Τετάρτη, Μαρτίου 08, 2006

Οίκαδε



Πάει και αυτό το τριήμερο. Γυρίσαμε στη Φύση αλλά η αδήριτη καθημερινότητα μας έφερε πίσω στο κλεινόν Άστυ, στις δουλειές και τα προβλήματά μας. Να το σιδέρωμα που είχε μείνει πίσω, να προκαθορισμένα ιατρικά ραντεβού, να το σχολειό της μικρής και η ημέρα επικοινωνίας, ότι είχαμε ξεχάσει δηλαδή για τρεις πολύτιμες ημέρες.
Μέσα σε τρείς ημέρες μπορείς να ζήσεις μια ολόκληρη ζωή ή να συνδέσεις τα κομμάτια προηγούμενης. Προτιμήσαμε χαλαρούς ρυθμούς, μετά του συζυγάτου μου. Συναντήσαμε ανθρώπους που αγαπούμε και ανταγαπούμαστε απο εκείνους, φίλους, γείτονες που η ανθρώπινη ματιά και ο χαιρετισμός τους, είναι βάλσαμο στην καρδιά, σαν εκείνο που είχε ξεμείνει το καλοκαίρι στην ταράτσα μου. Φτιάχτηκε με τις οδηγίες της γηραιάς, της γειτόνισσας που σας μίλησα στο άρθρο της Ταραντούλας, με αγνό παρθένο λάδι και βαλσαμόχορτο ή χόρτο του Αι-Γιάννη και έμεινε στον ήλιο για σαράντα (σε μας πάνω απο 40) μέρες.

Κλαδέψαμε τα κλήματα στις κληματαριές και τα γιασεμιά που είχανε γλυτώσει τον περασμένο χιονιά. Τις τριανταφυλλιές που είχανε πετάξει μάτια, λυπήθηκα να τις κλαδέψω. Άσε που οι βέργες τους έχουν περάσει πάνω απο την κληματαριά και κάνουν όμορφο στεφάνι που θα ανθίσει προσεχώς και δεν θα χρειαστούμε Μαγιάτικο.
Στον τόπο συνηθίζουν να δίνουν παρωνύμια, έτσι εμάς μας λένε Αθηναίους αλλά και εμείς τους κολλήσαμε τα δικά μας, η γηραιά, ο Τζιμ Λόντος(λόγω δύναμης), το τεχνικό μεροκάματο( ο εργάτης που ό,τι και αν κάνει όσες ώρες και αν εργαστεί απαιτεί" ένα τεχνικό μεροκάματο")!


Ο κήπος είχε γεμίσει λάπατα και άλλα χόρτα, αλλά δεν είχα καμμία διάθεση να τα μαζέψω και πολύ περισσότερο να μαγειρέψω. Ανεβήκαμε στα Πικουλιάνικα για ζεστή σοκολάτα με γεύση φουντούκι και απεριόριστη θέα στη μικρή κοιλάδα και στα παλάτια του Μυστρά, πήγαμε στο Παρόρι να δοκιμάσουμε το συκώτι λαδορίγανη του Στράτη, τον μπακαλιάρο σκορδαλιά και τα ζουμερά του σουβλάκια και στον Αγιάννη τους λαχανοντολμάδες και τα άγρια χόρτα.
Το βράδυ στο τζάκι, ακούγαμε το δυνατό αέρα που στροβιλιζόταν με θόρυβο απο τα ανοίγματα που αφήνει ο Ταΰγετος προς την πεδιάδα. Στα κάρβουνα, στην άκρη, ψήσαμε το φημισμένο λουκάνικο του Άγι με τις πορτοκαλόφλουδες. Κραιπάλη! Όσο για το κρασί, το ντόπιο κονιακί, που ευφραίνει καρδία και πνεύμα.
Αετό δεν αμπολήσαμε, γιατί λείπανε τα παιδιά σκορπισμένα στις εκδρομές τους. Παλαιότερα στην περιοχή κολωνιάζανε αερόστατα! Μικρές αυτοσχέδιες κατασκευές, σαν καμινάδες, με πολύχρωμα χαρτιά, ιδίως κόλλες μπλε και νομίζω κερί για τον απαραίτητο ζεστό αέρα. Θυμάμαι τα ξαναμένα παιδικά και εφηβικά αγορίστικα πρόσωπα. που παρακολουθούσαν τρέχοντας την πορεία τους, μην πέσουν σε εχθρική γειτονιά. Τέτοια συμμετοχή σε παιχνίδι, δεν έχουν τα σημερινά μας παιδιά, δυστυχώς.


Στην επιστροφή, άνετα γιατί φύγαμε νωρίς, το email μου ήταν γεμάτο απο την αγάπη σας και τα μηνύματά σας αλλά και επικοινωνίες φίλων.
Ο ένας μου ευχόταν καλό μήνα και μου έστελνε το image του Μητσοτάκη που ανεβοκατεβάζει τον ώμο, ο άλλος για την πρόσκληση δουλειάς που έλαβε απο χυμώδεις διευθύντριες πωλήσεων, ο τρίτος ένα ηχητικό απο τα ΚΤΕΛ Τρικάλων ο αθεόφοβος! Έλαβα και ένα με πολλές πληροφορίες για την πολιτιστική ιστορία της Περσίας και θα δούμε πως θα το αξιοποιήσω. Μακάρι να το είχα λίγο νωρίτερα.
Ειχα στα σκαριά δυο αρθράκια ένα που ξεπεράστηκε και ένα για τα Oscar, προτίμησα όμως η επαφή μας να έχει την εξομολογητική φιλική χροιά της προσέγγισης και όλα θα ακολουθήσουν.
Ξετυλίγοντας το κουβάρι της επικοινωνίας μας, θέλω να αφιερώσω στην αγαπητή μου Juanita ένα τραγουδάκι, που τραγούδαγε τέτοια εποχή η μάνα μου (εδώ με τη Cesaria Evora-Besame mucho) και εκείνη θα καταλάβει.
-Εντάξει και σε όλους σας, αυτό, Sodade, απο τον ίδιο κύκλο τραγουδιών.-

22 Comments:

Blogger morgana said...

τι ομορφα που τα λες!

μ αρεσει να σε διαβαζω γιατι μου ευφραινεις την καρδιαν!!!

3:26 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger John boy said...

Sodade sodade
Sodade
Dess nha terra Sao Nicolau...

χμμμ...

και που να ακούσεις το κλασικó Greenfield δια στόματος Cesaria με πορτογαλλέζικους στίχους σε ρυθμό Morna, τη χαρακτηριστική μουσική του Cabo Verde!

3:34 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Ετσι γινεται παντα με την καθημερινοτητα.Μας πληγωνει και μας γυριζει πισω στη μιζερια...


Χρονια πολλα στις Γυναικες.

4:10 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλώς μου τα!
-Τα δικά σου Μorgana, ευφραίνουν και το ..πνεύμα!
-Kαλό μου armiriki, ιδού η Ρόδος εεε το Yousendit.com, δώσε μας δείγμα αν το έχεις σε αρχείο!
-Βρε παραπονιάρικο drugstv, όχι και να μας πληγώνει η καθημερινότητα, απλά δεν μας..απογειώνει!
Σε ευχαριστούμε αι γυναίκαι/ρέγκε
(αν και προσωπικά θύμωνα με την ξεχωριστή επέτειο, μου στερούσε τυπικά, τη δυνατότητα να θεωρούμαι ίση/ισότιμη με τον άνδρα)

5:34 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger alombar42 said...

Εμένα μου αρέσει η καθημερινότητα.
Αλλά μου αρέσει πιο πολύ η καθημερινότητα μερικών άλλων, ονόματα δε λέμε αλλά φτιάχνουν κάτι ποστ, εντελώς ανοιξιάτικα βρε παιδί μου.

Ισότητα σου λέει μετά... Μερικοί άνθρωποι είναι πιο ίσοι από τους άλλους, πάει και τελείωσε!

((Εχουν λέει τσακίσει το βαλσαμόχορτο αυτοί που το πουλάνε - καταστρέφουν ή ξεριζώνουν λίγα φυτά κάθε φορά αντί να κόψουν λίγα κλαδάκια από πολλά φυτά κι έτσι μειώνεται σημαντικά ο αριθμός τους. Γίνεται λέει όλο και πιο σπάνιο, εκεί που ήταν κοινός τόπος. Για την περιοχή σας μιλάω, Καστόρι και γύρω.))

5:57 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Mirandolina said...

Καλή Σαρακοστή να χουμε, Κατερίνα.

6:15 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Λαμπρούκος said...

Tι άσχημα που περάσατε μετά του συζυγάτου σου.

Πόσο πολύ σε λυπόμαστε.

Εμείς πάλι εδώ στην πόλη περπατήσαμε σε υπέροχα ασφαλτοστρομένους δρόμους, αντικρύσαμε όμορφα σκονιεσμένες πολυκατοικίες και αποφύγαμε το αηδιαστικό πέταγμα του αετού που μας προκαλέι πονκέφαλο.

Οι τυχερούληδες

6:53 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Citronella said...

Καλώς μάς ήρθες Κατερίνα, με τις μαργαρίτες και τον βουνίσιο αέρα:)

Και μαζί το πάντα μεθυστικό άρωμα της mar azul του Cabo Verde.. να μάς μαγεύει και μες στο καταχείμωνο!

7:49 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Angelito said...

Γεια σου Κατερινιώ με τσι ομορφιές σου!...

8:39 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

-Μου το είπε η "γηραιά", η γειτόνισσά μου, Αlombar42. Μάλιστα η ίδια πήρε σποράκια και φύτεψε στον κήπο της. Έχει μια σοφία αυτή η γυναίκα..
Αλλά είναι απο αυτούς που τους αρέσει η καθημερινότητα των άλλων! Έχω "φοβηθεί" το αυτί και το μάτι της!
-Επίσης γλυκειά Mirandolina, επίσης!
- Ξινούτσικο υφάκι ή μου φαίνεται Λαμπρούκο μου? Αντε την άλλη φορά θα σε πάρω μαζί μου, το υπόσχομαι!
Υπάρχει νομαρχία ΚΑΙ στη Σπάρτη!
-Ανανεωμένη Snowflake μου, αυτή είναι η λέξη. Χαίρομαι που σου αρέσει η μουσική επιλογή! Φιλώ σε!

8:43 μ.μ., Μαρτίου 08, 2006  
Blogger street spirit said...

καλώς ήρθες, πάντα τέτοια, νομίζω ότι έκανες πολύ καλά με το ποστ, τις στιγμές σου, τις φωτό και τα τραγούδια που μοιράστηκες μαζί μας ;)

12:28 π.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Ευχαριστώ street spirit! Kαλώς σας βρήκα!

12:53 π.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Blogger Epicuros said...

Τι νου θύμησες! Υπέροχη η περιγραφή σου της εξόδου. Εγώ στάθηκα στα υπέροχα λουκάνικα με πορτοκάλι. Από την άλλη Μάνη, τη Μεσσηνιακή τα θυμάμαι. Την εποχή που τα έφτιαχναν στα σπίτια, με κομματάκια κρέας και όχι κυμά και με κομμάτια πορτοκάλι φλούδα και όχι ξύσμα. Τώρα οι χασάπηδες και οι βιομηχανίες τα έχουν μπασταρδέψει και δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που ξέραμε!

Η άνοιξη στη Ν. Πελοπόννησο (και σε όλη την Ελλάδα) είναι μύηση!

6:29 π.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

-Angelito μου ήμουν βέβαιη ότι δεν ..υπήρχες, όταν δημοσιεύτηκε το σχόλιο/απάντησή μου.
Γειά σου και σένα φίλε μου!Ελπίζω η άνοιξη να είναι χιονισμένη ακόμα, στη Δράμα.
-Εpicuros καλέ μου, αξίζει να δοκιμάσεις Άγι! Θυμίζουν τα παλιά σπιτικά. Όσο για την Άνοιξη τη νοιώθεις σαν σιγομίλημα στη φύση,στις φουσκοδενδριές, στα πουλάκια. Που βρέθηκαν τόσα γλυκόλαλα πουλιά στην ταράτσα μου 6.30 το πρωί, (λές να "βλέπουν" το blog μου και κείνα;) ;)
Μου είπαν ότι χιόνισε μέχρι χαμηλά στον Ταΰγετο, χθές. Αλλά αυτό δεν ακυρώνει την εποχή.

8:57 π.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Blogger Citronella said...

H Cesaria είναι από τις λίγες περιπτώσεις που ενώ έχει "φορεθεί" τόσο πολύ, δεν τη βαριέμαι εύκολα!
Μόλις μερικές μέρες πριν είχα θυμηθεί κι εγώ το Sao Vicente - τα πάντα όμορφα του Ιντερνετ:)

Καλημέρα κι από εδώ, Κατερίνα μας!

12:03 μ.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Anonymous Ανώνυμος said...

Εκτός απο τή φύση η Σπάρτη έχει μονο Φαγάδικα???????

5:58 μ.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

-Καλησπέρα Snowflake μου, πράγματι έχει ένα δικό της ηχόχρωμα.
-Τι εννοείς ακριβώς ανώνυμε? Όλα τα αξιοθέατα που δεν έχουν σχέση με τη φύση, τα έχουμε δεί άπειρες φορές.

10:01 μ.μ., Μαρτίου 09, 2006  
Blogger Juanita La Quejica said...

Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!

12:14 μ.μ., Μαρτίου 11, 2006  
Blogger ellinida said...

Ομορφα ! Φαντάζομαι πήρες την δόση σου για ν'αντέξεις στο κλεινόν άστυ . Ερχεται Πάσχα και θέλουμε πλήρη περιγραφή .

8:16 π.μ., Μαρτίου 12, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Καλησπέρα κορίτσια!
-Πάντα στη σκέψη μου Juanita!
-Εllinida, θα θυμίζει.. σχολική έκθεση φοβάμαι! ;)
Ίδωμεν, αν αξίζει, αν κάτι κάνει κλικ (γιατί Πάσχα μπορεί και να είμαστε αλλού) :)

7:48 μ.μ., Μαρτίου 12, 2006  
Blogger landlord45 said...

Sodade...αυτό το τραγουδάγαμε αγκαλιά με την κόρη μου τέσσερα καλοκαίρια πίσω , σε κάποια γωνιά της Χαλκιδικής.
Στο βάθος ο καιρός που φόρτωνε , η άμμος που σηκώθηκε στ'ακροδάχτυλά της , η θάλασσα που γκρίζαρε και το μωρό μου στην αγκαλιά μου τυλιγμένο με μια πετσέτα που έσταζε απο παντού αλάτι..
"Μπαμπά , θα μου το βρεις αυτό το τραγούδι ; "

Eυφραίνεις καρδίαν πράγματι,τρώω γερά flashback κάθε που περνάω αυτή την πόρτα :-)

8:25 π.μ., Μαρτίου 15, 2006  
Blogger Katerina ante portas said...

Με πολλή αγάπη τότε για την κόρη σου και το sodate θα είναι ένας δεσμός ανάμεσά σας για το μέλλον, για εκείνη τη στιγμή στη Χαλκιδική.
(Ευχαριστώ)

11:30 π.μ., Μαρτίου 15, 2006  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.