Πάρκο Ριζάρη ο κήπος...Επιτέλους εγκαίνια!

Νενικήκαμεν!!
Στις σημερινές ειδήσεις διαβάζω
Σήμερα Σάββατο, στις 18:00 το απόγευμα ανοίγει τις πόρτες του, για τους συμπολίτες και τους επισκέπτες της πρωτεύουσας, το πάρκο Ριζάρη. Σε δήλωσή του ο Δήμαρχος Αθηναίων, Νικήτας Κακλαμάνης, τονίζει ότι με τη γενναία χορηγία του Ιδρύματος Πατέρα αλλά και των ανθρώπων του Δήμου Αθηναίων, δόθηκε στους πολίτες ένα πάρκο που μαζί με τον υπό διαμόρφωση χώρο πίσω από το Βυζαντινό Μουσείο, και αυτόν του λυκείου του Αριστοτέλη, αποτελούν μια τριλογία πολιτιστικού και περιβαλλοντολογικού περιπάτου.
Στα σχόλια δε του προηγούμενου άρθρου, ο φίλος μας ο Δημήτρης ο Ταξιδευτής μου φέρνει τα συγχαρήκια :
Κατερινα καλημερα
σημερα θα γινουν τα εγκαίνια του Παρκου στην Ριζάρη εχεις προσκληση απο τον αντιδημαρχο τον κ. Νικο Αβραμιδη να παρευρεθεις
να περνας καλα
Δημητρης
Επιτέλους, περισσότερο πράσινο στο γκρί των πόλεων, μετά μάλιστα τη δοκιμασία της φωτιάς που αφάνισε την χαρίεσσα Αττική..
Ήταν από τα πρώτα θέματα κινητοποίησης στον χώρο των blog!! Πλαισιώθηκα αμέσως από όλους τους bloggers της εποχής, ξεκινήσαμε από την τότε Δήμαρχο κ.Μπακογιάννη και φτάσαμε μέχρι τον επίτροπο E.E κ.Δήμα, αλλά και τον Πρωθυπουργό κ.Καραμανλή και τον Υπουργό Περιβάλλοντος κ.Σουφλιά!
Τόσο οι παλαιότεροι (π.χ. Arcoudos, Μindstripper, η Juanita, η πολυτάλαντη Rodia που μας έφτιαξε τα banners,η Marina, ο ποιητής Γεώρ.Πίττας, που βοήθησε με τον Ευρωπαίο επίτροπο,o SotKan, ο Γιάννης Καρακατσάνης που μας βοήθησε προγραμματιστικά με τα standar κειμένου email και οι νεώτεροι (πχ.OPhilos, H tassoula),η An-Lu, όλοι οι φίλοι γενικά, που θα δείτε σε παλαιότερα δημοσιεύματα να σχολιάζουν ή να κινητοποιούνται(συγνώμη αν ξέχασα,αδικώντας κάποιον..).Επίσης η Φιλοδασική, μας είχε παραχωρήσει forum.. Όλους τους ευχαριστώ άλλη μια φορά και τους συγχαίρω!

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου, "Στο πάρκο της Ριζαρείου φυτεύτηκαν 10.000 τ.μ. πρασίνου με 98 δέντρα, 406 θάμνους και 9.000 τ.μ. χλοοτάπητα, τοποθετήθηκαν τρία πανέμορφα γλυπτά ιδιοκτησίας του Δήμου Αθηναίων, («Μαζικοποίηση» - γλύπτη Γ. Λάμπρου, «Πλαστικό όραμα» - γλύπτη Γ. Καλακαλά και «Σύνθεση» - γλύπτη Χ. Καπράλου), διαμορφώθηκαν διάδρομοι περιπάτου σε 3.000 τ.μ. και φωταγωγήθηκε το σύνολο του πάρκου με 130 φωτιστικά".

Υστερον ! Ευχαριστούμε βέβαια και συγχαίρουμε πρώτιστα το Ίδρυμα Πατέρα, τον κ.Δήμαρχο Νικήτα Κακλαμάνηκαι το Δ.Σ.-αντιδημάρχους κλπ
Ακούμε Scorpions, Send me an Angel..


Yστερον: Φωτορεπορτάζ επι των εγκαινίων.

Ο κήπος της Ριζάρη

Illusion! Ο θαυμάσιος κήπος της εικόνας, δεν έχει καμία σχέση με τον κήπο του τίτλου μας, καμία επίσης σχέση με οποιονδήποτε κήπο, δημοσίας διαχείρισης και προσπέλασης. Πρόκειται για τη φωτογραφία ενός εγγλέζικου πάρκου, όχι στο Λονδίνο αλλά σε μια άσημη πόλη της νοτιοδυτικής Αγγλίας.
Εκεί που οι άνθρωποι, γνωρίζουν τη σημασία που έχει στην πολεοδομία, στην οικολογική ισορροπία αλλά και στη σωστή ψυχολογική δόμηση για τον αστό που ξέφυγε από τη φύση, η δημιουργία δημόσιων κήπων. Πράσινων κήπων με δένδρα και πολύχρωμα λουλούδια , οάσεις στην ένταση και στους ρύπους της πόλης, καταφυγή και ανάπαυση περιπατητών, νέων, παιδιών και γέρων.
Ο κήπος της Ριζάρη, μεγάλος σε έκταση, με δένδρα και δείγμα αρχικής προσπάθειας για τη συντήρησή του, με διαφορά υψομετρικών για μια καλή αεροβική πεζοπορία, θα μπορούσε να είναι ένας μεγάλος πνεύμονας στο κρίσιμο κυκλοφοριακό τρίγωνο του κέντρου και να συντελεί στην αναψυχή και την άσκηση, του ταλαιπωρημένου Αθηναίου πολίτη ή επισκέπτη.
Στις αρχές του καλοκαιριού, τον διέσχιζα καθημερινά, πηγαίνοντας για κάποιες φυσικοθεραπείες και από το σταθμό του ΜΕΤΡΟ μέχρι το φανάρι της Πινακοθήκης, ένοιωθα με ευγνωμοσύνη την εκπομπή της δροσιάς των αφημένων στην τύχη τους δέντρων του. Μια μέρα, στην επιστροφή, μεσημεράκι πια, διαπιστώνω, ότι λόγω απεργίας ούτε το τραίνο αλλά ούτε κανένα μέσον μαζικής μεταφοράς ήταν στη διάθεσή μου. Επειδή η απεργία έληγε σε μιάμιση ώρα, σκέφθηκα να παραμείνω στο πάρκο και να περιμένω.
Το θέαμα αποκαρδιωτικό. Εκεί που υπήρχαν δένδρα και σκιά δεν υπήρχαν παγκάκια. Ο χώρος θεόξερος , μόνο δίπλα ακριβώς στην είσοδο του ΜΕΤΡΟ, ίσως γιατί κάποιοι το πρόσεχαν, γκαζόν και πράσινο. Τότε σαν όαση, είδα προς το Πολεμικό μουσείο, μια στρογγυλή συστάδα δέντρων , υποψία γκαζόν, δυο παγκάκια., πυκνή σκιά.
Με ανακούφιση προσέγγισα τον μικρό παράδεισο στη ντάλα του μεσημεριού. Στην τσάντα μου έχω πάντα βιβλίο, αλλά δεν το έβγαλα, δεν χρειάστηκε. Στάθηκα εκεί σιωπηλή και ξαφνικά έγινα ένα με τον κήπο. Ο θόρυβος του κυκλοφοριακού των μεγάλων δρόμων εξαφανίστηκε, ανακάλυψα αντίθετα τους θορύβους του χώρου. Τους τετιγγισμούς των τζιτζικιών στη διπλανή συκιά, ποιος ξέρει, ίσως από την εποχή του αγ. Νεκταρίου του διευθυντή τότε της Ριζάρη, εκεί φυτρωμένη, τις γλυκολαλιές των πουλιών που νοιαζόντουσαν για το καθημερινό τους και το ζευγάρωμά τους και τις βουές και τις πνοές του αέρα. Ναι του αέρα! Εκείνο το καλοκαιριάτικο μεσημέρι άκουσα τη "φωνή" του αέρα, που ερχόταν άλλοτε δροσερός κι άλλοτε θερμός, και μου φάνηκε ότι σιγομίλαγε στα δένδρα που τον καταλάβαιναν και σειόντουσαν απαντώντας του και σε μένα. Σε μένα που με κλειστά μάτια, τον αισθανόμουνα φιλικό, αλλά δεν τον καταλάβαινα, να απαντήσω.
Άκουσα ότι κάποιοι επιβουλεύονται το ευλογημένο αυτό πάρκο. Κάτι θεόρατο θέλουν πάλι να χτίσουν. Να ξηλώσουν τα παλαιά δέντρα. Ίσως αυτή να είναι η εξήγηση για την κατάντια του. Ίσως πάλι η γνωστή αβελτηρία των ελλήνων καρεκλοκενταύρων.
Θα ήθελα να είχα τον ξεσηκωτικό θυμό π.χ. του Αρκούδου για την αύξηση του Internet και τη δύναμη να κινητοποιήσω όλους σας, όπως έγινε γι αυτό το θέμα, τη γνώση να κάνω ένα σηματάκι και να ζητώ:
ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΕ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΗΣ ΡΙΖΑΡΗ

Παρακαλώ μόνο, Εσάς που τυχόν διαβάζετε τούτο το άρθρο και έχετε σύνδεσμο με τον Τύπο ή τα μέσα, αφιερώστε ένα δημοσίευμα για αυτό το πάρκο, για όλα τα πάρκα της Αθήνας, την ανάσα της.

Μουσικό κομμάτι, Αθήνα και πάλι Αθήνα..

Υστερον: Σήμερα 12/12/2009 γίνονται επιτέλους τα εγκαίνια και αποδίδεται στους δημότες ως Πάρκο, ο κήπος Ριζάρη!!