Δευτέρα, Οκτωβρίου 29, 2007

To ανέκδοτο της Dευτέρας



Δευτέρα, τσαγκαροδευτέρα σήμερα..Το email μου βρίθει αλλουτέρων! Έλαβα την πέμπτη επιστολή -κακογραμμένα αγγλικά- από διάφορους ibrahim, ali klp διευθυντές ανύπαρκτης αφρικανικής τράπεζας που με καλούν να επενδύσω, χωρίς risk!! To εγγυώνται!!
Άραγε τι κάνει κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις των ιντερνετικών μασκαράδων και μικροαπατεώνων;
Έλαβα επίσης ένα μήνυμα ίσως αναπαραγωγή άρθρου εφημερίδας για τους χλιδάνεργους. Τους σπουδαγμένους και πολύ μορφωμένους σημερινούς νέους, που μένουν με τους γονείς τους έστω και αν έχουν φτάσει τα τριάντα.. Ένα καυτό ζήτημα θέτει το άρθρο (και ένα.. προβληματισμό η Aqua)...

Σύμφωνα με μια έρευνα των Νέων, 8 στους 10 νεοπροσληφθέντες στην Ελλάδα αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ. Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Marc για το Έθνος, τo 56% των Ελλήνων ηλικίας 18-30 αμείβεται με λιγότερα από 700 ευρώ το μήνα. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.
Από τους τριαντάρηδες, μόνο το 29,5% ζουν εντελώς ανεξάρτητοι από τους γονείς.
Ένα 31,4% συντηρείται αποκλειστικά από αυτούς.
Μπορείτε να συλλάβετε αυτά τα νούμερα;
Αν κάποιος ξένος τα διαβάσει θα συμπεράνει πως είμαστε μια κοινωνία υπό κατάρρευση, όπου οι νέοι δεν μπορούν να παράγουν πλούτο, οπότε τρώνε τον πλούτο που έχει συσσωρεύσει η προηγούμενη γενιά, μέχρι αυτός να τελειώσει, οπότε προφανώς η χώρα μας θα χρεοκοπήσει.
Η ίδια η οικογένεια έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες. Σε όλους τους Μεσογειακούς λαούς εμφανίζεται αυτή η απεριόριστη λατρεία για τα παιδιά, η οποία εύκολα παίρνει όχι-και-πολύ-υγιείς διαστάσεις. Οι γονείς ουσιαστικά «πληρώνουν» το παιδί για να μην τους φύγει. Σε άλλες, βορειότερες χώρες συνηθίζεται να το σουτάρουν (με αγάπη) μόλις τελειώσει το σχολείο, για να τραβήξει το δικό του δρόμο, να κάνει τα δικά του λάθη, να σταθεί στα δικά του πόδια, να μάθει και ωριμάσει.

Ορίστε; Δεν ξέρουν να παράγουν πλούτο λέτε; Λάθος πολύ μεγάλο λάθος.. Μυαλό και γνώσεις διαθέτουν, θέληση επίσης, αλλά.. Όμως η πολιτεία θέλει άραγε ακριβώς αυτό; Έχω την εντύπωση ότι τους θέλει υπαλλήλους,ελεγχόμενους και καταναλωτές..Αλλοίμονο αν ξεφύγει ο πλούτος από τα γνωστά τζάκια..
Έτσι πολλά καλά μυαλά, στην πρώτη ευκαιρία φεύγουν από τη χώρα και αφήνουν τους μίζερους και ομφαλοσκοπούντες να "πουλάνε μούρη" και να εισπράττουν και πανωφακελλάκια. Τα είδαμε πρόσφατα με το θέμα υγείας του αρχιεπισκόπου,το είδαμε με τους νέους επιστήμονες που ήθελαν να επιστράψουν, πως αντιμετωπίστηκαν από το κατεστημένο..
Ο φίλος μου ο Μ.Σ. διάβασε προφανώς ότι θα ασχοληθώ με την απιστία και μου έστειλε το ανεκδοτάκι του! Το γράφω με δικά μου λόγια να εξοικονομήσω χώρο:

"Η σύζυγος ναυτικού, για να διασκεδάσει την ανία της, άνοιγε την πόρτα της σε όποιον ευειδή και πρόθυμο για παρέα συμπολίτη της.
Μια μέρα χτυπά η πόρτα, ήταν ένας γνωστός της πρόθυμος για παρέα και κρατούσε και ένα κουτί σοκολατάκια! Με τα πολλά φτάσανε και στην κρεββατοκάμαρα και πάνω στα προκαταρκτικά χτυπά η πόρτα!
-Θεέ μου, ο άνδρας μου! λέει αυτή και κρύβει τα σοκολατάκια και τον συμπολίτη στην ντουλάπα.
Αλλά ήταν ένας άλλος πρόθυμος, που ήρθε με μιαν ανθοδέσμη λουλούδια και ανυπόμονος να φθάσει ως την κρεββατοκάμαρα. Πάνω που ήρθανε πολύ κοντά, ξαναχτυπά το κουδούνι!
-Θεέ μου ο άνδρας μου! λέει πάλι αυτή και κρύβει τον δεύτερο με την ανθοδέσμη κάτω από το κρεββάτι.
Όμως και αυτή τη φορά ήταν κάποιος τρίτος συμπολίτης, που ήρθε και με άδεια χέρια! Φτάνει και αυτός ως την κρεββατοκάμαρα και το κουδούνι ξαναχτυπά.
-Θεέ μου, (τι καλή γυναίκα,θρήσκα!) ο άνδρας μου, λέει αυτή και τι να κάνει τι να κάνει βγάζει τον "με άδεια χέρια" στο μπαλκόνι.
Πραγματικά ήταν ο άνδρας της που ήρθε ξαφνικά. Πάνω στις τρυφερότητες την φέρνει στην κρεββατοκάμαρα! Τι να κάνει τώρα αυτή, πως να βγάλει τους άλλους έξω..
-Καλά, του λέει με νάζι, έτσι ήρθες με άδεια χέρια; Πως θα θελα τώρα να έκανε ο αγ.Φανούριος(είπαμε θρήσκα γυναίκα) το θαύμα του και να φανερωνόταν ένα κουτί σοκολατάκια!
Ανοίγει η ντουλάπα με φόρα και ο "πρώτος", προτείνει το κουτί σοκολατάκια και λέει:
-Κυρία μου, εκ μέρους του αγ. Φανουρίου, ένα κουτί σοκολατάκια! Και γίνεται καπνός!
-Καλά, ξαναλέει ζουζουνίζοντας εκείνη στον αποσβολωμένο σύζυγο, εσύ ούτε ένα λουλουδάκι δεν σκέφτηκες να μου φέρεις; Πως θα ήθελα τώρα να..
Πριν προλάβει να τελειώσει πετάγεται και ο "δεύτερος" κάτω απ το κρεββάτι και προτείνει την ανθοδέσμη!
-Κυρία μου, εκ μέρους του αγ. Φανουρίου, λουλούδια! Γίνεται και αυτός καπνός..
Ζουζουνίζει η άλλη και κλείνει το ανοιχτό στόμα του αποσβωλομένου με ένα καυτό φιλί,ώσπου ο τρίτος" που ήταν στο μπαλκόνι και άρχισε να τουρτουρίζει, εισβάλλει και λέει στον εμβρόντητο:
-Εκ μέρους του αγ. Φανουρίου, μήπως θέτε και τίποτε άλλο γιατί είναι 7 και κλείνουμε;"

Kλικ πάνω στον mr Bean να τον δείτε να σας γνέφει! (Ευχαριστώ Juanita!)

Ευχές καθυστερημένες, σαν το τριαντάφυλλο της γλάστρας μου για εορτάζοντες φίλους και bloggers.
Τη Χανιώτισα Δήμητρα Μκ, τη φίλη και κουμπάρα Δήμητρα Σ. τον Δημήτρη Παυλάκη, τον Δημήτρη-Footsteps, το Δημήτρη τον ταξιδευτή και βέβαια τον π.Δημήτριο στο Σταυροδρόμι.

Όσο για μουσική, σας παραπέμπω στην playlist του φίλου μας
Domingo, απ΄όπου δεν ξεκολλάω σήμερα!
Oπωσδήποτε όμως αξίζει να προσέξετε το Knocking on Heavens door!
Η φωτογραφία είναι της Ιωάννας Μ.

Ετικέτες ,

21 Comments:

Blogger Τζων Μπόης said...

Αγαπητή Κατερίνα,

Μου επιτρέπετε να κόψω πάλι πρώτος από το κέικ;

Τι κομμάτι κι αυτό (το μουσικό εννοώ)!
Από τα πολύ αγαπημένα μου!
Σε ευχαριστώ για την ακρόαση, δεν φανταζόμουν Κατερίνα ότι θα ήσουν κι εσύ - ατ δε σέιμ ταιμ βεβαίως - τόσο ροκού και εστέτ (με το συμπάθειο πάντα)

3:11 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Χα χα να είσαι καλά!
(Τι έγινε είμαστε σε ώρα ρεμ ή καρότου;) :)
Για το ανέκδοτο, τι λες; Η δεν ταιριάζει σε εστέτ;

3:14 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Τζων Μπόης said...

ένας εστέτ μπορεί να τα εκτιμήσει όλα αγαπητή Κατερίνα!
Ένας εστέτ είναι πρώτα από όλα και πάνω από όλα λάτρης της ίδιας της ζωής.

Μαστίγιο!
Συγκεκριμένα αυτομαστιγώνομαι για να τελειώσω οπωσδήποτε σήμερα κάτι γρήγορα, αξιόπιστα και κυρίως πγιοτικά!

3:47 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Juanita La Quejica said...

Καλή Εβδομάδα!
Τα υπόλοιπα από κοντά.

5:55 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger fevis said...

Χαχαχαχα!!!Κορυφαίο το ανέκδοτο... Να είσαι καλά...:-)

6:18 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

-Πάνω απ' όλα η πγιότητα αγαπητέ Τζων Μπόη!

-Επίσης αγαπητή μου Juanita, εις το επανιδείν.

-Να είσαι και εσύ καλά Fevis μου, πάντα χαρούμενη!

6:58 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Marina said...

Θα υποψιάζεσαι φαντάζομαι Κατερινάκι ότι οι Μεσογειακοί λαοί έχοντας χαμηλό ή και ανύπαρκτο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας αναγκάζονται να δημιουργούν την ευρύτερη οικογένεια που εσαεί στηρίζει τα παιδιά και αντίστοιχα εκείνα στηρίζουν τους γονείς ώσπου να πεθάνουν. Οι Βόρειοι λαοί που είναι και πλουσιώτεροι, έχοντας λύσει θέματα προνοιας, "σουτάρουν" τα τέκνα απο τα 18 για να γνωρίσουν τον κόσμο.

10:02 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Domingo said...

Τα όμορφα τραγούδια όμορφα διασκευάζονται, έτσι Κατερίνα;
(το ανέκδοτο θεόπνευστο)
Καλό βράδυ ;)

10:28 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Mπα Μarina μου, αυτό γινόταν κάποτε..Τώρα υπάρχει και στους ευρωπαϊκούς μεσογειακούς πληθυσμούς, υπογεννητικότητα τέτοια, που μάλλον δεν συνηγορεί ως προς τους λόγους ασφαλείας. Είναι η ανάγκη της μεσογειακής οικογένειας να είναι δεμένη συναισθηματικά..

11:12 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Domingo μου τι να κάνουμε, τα ωραία τα εκτιμούμε! Σε συγχαίρω για τις επιλογές σου!

11:13 μ.μ., Οκτωβρίου 29, 2007  
Blogger witch of daffodils said...

σωστή η θρησκευόμενη :))

πολύ σωστά το θέσατε για τους νέους, η πολιτεία (το σύστυμα να πω) τους θέλει υπαλληλους (υπο-αλληλων) χαμηλά αμοιβόμενους, εξαρτημένους. Μια χαρά εκλογική πελατεία!

10:51 π.μ., Οκτωβρίου 30, 2007  
Blogger tassoula said...

To τραγούδι και η συγκεκριμένη εκτέλεση είναι τέλειο!!
Καλημέρα και καλό υπόλοιπο εβδομάδας!!

11:19 π.μ., Οκτωβρίου 30, 2007  
Blogger patsiouri said...

Από την άλλη...με 700+800 το μήνα σπίτι δέν ανοίγει...κακά τα ψέματα.΄Ξέρω πολύ κόσμο που θέλει να κάνει παιδάκι αλλά προς το παρόν ούτε τους εαυτούς τους δέ μπορούν να ζήσουν. Είμαι στη ζόρικη ηλικία βλέπετε...
Φέτος μένω πάλι με τη μαμά μου για λόγους υγείας,΄εχω να πώ πως επιτέλους δέν αγχώνομαι για το άν θα έχω χρήματα να φύγω ένα διήμερο.
Τα 2 προηγούμενα χρόνια που ζούσα μόνη έβλεπα εφιάλτες πως ξυπνάω και δέν έχω να φάω, τίμια!

Το τραγουδάκι είναι κορυφαίο!

2:42 μ.μ., Οκτωβρίου 30, 2007  
Blogger aeipote said...

Να είσαι καλά! Γέλασα πολύ με το ανέκδοτο και τον κ. Άτκινς. . .

Καλό Απόγευμα

2:49 μ.μ., Οκτωβρίου 31, 2007  
Blogger An-Lu said...

Για τους "χλιδοάνεργους" είναι μεγάλο το θέμα και δεν εξαντλείται εύκολα.
Γιά το ανέκδοτο...τέλειο!

1:55 μ.μ., Νοεμβρίου 01, 2007  
Blogger e-monk said...

Κάποιοι άνδρες αγαπούν τόσο τη γυναίκα τους που για να μην τη φθείρουν, χρησιμοποιούν γυναίκες άλλων.

1:24 π.μ., Νοεμβρίου 02, 2007  
Blogger e-monk said...

Ενα σχολιο για τον τροπο που σκέφτονται οι γυναίκες
-------------------------------


Ένας άντρας έκανε τη συνηθισμένη του βόλτα περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας λέγοντας την προσευχή του. Ξαφνικά λέει δυνατά:...
- Θεέ μου σε παρακαλώ, άσε με να σου κάνω μια ευχή! Και τότε μονομιάς, οι ουρανοί σκοτεινιάζουν, σύννεφα απλώνονται από πάνω του και η φωνή του Θεού από το υπερπέραν ακούγεται να λέει:
- Επειδή ανέκαθεν προσπαθούσες και ήσουν πιστός σε Εμένα με κάθε τρόπο, θα σου δώσω την ευκαιρία να κάνεις την ευχή σου.
Κι ο τύπος λέει:
- Θέλω να φτιάξεις μια γέφυρα μέχρι την Αντίπαρο, έτσι ώστε να πηγαίνω με το αμάξι μου όποια ώρα θελήσω.
Ο Κύριος του απαντάει:
- Το αίτημα σου είναι καθαρά τεχνοκρατικό. Φαντάσου τις δαπάνες ενός τέτοιου εγχειρήματος. Τα χιλιάδες στηρίγματα που θα χρειάζονταν και θα έφταναν τα βάθη του Αιγαίου! Το τσιμέντο και το ατσάλι που θα χρειαζόταν! Μπορώ να το κάνω αλλά μου είναι δύσκολο να εκπληρώσω την επιθυμία σου για ένα ζήτημα τόσο πεζό. Μπορείς να σκεφτείς κάτι άλλο; Μια ευχή που θα με τιμούσε και θα με δόξαζε.
Ο άντρας σκεφτόταν για πολύ, πολύ ώρα. Τελικά λέει:
- Θεέ μου, εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω τις γυναίκες. Θέλω να ξέρω πώς νοιώθουν μέσα τους, τι έχουν στο μυαλό τους όταν δε μιλούν, γιατί κλαίνε, τι εννοούν όταν λένε "όχι" και πώς μπορώ να κάνω μια γυναίκα αληθινά ευτυχισμένη.
Μετά από λίγα λεπτά σκέψης ο θεός του λέει:
- Θέλεις δύο λωρίδες ή τέσσερις σε εκείνη τη γέφυρα;


στο blog μου υπάρχουν........ χρηματοδοτούμενα σεμινάρια για να μάθετε πως σκέφτονται οι γυναίκες

1:43 π.μ., Νοεμβρίου 02, 2007  
Blogger σα said...

Κατερίνα είσαι πάντα καίρια αλλά και απολαυστική. Χαλαρώνω και ξεκουράζομαι όταν περνώ απ΄ τη γειτονιά σου. Νάσαι πάντα καλά.

2:09 π.μ., Νοεμβρίου 02, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Kαλημέρα σε όλους σας. Άργησα λιγάκι, αλλά εδώ είμαι!

-Witch of daffodils, εκλογική πελατεία λέτε, συμφωνώ και ..περήφανη που εκλέγει!
-tassoula μου,επίσης, καλή εβδομάδα!Δες και το επόμενο τραγούδι, έχω χορέψει ρομαντικά slow σε πάρτυ.. :)
-patsiouri είναι μια μεγάλη πονεμένη ιστορία που πρέπει να τη θίξουμε δυνατά και σε άρθρο. Ποτέ τόσο μορφωμένοι, τόσο ταλαντούχοι νέοι άνθρωποι δεν πληρωνόντουσαν τόσο λίγο..
-aeipote να είσαι και εσύ καλά! Ο κ. Άτκινς! Τυχαία βλέπω στο κανάλι της βουλής μια συνέχεια με άψογο βρεττανικό φλέγμα και τον Άτκινς, μαύρη οχιά στο μέτωπο.Μπορεί και μιλάει! :)
-an Lu μου, έτσι-έτσι!
-e-monk(δις!)Μας τελείωσες με τις αντίρροπες τάσεις,φιλο και μισο- γυνικές! Καλό το ανέκδοτο, συνεισφέρεις!
-σα αγαπητά, πάντα με καλοπροαίρετη διάθεση και καλά λόγια! Ευχαριστώ πάρα πολύ που περνάτε και "από τη γειτονιά"! Ευπρόσδεκτα πάντα!

12:35 μ.μ., Νοεμβρίου 05, 2007  
Blogger KitsosMitsos said...

Ωραίο το ανέκδοτο. Και ας είναι και Δευτέρα!

12:32 μ.μ., Νοεμβρίου 10, 2007  
Blogger Katerina ante portas said...

Aκόμα και το Σάββατο, "τρώγεται" φίλε kitsosmitsos, ακόμα! :)

7:58 μ.μ., Νοεμβρίου 10, 2007  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

noimage

Powered by Blogger


clock-desktop.com
  • Easy-Hit-Counters
  • Free Web Countersfrom18.11.05
  • Click for Athens, Greece Forecast Creative Commons License
    Αυτό έργοαναφορά www.katerinaanteportas.blogspot.com χορηγείται με άδεια 3.0 Unported.