώνους της Αμυγδαλιά, σμίγουν ανθοί και χιόνια)

11:48 π.μ., Μαρτίου 08, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.